logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Kreator - 25/03...
Kreator - 25/03...
Johan Meurisse

Johan Meurisse

Starman records news - Stef Kamil Carlens & The Poem
2LP/CD Release 03/10/25 (Starman Records)
Single: 'By Your Side'
out on 26/9/25

Nel Ponsaers: keys & vocals
Rahmat Emonds: keys, violin, mandolin, percussion & vocals
Stef Kamil Carlens: guitar, bass, keys & vocals
Robots: percussion

Nel en Rahmat maken als muzikanten en vocalisten natuurlijk ook deel uit van het zeven- koppige grotere geheel 'THE SWOON', SKC's energieke begeleidingsband waarmee hij in 2024 het veelgeprezen album 'Be(e) Who You Wanna Be(e)' afleverde, en pers en publiek verraste met opzwepende, funky en kleurijke live shows.
SKC wil deze lijn zeker nog een tijd aanhouden, en werkt samen met z'n band tussen de bedrijven door aan nieuwe songs weerom geënt op krachtige grooves.

Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat SKC z'n liefde voor het verhalende luisterlied verloren is. Voor de toer en het album van THE POEM brengt hij nieuw werk en herwerkt hij samen met de dames songs uit z'n eigen uitgebreide repertoire en parels uit de onuitputbare schat aan songs uit de langstrekende traditie van de singer-songwriter, waarin de grenzen tussen poëzie, literatuur en (pop)muziek welhaast vervagen.

Het gevleugelde woord, verheven door muziek, wordt gedragen door hun 3 unieke en verscheiden stemmen. SKC's hese tenor is intussen een herkenbaar geluid in het Belgische muzieklandschap en wordt geflankeerd door de zachtfluwelen alt van Nel Ponsaers en de soulvolle sopraan van Rahmat Emonds. De naam van de band is trouwens een samenvoegsel van de eerste 2 letters van de achternaam van de zangeressen.

Samenzang staat centraal op dit album, maar alle drie komen ze ook als solist naar voren en worden de songs zo vanuit verschillende standpunten en gevoelswerelden benaderd.

In elk muzikaal avontuur dat SKC aangaat, komt zijn grote liefde voor instrumenten naar voren. Dus ook deze keer reist hij met een keur aan bijzondere gitaren, bassen, orgeltjes, analoge synths en opvallende geautomatiseerde percussie en een snaredrum, waardoor het soms lijkt of het trio door een onzichtbare muzikant begeleid wordt.

De muziek van SKC & THE POEM is uitgepuurd, minimalistisch, herleid tot de essentie, maar vol gevoel en avontuur.
Review SKC & The Poem
Tour www.starmanrecords.com
By Your Side - Single by Stef Kamil Carlens, The Poem | Spotify
SKC & THE POEM - I Saw Cecilia Coming - Live at Café Des Arts - Antwerp - 11 Sep 2024

MayWay records news - Aure nieuwe single ‘The Sailors' Tales’
Na de lovend ontvangen debuut-EP ‘A Few Notes’ uit 2023 (zie singles ‘The Line’, ‘Dans La Plaine’ en ‘Suddenly’) keert onze Parijse singer-songwriter Aure terug met nieuwe single ‘The Sailors' Tales’ een song die zich, wiegend op een dromerig walsritme, ontvouwt tot een pure en betoverende folkparel.

Het nummer is een mijmering over de horizonlijn die je kunt zien, maar die fysiek niet bestaat. Het is de eerste single van Aures debuutalbum (voorzien voor maart '26) dat gaat over het doormaken van veranderingen. Thema's als overgangen en en de perceptie van wat wel of niet echt is, keren doorheen het album terug.

Aure (Delaroière) stelde in het voorjaar van 2024 haar EP voor in Le Botanique en Paradiso en tourde daarna door Europa met Andy Shauf. Begin dit jaar werd ze voor het eerst moeder (zoon Yona), en in oktober keert ze terug op het podium. Haar eerste show is op het Parijse showcasefestival MaMA (ideaal festival voor een kersverse moeder, natuurlijk), waar ze in de legendarische (Brel! Brassens!) concertzaal Les Trois Baudets op Montmartre het door ons label gecureerde podium opent, naast Dressed Like Boys en Ão.
Aure - The Sailors' Tales
www.maywayrecords.com

Driftfestival 2025 – Geslaagd weekend met de backcatalogue van kleppers Goose (25 Y) en dEUS (30 Y ‘Worst case scenario’)
Driftfestival 2025
Nelson Mandelaplein
Kortrijk
2025-08-30 +31
Johan Meurisse

Drift - Nieuw festival in Kortrijk met de klemtoon op Belgisch goeds en lekkers in de scene … Drift is het laatste echte zomerfestival, die de vakantie definitief uitwuift met als uitgangspunt nog eens goed genieten, ontspannen en amuseren om dan met opgeladen batterijen de dagdagelijkse realiteit en zorgen terug aan te vatten…
Drift - Twee avonden lang, eentje van electropop in al z’n hoedanigheid en eentje van rock in z’n diversiteit.

dag 1 - zaterdag 30 augustus 2025
Op deze eerste avond een beduidend jonger volkje dan voor het rockevent de zondag. Op die manier zijn voor ‘t ganse weekend alle leeftijden aangesproken.

