Ibrahim Maalouf brengt een kerstalbum uit. Ik geef eerlijk toe dat ik mijn wenkbrauwen even fronste toen ik het nieuws vernam. De Libanese Parijzenaar is een ras-trompettist en heeft op zijn 40^e toch al 10 langspelers uitgebracht - allen van een uitzonderlijk hoog niveau en enorm gewaardeerd binnen de jazz-community.
Album 11 wordt dus een ‘specialleke’. Op ‘First Noel’ serveert hij 25 van de grootste klassiekers, alsook 3 exclusieve nieuwe nummers die hij speciaal gecomponeerd heeft voor de allereerste kerst van zijn zoon Nael. Dit album is er ook ter nagedachtenis van zijn grootmoeder Odette, die vorig jaar overleed. Ieder jaar vierden ze samen kerst, en via deze cd probeert hij die magische kerstherinneringen terug tot leven te brengen.  
Omringd door François Delporte op gitaar, Frank Woeste op piano en Sofi Jeannin als koordirigent galmt “Have Yourself a Merry Little Christmas” door de luidsprekers. De opener is een rustig en aangenaam hoorspel en zet meteen de toon voor de rest van de plaat. Het tweede nummer “Mon Beau Japin” vormt een vrolijke variatie op “O Denneboom” en verder zijn ook “Let it Snow!” en “Santa Claus is Coming to Town” echt leuk. Alle gekende klassiekers zitten in een herkenbaar jasje, maar even vaak trakteert Maalouf ons op enkele onbekende, pure nummers.  
Het klinkt allemaal bekend in de oren, maar dan met een eerder spirituele en minder kinderlijke dimensie, waarbij de subtiele en noodzakelijke kwetsbaarheid binnen ieder lied behouden blijft. Bij “Silent Night” en “Jingle Bells” ga je even weer wat aandachtiger luisteren, maar daarna kabbelt het album ongestoord voort op de achtergrond. Achtentwintig nummers is best veel en ik mis de bombastische, overweldigende en meeslepende muziek die we van Maalouf gewoon zijn, al bewijst hij met “All I Want for Christmas is You” dat kerst ook best up-tempo kan zijn. “Adeste Fideles” brengt enkele ambivalente herinneringen terug aan de verplichte middernachtmis als kind - erg vermoeiend maar stiekem fijn om lang te mogen opblijven. 
Een deel van de plaat werd zelfs opgenomen in een kerk, namelijk in Saint-Julien-le-Pauvre, de oudste kerk van Parijs - op slechts enkele meters van de Notre-Dame kathedraal. Het was een symbolische keuze van Maalouf die wonderwel uitpakt. Zijn vader was er koster in de jaren '60, zijn tante (een pianiste) en zijn geliefde grootmoeder werden er beiden begraven, en het was in diezelfde kerk dat hij zich verloofde en trouwde...
Dit eenvoudig, nederig, instrumentaal album is doordrenkt van die vele onvergetelijke momenten - je kan die mijlpalen haast voelen. 

‘First Noel’ is dus niet het zoveelste kerstalbum, het is er een met kalmerende muziek om bij weg te dromen, een plaat waar de melodie in het middelpunt staat, een plaat voor alle leeftijden waar de ganse familie mee kan van genieten tijdens de eindejaarsfeesten die eraan komen.
Ik weet alvast wat ik ga vragen voor onder de kerstboom!