Wij ontdekten Flying Horseman in 2012 op Pukkelpop. Een optreden waar we het volgende over schreven; "de twinkelende geluidjes die de backing-zangeressen/orgel/percussionistes voortbrachten , waren een streling voor het oor en oog. Dit zorgde er voor dat we toch een wel heel lekker klinkende set voorgeschoteld kregen. Met als hoogtepunt het beklijvend mooi gebrachte “Ghostwriter” dat een onheilspellend sfeertje teweegbracht waar we wat op zaten te wachten en ook kregen."
En later op Leffingeleuren 2016: ''Ver verwijderd van deze wereld, zakten we uiteindelijk totaal buiten adem , door onze knieën, van zoveel intense, duistere schoonheid. Flying Horseman deden ons naar adem happen, onze ziel branden en ons hart bloeden van innerlijk duister genot. Onze dankbaarheid hiervoor was meer dan immens!''
Waarom herhalen we dit? Dat is de sfeer die deze nieuwste plaat 'Mothership' namelijk ook uitstraalt. Het soort ingetogenheid waardoor je hart gaat bloeden van innerlijk genot. Maar ook worden de dansspieren subtiel aangesproken, doordat je eveneens gaat zweven over de dansvloer in een soort diepe trance. Dat is trouwens niet de verdienste van één aspect binnen deze band, dat is de verdienste van de volledig groep. Elke puzzelstukje past namelijk perfect binnen het plaatje dat Flying Horseman op hun ondertussen zesde plaat aanbiedt.
Vanaf “Citizen” hoor je vooral een band die lekker aan het experimenteren slaat, en meer dan ooit de brug slaat tussen ingetogenheid en op de dansheupen inwerken. Net die gevarieerde aanpak en buiten de comfortzone treden, trekt ons het meest over de streep.
Soms zijn er dus sobere momenten, maar ook trekt de band regelmatig de registers open op een bijzonder funky wijze als op “Secrets”.  Ook nu weer valt op hoe de bandleden elkaar blindelings vinden, alsof ze aan een langgerekte jam sessie bezig zijn in het repetitie kot.
Dat donker kantje blijft bovendien ook overeind staan, al is het geen duisternis die angst inboezemt. Eerder voelt het aan als een zacht, donker deken van de sombere tijden in je leven. De gemoedsrust die over je neerdaalt tijdens het beluisteren van deze knappe schijf werkt bovendien zo verslavend, dat je er maar niet genoeg van krijgt. “Summer Dance” bezorgt je weer een krop in de keel, en nee dat is weer niet de verdienste van een schakel binnen de band maar van die hemelse kruisbestuiving tussen alle elementen , waardoor een magie ontstaat die ontroert maar je dus ook aan het dansen zet door de nacht. “A song that last” is de kers op de taart om deze hemelse plaat met brio af te sluiten.
Besluit: Flying Horseman trapt na al die jaren niet in de val een routineklus af te leveren, en dat is duidelijk niet enkel de verdienste van de band alleen. Voor 'Mothership' gaat Flying Horseman de samenwerking aan met multi-instrumentalist Jasper Maekelberg, een man die van vele markten thuis is. En dat hoor je ook aan de sound van Flying Horseman die zijn roots trouw blijft, maar durft op avontuur te trekken én durft experimenteren.
Die verdomd aanstekelijke kruisbestuiving tussen één voor één top muzikanten , die weten waar ze mee bezig zijn én een spontaniteit naar voor brengen waarvan  je enerzijds het warm van krijgt en anderzijds je lekker gaat dansen in de huiskamer.

Tracklist: Citizen - Set Reset - Flare - Where Do You Live - Hotel - Secrets - Summer Dance - A Song That Lasts