We sloten aan op Glintsal, een mooie vennootschap en vurig huwelijk tussen rapper Glints en producer Faisal, die ons enthousiasmerend in hun ‘i love ZG’ t-shirt, die verwijst naar Gaza, ontvingen. Als decor twee capsules op het achterplan en een futuristische schotel als DJ booth.
De twee draaiden er in hun hippop een potje eurodance, disco, acid, new beat, drum’n’bass, dance door, aanstekelijk genoeg om iedereen in beweging te houden op het plein. Boxautomuziek, foute fuif party in een maatschappijkritische toon én die de samenhorigheid bevordert. 
De twee hebben er al een toffe festivalzomer opzitten en dit was een ideale afsluiter om de laatste vakantietinteling letterlijk van ons af te schudden en te dansen. We kregen hitjes “JFK”, “get u what u want”, “all blue hair”, “acid” en “not a housewife”, zomersingle bij uitstek vorig jaar, met het optreden Glints-Daan in onze gedachte.
Allerhande sounds, samples en beats wisten ze door hun hun muzikale mallemolen te halen. En ergens amicale singalongs en handjeszwaaien.
Op het eind was iedereen meegezogen en kon er nog wat bezwerende groove, gabberhouse, oinks en beats van af, op hun “supersonic”, “masahallah” en “i luv u” , met een knipoog naar ‘chariots of fire’ en de Westvlaamse schlager (‘vis in de Leie’- Johny Turbo).
Glintsal - Het deed ons denken aan de hoogdagen van ons eigen The Subs, Shameboy en niet te vergeten Goose, die er waren als afsluiter deze avond.
Glintsal stond voor muzikaal plankgas geven, niet vies van een maatschappijkritische toon, een streven naar ‘Free Palestine’, door de oorlogsvoering en het blijvend gekibbel in ons landje hoe welke positie in te nemen.
Dit was een een hi-tech dance feestje zondermeer die iedereen in dezelfde stemming bracht!

Eefje de Visser is één van die talentrijke Nederlandse artiesten , al een goede tien jaar bezig. Ze is er eentje die een ‘coup de woman force in deze twenties’ verwezenlijkte met o.m. Roosbeef, Merol en wist zelfs een nieuwe lichting dames te lanceren als Meau, S10, Froukje, Sophie Straat. Haar sfeervolle, dromerige popelektronica wordt naar een hoger niveau getild en opengetrokken door haar zeemzoeterige zang, de gelaagde samenzang, de doordachte, professionele, betoverende licht inval, het decor en de schitterende bezwerende choreografie met haar danseressen, die synchrone danspassjes maakten.
Een mooi omschrijving waaide over ons heen van ‘onthaasten in een zweverige stormende en hypnotiserende vlammende sound’. Live kreeg die sound een groovende, extraverte boost.
Met zeven op het podium waren ze. Uitbundig, opwindend werden we meegezogen in die melancholische, weemoedige leefwereld. De huidige single “onomkeerbaar” opende de set. We kregen een afwisselende set van haar oeuvre en middenin de set klonk het rustiger, innemender. Het ging van “de parade”, “stilstand”, “bitterzoet” naar recenter werk “weekenden”, “vlug” en “vlammen” uit ‘heimwee’.
De coronapandemie en het ouderschap bracht haar muzikale creativiteit wat tot stilstand na het album ‘bitterzoet’, maar sinds vorig jaar is het opnieuw volle gas vooruit, want naast ‘heimwee’ is er het nakende ‘vlijmscherp’, dat in oktober zal verschijnen.
Een mooi totaalplaatje dus van song en act bij Eefje de Visser, die sterk, overtuigend werd besloten door “storm” en “lange vinnen”.

Goose bundelde 25 jaar pure electorock samen in hun hometown. Een raveparty werd het, wat gewaagder, gedurfder, avontuurlijker, dan de passage op Rock Werchter, de Lokerse Feesten en Dranouter vorig jaar.
Hun bezwerende, opbouwende, opzwepende, hitsende, energieke synthpop kwam telkens tot ontploffing; hier wisten gitaren, percussie zich te meten aan de elektronica, wat het kwartet sierde. Moeiteloos werden we meegezogen, -gestampt. Het gierde, knetterde, knalde soms in die opwinding, o.m. op het recentere “rock”. Soms neigde het naar EBM op z’n Fronts, soms vloeide het in elkaar over als op “control” - “what you need” en iets verderop “bring it on” – “everybody”.
Een Drift onder hoogspanning dus, op kleppers “british mode”, “can’t stop me now”, “black gloves” en traditioneel in de eindsprint de meezingmomenten op de psychedelische groove van “words” en “synrise”.
Groots werd deze electro avond met thuisspelers Goose. De nummers werden uitgediept, uitgeperst. Een perfecte lightshow en lasers deden de rest. Een backcatalogue die zich synthetiseert als ‘Muzikale Actie’.
Uitkijken nu wat de toekomst brengt …

De kaart van dansbare aanstekelijke synthpop werd op gang getrokken door Borokov Borokov; en dan Aili, die spelenderwijs Japanse teksten verwerkten en de al even Japans klinkende Chibi Ichigo, die schattig energiek ergens Prodigy, Shameboy en Goldband samenbrengt. Mooi dus als gangmakers …

dag 2 – zondag 31 augustus 2025
Op de tweede dag werd de kaart van de alternatieve rock en pop getrokken met bands die elk hun eigen aparte unieke muzikale identiteit hebben. Het publiek was ook beduidend ouder dan gisteren voor die electrogroove.

We sloten aan bij Whispering Sons. Zij laten postpunk horen vanuit de donkerste krochten van de new wave, met een duistere sound die tot kunst wordt verheven. Het publiek werd gecharmeerd door hun kenmerkende donkere, gruizige, niet-direct vrolijke muziek dus.
Hun recentere derde ‘the great calm’ mag onderhuids extraverter, luchtiger zijn , hier kregen we nu in deze set een ingenieus mooie introspectieve set, omgeven van de diepe, indringende praatzang van Fenne Kuppens, die zich nog meer opstelde als de enige echte opvolgster van Nico van de VU.
De band is echt goed op elkaar ingespeeld, elk geluidje werd nog spaarzamer gespeeld; het heeft zijn plaatsje in die donkere wonderschone sound. De nummers zijn in een ander zwart jasje verpakt, maar moesten niet onderdoen van hun vroeger patroon. De spannende mysterieuze dreiging blijft voornaam, het huidige broze politieke landschap zal hier wel voor iets tussen zitten met al die oorlogsperikelen, want niet voor niks stond hier ook de Palestijnse vlag geprikt aan de keys.
Meteen muzikaal de harde wereld met argusogen tegemoet op “satantango” en het gekende “the talker”. Elegant werden de nummers op subtiele, ingetogen, broeierige wijze gespeeld. Fenne dwarrelt rond de nummers heen en geeft er in haar vocals, mimiek, beweging, uitstraling elan aan.
Een sterke podiumprésence die net deze mystieke, mysterieuze sound ondersteunt. Een walm van donkere intensiteit en ingenomenheid overheerst in de diepe basstunes, het fris, tintelend, scherp soms snerpend gitaargepingel, de bezwerende drums en de sfeervolle Cure-synths.
Een muzikaal heen en weer geslinger van licht en duisternis, melancholie en opwinding kregen we op songs “surface” en “hollow” die volgden. “Cold city” was er eentje die filmisch huiverde.
We werden uit de donkerte getrokken met het meer dynamische “dragging”, “alone” en “walking, flying”. “Try me again”, de afsluiter, klonk sober verbijsterend sterk en liet je stilstaan bij je eigen persoon, het worstelen, het opkomen voor jezelf en een vuist maken voor alles. Verweesd werden we achtergelaten, om er na de muzikale pauze terug tegen aan te gaan … met J.Bernardt

J. Bernardt heeft er een succesvolle tour opzitten met de huidige plaat ‘contigo’. Vanavond sluit hij de Belgische reeks af, dichtbij z’n ouderlijke thuis in Stasegem. Zijn ouders kwamen hem mee uitwuiven.
Jinte Deprez is de man achter J. Bernardt, die in een ander muzikaal leven een belangvolle rol samen met Maarten Devoldere inneemt bij Balthazar. Onmiskenbaar is die invloed te horen door de variërende, donkere, broeierige, twinkelende, indringende ritmes, die in een rits boeiende, meeslepende songs wordt gestopt en gedragen zijn door z’n warme, diepe zegzang.
In die sound horen we in het materiaal een vleugje souljazz, wat de sound breder maakt. Jinte is als frontman erg beweeglijk; de groovende, zalvende toetsen, de bezwerende percussie en het diepe basspel nemen een even volwaardige positie in, naast zijn innemend, broeierig gitaarspel. Het steekt allemaal erg goed in elkaar en het kwartet is goed op elkaar ingespeeld. Zondermeer een sterke performance.
De aandacht is en blijft scherp op openers “taxi en “remedy”; het gaat naar “last waltz”, “calm down”, “matter of time” middenin de set, tot de mooi uitgediepte “the other man”, “i’m the ghost you forgot”, “wicked streets” en “don’t get we wrong”.
J. Bernardt palmde moeiteloos het publiek in. Dit is een volwaardig alternatief op Balthazar en hij duwt broertje Warhaus van Maarten even langs de kant …

Hoe heerlijk nostalgisch kan het zijn om dEUS in alternatieve stijl eens terug te horen … Het deed deugd en maakte ons anderhalf uur lang terug ‘nen jonge gast’, muzikale herinneringen oproepend.
De songs van hun debuut van 30 jaar terug ‘worst case scenario’ (94), werd in de spotlight geplaatst en werd in willekeurige volgorde gespeeld. Na optredens op Cactusfestival en de Lokerse Feesten, was er nu het derde optreden. En na dit optreden zagen we hoe deze band van lekker zwierige alternatieve indiefolkygrunge evolueerde naar een doornsnee emopopband.
Tja, in die begindagen zaten er wat creatievelingen in die band, want naast Barman - Janzoons, vaste spil doorheen de 35 jaar dEUS, zaten er nog Stef Kamil en Rudy Trouvé bij.
dEUS speelde niet in hun eerste, oorspronkelijke bezetting, maar wel in de bezetting van de laatste jaren, buiten Mauro, die om gezondheidsredenen deze tour moest afzeggen; maar wel nu met de (eerder onbekende) Noorse gitarist Simon Folstad Nilsen, die zich ontpopte als een volwaardig lid. De innemende, broeierige, snedige gitaarpartijen en de gitaarexperimentjes had hij heel goed onder de knie.
En na decennia uit dEUS zegde Stef Kamil toe aan deze tour. Wat een meerwaarde. Even duidelijk was dat de intense, zwierige vioolpartijen van Janzoons als de bijdrages en bijhorende vocals van Stef Kamil een prominente rol innamen in die dEUS capriolen.
De jazzy indiepoprock van “jigsaw you” opende de set van deze meesterlijke, avontuurlijke, broeierige plaat; trouwens een plaat die niet vies was van enkele muzikale geluidsschetsen, allerhande uitstapjes en experimentjes, zonder de melodie uit het oog te verliezen. Rauw lieflijk goddelijk …
Hun doorbraaksingle “via” volgde, dit is er eentje die doorheen de jaren spijtig genoeg z’n plaatsje verloor op de setlist; de opbouw, de afwisseling en de verrassende wendingen, balancerend tussen ingetogenheid en swing, het maakte dEUS uniek groots.
Stef Kamil sloot aan op “WCS”, en dan hoor en zie je dat hij net als Mauro met Barman de Belgische scene kleur gaf en geeft. Zijn persoonlijkheid, z’n présence, z’n bewegingen, z’n danspasjes, het diepe basspel, de warme stem, zowel lead als backing, het maakt de nummers compleet. “WCS” bracht melodie, alternatief, experiment als grunge, pop, folk enz samen. Scherp en gevoelig.
dEUS in optimale stemming dus, een geoliede band die ons doorheen dit materiaal loodste en slalomde. “Morticiachair” volgde met z’n talrijke wissels, “secret hell” was de aanzet van een popsong en er was het pakkend, gevoelig gitaargepingel op “right as rain”.
Mooi allemaal hoe de sound in z’n totaliteit het vindt met de stemmenpracht Barman - Stef Kamil, en verder de samenzang met de anderen, de praatzang en de vocoders.
“Mute”, “shake your hip”, “great american nude” toonden aan hoe breed, ingenieus, interessant de band wel kon klinken. Grauwheid en Emotie.
“Let’s get lost” was mooi, snedig en er kon naar een apotheose worden gewerkt met de gekende hits, “hotellounge” en “suds & suda”, in een opbouwende, freaky laag, tot op het bot uitgediept, verfijnd en konden exploderen. Hier kwam dEUS tot z’n hoogste herkenbaarheid en volste recht. “Divebomb jingle” werd in een soort semi-akoestische jamming gedropt, een kampvuur aanvoelen en samenhorigheid op z’n best. Het toonde hoe divers de band wel was. Vertrouwd, herkenbaar, wisselend, avontuurlijk, onvoorspelbaar.
dEUS wist zichzelf hier heruit te vinden door deze debuutplaat terug onder de loep te nemen.
“Roses” en “fell off the floor man” , twee songs waarop Stef Kamil nog even z’n stempel kon op drukken, besloten definitief 30 jaar dEUS historiek.
Live een beleven, een publiek in extase, een meesterlijk zinderende set, pure klasse! En duimen dat het mag goed gaan met de gezondheid van Mauro en aan iedereen om nog zo’n backcatalogue te mogen meemaken.

Vooraf waren er nog de optredens van Bluai, die de vrouwelijke indiepopscene een warm hart toedraagt en Ao die de Belgische scene een aparte zet biedt door hun groovy etherische, elektronische ambiente fadopop in Portugese Madredeus stijl, Spaanse Rosalia en Franse Gotan Project stijl.

Het Drift festival kon terugblikken naar een geslaagd weekend van telkens 5000 man; het smaakt naar meer … naar een volgende editie!

Neem gerust een kijkje naar de pics @Stijn Raepsaet en Geert De Dapper
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8563-driftfestival-2025?ltemid=0

Organisatie: Drift + Busker events

maandag 01 september 2025 08:46

Bivouac Festival 2025 – Bilan

Bivouac Festival 2025 – Bilan

BIVOUAC FESTIVAL 2025 – BILAN - Des arbres centenaires pour cadre de scène, une piscine au bord de laquelle musarder ou danser, un village, des activités, de quoi se perdre à contempler, des artistes passionnants à voir et à écouter : la 3ème édition du Bivouac Festival a tenu toutes ses promesses.

Sur une jauge de 1000 personnes, nous avons accueilli 750 personnes le vendredi et 600 le samedi. Les prévisions météorologiques pluvieuses ont eu raison des ventes de dernière minute. Et pourtant, le soleil a largement été de la partie, permettant de profiter au grand air, en version estivale !

Nous constatons un virage pour cette édition. Nombre de festivaliers ont fait le choix de rester tout le week-end, là où, pour les précédentes éditions, le public venait sur la journée.

Nouveautés 2025
Notre objectif principal : réduire l’impact carbone des trajets des festivaliers. Pour se faire, plusieurs actions ont été mises en place de sorte à privilégier les mobilités douces.

Une nouvelle scène piscine ! Jusqu’à présent, cette scène existait essentiellement pour prolonger la fête en clôture de soirée. Pour cette édition, nous avons aménagé un espace cosy dont les festivaliers ont pu profiter : un tournois de fléchettes, des jeux traditionnels en bois, un bar à cocktails, un espace chill avec parasols et transats... Le public a pris possession des lieux dès 14h.

Pias news – Clock DVA – remastered of their debut ‘white souls in black suits’
CLOCK DVA ANNOUNCE LONG-AWAITED REMASTERED REISSUE OF THEIR DEBUT
WHITE SOULS IN BLACK SUITS
OUT 7 NOVEMBER 2025

LISTEN TO 'CONSENT' HERE
Clock DVA - Consent (Official Audio)
CLOCK DVA have announced details of a long-awaited remastered reissue of their debut album, White Souls in Black Suits, available for the first time in 35 years. The album - originally released on in 1980 as a limited cassette on Industrial Records – will be released on 7 November 2025 on grey vinyl and CD, via The Grey Area of Mute, expanded with four bonus tracks from the same era.

"We set out to form a new sound combination," says Clock DVA's Adi Newton. "To combine acoustics and electronics, merging the German electronic wave with the edge of The Stooges, the avant-garde of the French GRM Musique Concrète, and the pioneering audio-visual creativity of The Velvet Underground. To create a harder form of electronic music with real energy."

And the band, who formed in Sheffield in 1978, quickly proved to do just that. Also inspired by science fiction, Russian constructivism and beat literature, Clock DVA soon created a unique sonic alchemy that for the best part of the last half century has proven to be an endlessly influential reference point across everything from post-punk to EBM via industrial and techno.

This singular audio-visual assault quickly saw people take notice. Fellow Sheffield pioneers, Cabaret Voltaire soon became friends and collaborators, as did Throbbing Gristle who released the debut on their imprint, Industrial Records.

The album features a lineup including Newton (voice, synth, clarinet, bowed electric guitar, and tape treatment), founding member Steven James Turner (bass treatment), David J. Hammond (guitar treatment), Charlie Collins (saxophone, flute & percussion), Roger Quail (percussion), and Simon M. Elliott-Kemp (synth), and was recorded at Cabaret Voltaire's Western Works studio.

'Anti-Chance', taken from White Souls in Black Suits, was a direct collaboration with Cabaret Voltaire and saw two of Sheffield's most innovative outfits join forces. "On 'Anti-Chance' we used random tapes from both DVA and Cabaret Voltaire," explains Newton. "It was a direct William Burroughs / Brion Gysin [inspired] audio cut up piece." Chance is fundamental to change.

Such experimentation can be heard all over their debut album which was, astonishingly, recorded in just a single day. "There is a cultivated myth that it was culled from 16 hours of improvisation but I'd venture the true figure is closer to 8 hours," says drummer Roger Quail. It's a record that is dark, eerie and brooding with a tense atmosphere as screeching guitars nestle up alongside toots of sax and electronic sci-fi-like soundscape explorations. It was a sound befitting of a group of people who were hell-bent on exploring new terrain. "Adi used to talk about being kinetic a lot around this time," recalls Quail. "Keep moving, don't stand still – and I think this restlessness informs much of the music around this time." And, for Quail, he's been knocked sideways revisiting the work ahead of its re-release. "I hadn't heard White Souls... since the early 90s," he says. "I'm blown away by the sound of this new master. There's a bit where we actually appear to invent Talk Talk's Spirit of Eden - to my ears anyway."

The group built up a fierce reputation as one of Sheffield's most ferocious live outfits who could melt minds and charge the atmosphere of a room like few others. "We did have a reputation as being wild and unpredictable," explains Newton. "But that was good because it gave us an edge." The stage was also a means for the group to explore with their burgeoning visual presence, which has since become a staple part of their identity and is something they are considered as pioneering for as their sonics. "For me it was always a staging, like theatre," Newton explains. "We have developed visuals throughout the DVA history, from using 8mm film and 35mm film slides in the early days and via the earliest digital computer graphics back in 1987 with the Amiga B2000 to the present day with visual artists we have worked with, along with our own creations."

WHITE SOULS IN BLACK SUITS TRACKLISTING (CAT # DVA1)
Consent

Discontentment

Discontentment 2

Still/Silent

Non

Relentless

Contradict

Film Soundtrack (Keyboards Assemble Themselves At Dawn)

Anti-Chance (feat. Cabaret Voltaire)

Brigade

Cage

No. 2

You're Without Sound

Even voorstellen – Oscar Farrell – So Far South EP

London-based producer Oscar Farrell brengt op 5 september de EP So Far South uit. Met zijn nieuwste EP laat hij horen dat zijn sound nog verder is verdiept tot een echte clubsound, maar ook invloeden heeft uit meditatieve lofi. 

Farrell werkt hard aan de weg binnen het dance genre en stond onder meer voor drie sets op Glastonbury. Op zijn nieuwste EP staat ook een samenwerking met  singer-songwriter Sampha, die eerdere samenwerkingen met onder andere Drake, Kendrick Lamar en Frank Ocean had. De tracks klinken zowel intiem als groots. Het is muziek voor onbewaakte momenten, of je nu alleen bent of midden op een volle dansvloer. Daarmee laat Farrell opnieuw horen waar hij steeds meer om bekendstaat: dansmuziek maken met een emotionele kern die verder reikt dan de club.

(bron: Mattan records/dh2)

Even voorstellen - Belgische post-metalband Juneau brengt nieuwe single ‘Heave’ uit als voorproefje van tweede album

De Belgische post-metalband Juneau heeft hun nieuwe single ‘Heave’ uitgebracht. Het is het eerste nummer dat wordt onthuld van hun aankomende tweede studioalbum.

Juneau staat bekend om hun rauwe energie, donkere sfeer en emotioneel geladen muziek. Met ‘Heave’ zet het trio een gedurfde stap vooruit en openen ze een nieuw hoofdstuk in hun muzikale verhaal. Het nummer combineert meeslepende melodieën met zware, verpletterende riffs en weet zo een mooie balans te vinden tussen intensiteit en kwetsbaarheid, én blijft het tegelijkertijd trouw aan de sound van de band.

Met hun debuutalbum heeft Juneau al een plaats veroverd in de Belgische undergroundscene en internationale aandacht getrokken. Het tweede album belooft hun geluid en hun bereik nog verder te vergroten. ‘Heave’ laat alvast horen dat dit hun meest ambitieuze werk tot nu toe kan worden.

Op 25 oktober viert Juneau de release van het nieuwe album met een release show in De Wommel in Wommelgem, samen met Walfgang.

Tickets: https://ap.lc/rBEhU

De single ‘Heave’ is nu te beluisteren https://open.spotify.com/album/1J03vwA65gTUc4u5QJvAHu?si=lGoNGTr2TYmfWsG8HUeO7Q

Juneau - Heave

Over Juneau:
Juneau is een alternatieve metalband uit Heist-op-den-Berg, Antwerpen. Het trio staat bekend om zijn sfeervolle en dynamische sound en combineert elementen van postrock, doom, black metal en andere heavy genres tot een unieke muzikale identiteit die fans in België en daarbuiten aanspreekt.

De band werd opgericht in 2019 en bestaat uit drummer Soren Van Bauwel en gitaristen Kevin Cravillon en Antoon Verbeeck. Hun geluid wordt vaak gekenmerkt door rijke gitaartexturen en ingewikkelde en dynamische drumpartijen. Te midden van al het gitaargeweld heeft de band ook oor naar melodieuze segmenten om hun werk naar een emotioneel niveau te tillen.

Juneau trok voor het eerst de aandacht in de Belgische muziekscene met hun debuut-EP (2020), waarop ze lieten horen dat ze melodieuze hooks konden combineren met sfeervolle elementen. Naarmate hun fanbase groeide, traden ze op in verschillende zalen in België en verwierven ze al snel een reputatie voor hun boeiende liveshows en de rauwe emotie die ze op het podium brachten.

In de loop van de tijd bleef Juneau hun geluid verder ontwikkelen met de release van het full album Cloak (2021). In 2023 en 2024 speelde het trio hun eerste headliner-shows in België én in het buitenland en introduceerden ze enkele nieuwe nummers in hun setlist.

In oktober 2025 brengt Juneau een nieuw album uit, ‘Scraps of the Final Lights’, waarmee ze hun grenzen willen blijven verleggen met hun creativiteit en toewijding voor hun vak

Even voorstellen – ShunGu, nieuwe single ‘stay alive’
DE BRUSSELSE PRODUCER MET WEERGALOZE FACETTEN
Nieuwe single "STAY ALIVE (feat. Pink Siifu)" kondigt langverwacht, nieuw album aan!
Lex Records - Stay alive (feat.Pink Siifu)
De in Brussel geboren multidisciplinaire artiest en producer Shungu kondigt morgen zijn nieuwe album Faith in the Unknown aan, dat op 7 november uitkomt via Lex Records.

Als natuurlijk curator in zijn gerenommeerde carrière als producer, vertegenwoordigt dit album een lang gekoesterde droom: het vastleggen van een gemeenschap van stemmen, energieën en gevoeligheden die hem inspireren. Die gemeenschap omvat de muzikale zielsverwanten van Shungu zoals Pink Siifu, Liv.e, Navy Blue, Fly Anakin, Maxo, dreamcastmoe, Goya Gumbani, Fatima, Chester Watson, Ruqqiyah en ZEKEULTRA.

Naast het nieuws over het album deelt Shungu ook de nieuwe single "Stay Alive" met de Amerikaanse artiest Pink Siifu, die op vier nummers van het album te horen is. Het nieuwe nummer, Shungu's tweede voorproefje van het aankomende album na "Talk to the Mass" met Fly Anakin, Goya Gumbani en Fatima, is een langzaam brandende, G-funk-geïnspireerde track die Shungu's vermogen toont om instrumentals te maken die perfect aansluiten bij de stijlen van zijn features.

Over zijn creatieve relatie met Siifu zegt Shungu: "Werken met Siifu is altijd moeiteloos, er is een natuurlijke flow in alles wat we creëren. Hij is een van die zeldzame artiesten met wie je door zoveel dimensies kunt reizen – spiritueel, sonisch, emotioneel – zonder dat het ooit geforceerd voelt. Het is alsof je je tegelijk door mist en helderheid beweegt."

OVER SHUNGU
Shungu & Julion De'Angelo @ Kiosk Radio 10.06.2025
De veelzijdige Brusselse producer ShunGu heeft zich gevestigd als een onmisbare figuur binnen de underground beatscene. Vanaf zijn eerste, door de pers bejubelde album A Black Market Album legt hij de fundamenten van een uniek universum, waarin sound en lo-fi-texturen samenkomen. Met een omvangrijke discografie, onder meer uitgebracht op het cultlabel Hot Record Society bereikt hij een internationale gemeenschap van beatliefhebbers.
Te vinden op toonaangevende compilaties (Gangster Doodles, BBE Records, Touching Bass, Mexican Summer), heeft ShunGu over de hele wereld getourd en steun gekregen van media als Pitchfork, Boiler Room en Okayplayer. Door muzikale scherpte te combineren met een collectieve geest en creatieve vrijheid, belichaamt hij een visie die zowel stevig geworteld is als resoluut de toekomst omarmt.

dinsdag 16 september 2025 12:19

N9 Eeklo - events

N9 Eeklo - events
Basisinfo - Muziekclub N9 in Eeklo maakt zich weer op met enkele toppers (in spe) en heel wat te ontdekken muzikaal talent. Zowat alles komt aan bod: indie, rock, blues, jazz, gipsy, klassiek, funk, soul, chanson, belpop en drone.
Ook in het seizoen slaan muziekclub N9 en Cultuurhuis Herbakker (nieuwe naam en vernieuwd gebouw) de handen in elkaar.
INFO zie site
Alle clubconcerten vinden al sinds de heropstart (2021) na de coronaperikelen plaats in Kubiek, en dat blijft in de toekomst ook zo.

05/09 Eeklo trap’t af (studentenfestival)
12/09 Rick De Leeuw + band @De Spot
12/09 Lord Finesse (ism Hussle) + DJ Grazhoppa
26/09 La Muerte (ism Supreme Sound Supplier), Boneshakers
04/10 Sound track (Oost-Vlaamse selectie)
10/10 Chupame el dedo
11/10 Tamikrest
21/10 Bill Evans and The Vansband allstars special edition + spec guest Dave Weckl + feat Steve Weingart & Jimmy Earl
25/10 Zimmerman (ism CH Herbakker)
07/11 Metal Molly (30 jaar ‘surgery for zebra)
14/11 Black flower (nieuw album ‘kinetic’)
19/11 Chuck Prophet and his Cumbia Shoes
22/11 Stef Kamil Carlens & The Poem (ism CH Herbakker) @CH Herbakker
14/12 Plaatcafe
2026
22/01 The Colorist Orchestra (ism CH Herbakker) @CH Herbakker
30/01 ’t Hof Van Commerce (ism Hussle)
31/01 Sheherazaad (ism CC Evergem) @CC Evergem

INFO
Artist in residence: Lézard (2024)
Sound Track
Sound Track – het live en kansenparcours van VI.BE en de livesector
Helden in het Park brengt mensen van alle leeftijden en achtergronden samen. Muziekclub N9 organiseert het gratis muziekfestival al sinds 1995 onder de warme avondzon in het Heldenpark in Eeklo. Het is dé plek om je volledig te verliezen in livemuziek en een gezellige, zomerse sfeer.
Een gevarieerd liveprogramma
Vier donderdagen op rij kan je op Helden in het Park terecht voor onvergetelijke gratis concerten. Elke avond zorgen twee (inter)nationale topbands voor fantastische optredens op de main stage aan het kasteel.
Herbakkersfestival  Festivalsite Blokhutten, Eeklo
www.herbakkersfestival.be
Landrovers
LANDROVERS is een nieuw, grensverleggend muzikaal uitwisselingsproject, opgezet door
twee ervaren muziekhuizen aan weerszijden van de Nederlands-Belgische grens.
Muziekclub N9 en De Spot (Middelburg) slaan twee jaar lang de handen in elkaar om samen
en grensoverschrijdend acht concertavonden op poten te zetten. Zowel Nederlandse als
Belgische bands, jong bloed en gevestigd muzikaal talent worden tijdelijk weggeroofd uit hun
land van oorsprong, om er vervolgens over de landsgrens voor de leeuwen te worden gegooid!
Sound Track
MUZIEKCLUB N9 EN CULTUURHUIS HERBAKKER WERKEN OPNIEUW SAMEN
Twee Eeklose cultuurhuizen slaan opnieuw de handen in elkaar
De samenwerking bestaat uit onder andere uit een handvol
Cultuurhuis Herbakker en muziekclub N9 zijn geen onbekenden. De overburen
werken al jaren samen aan concerten, schoolvoorstellingen en Kunstendag voor Kinderen. Die
samenwerking is een verrijking voor beide partijen én het Eeklose cultuurlandschap
Alle concerten vinden plaats in N9 villa, Molenstraat 165, Eeklo.
Meer info over de concerten is te vinden op www.n9.be
Meer info betreffende jamsessies zie site
- Cursussen - check de website
- Jazzlab series - check de website
* N9 - 2022 - kreeg positief advies, maar nog geen centen van het budget Vlaamse overheid
Triggerfinger, try-out is een teken van appreciatie!
Meer info op www.n9.be

V2 records news – Austra – announces new album ‘chin up buttercup’
AUSTRA Announces New Album "Chin Up Buttercup"
OUT 14 NOVEMBER
LISTEN HERE TO FIRST SINGLE "MATH EQUATION"
Austra - Math Equation (Official Video)
Stelmanis, a classically trained musician and opera devotee with four previous albums and a Canadian Screen Award under her belt, has been singing dramatic arias about tragedy for years. Her secret? She didn't really know what that devastation felt like. She only experienced it off stage in early 2020 when her long-term partner dropped a bombshell. "I was completely blindsided ... the person I loved woke up one day, told me she wasn't happy, and I basically never saw her again," Stelmanis says. She confesses to feeling very at odds with the world, like nothing made sense. The album's name is a reference to the societal pressure to just paste on a smile and keep going. Stelmanis and co-producer Kieran Adams took inspiration from the Eurodance sound of Madonna's landmark 1998 album Ray of Light, produced by William Orbit, and emerged with a mix of hypnotic dance floor anthems and elegant melodies to soothe your broken heart.

Stelmanis unleashed her pain over the breakup into poetic fragments in a cathartic Google document that eventually became the source for the album's powerful lyrics. One such example is captured vividly in the album's first riveting single "Math Equation": "You said I needed my own friends / So I found them / Then you fucked them." There is an unmistakable type of sapphic chaos threaded through every song, and "Math Equation" is equal parts catchy clapback and bittersweet plea for reconnection. "Math Equation" comes today via a video directed by Trevor Blumas.

Tracklisting:

  1. Amnesia
  2. Math Equation
  3. Siren Song
  4. Chin Up Buttercup
  5. Fallen Cloud
  6. Blindsided
  7. Think Twice
  8. Look Me in the Eye
  9. The Hopefulness of Dawn
  10. Good Riddance

    "Life will break you. Nobody can protect you from that, and living alone won't either, for solitude will also break you with its yearning. You have to love. You have to feel. It is the reason you are here on earth. You are here to risk your heart. You are here to be swallowed up." Louise Erdrich
    "I'm so chaotic in love," sings Katie Austra Stelmanis on "Amnesia," the cinematic opening track of Chin Up Buttercup, the fifth album by her alter ego and longtime pop project Austra. You know Austra's astonishing voice – singular and operatic, it betrays a fearlessness and sophistication. She's the woman you'd be afraid to approach in a bar. Her voice draws you like a siren to the dance floor as the beats build toward the hypnotic chorus of "my life is not the same without you in my arms." Listen closely and you'll hear a vulnerability that sets this album apart from her earlier work. This is a grief album you can dance to.
    Mournful lyrics about the opprobrium of heartache join euphoric, live-for-today euro-dance inspired synth melodies, a juxtaposition that says what we all know: contrasting emotions like anxiety and excitement, pleasure and pain, and jealousy and attraction can feel indistinguishable in your body. Who Stelmanis might be off stage – a composer, a studious introvert, suffering from an obsession with a romantic betrayal – is set free by embodying the protagonist of this invigorating album-length journey. She's a force, demonic, an emotionally-driven chaos monster, and she's going to lead you to surrender.
    Heartbreak is both an ordinary humiliation and uniquely devastating. Stelmanis describes Chin Up Buttercup as a narrative about "the alienating feeling of being heartbroken in a world that's awkward and inconvenienced by your pain." Most of us act as though romantic grief is more of an embarrassment than a universal wound. Stelmanis decided to lean into the character of the psycho creep, consumed by longing instead of aspiring toward detachment. The result of embracing this dual personality is an album that coolly moves through the madness and eschews traditional healing arcs that bend toward self-improvement. By the final track we love this anti-hero; she is shining a light on our universal shame, making us laugh at our own abject desperation.
Pagina 163 van 342