A Burial At Sea is een band bestaande uit vijf muzikanten die in de UK verblijven. Enkele komen zelfs uit Ierland. Hun debuut plaat komt uit op Moment of Collapse Records en daar zitten ze muzikaal gezien op hun plaats tussen bands als Cranial, Hexis en Cataya.
In 2017 hadden ze een  EP uit en nu een full album. Verder is er weinig info te vinden over de band zelf. De muziek moet het dan maar voor zich laten spreken en dat doen ze met verve.
De intro bouwt mooi op met elektronische klanken tot een climax. Meteen de start van de eerste echte song “You Did Really Grow After… Die kent een mooie, lange opgebouwde intro om dan een tandje bij te steken. De blazers geven de song warmte en melancholie. Een mooie insteek om dit te gebruiken tussen o.a. de gitaren en de synths.
Op “Breezehome” openen ze de track op een ritme,  dat vrij ingewikkeld klinkt. Speel dat maar eens na. Uiteindelijk gaan ze daarna iets toegankelijker verder. Het thema blijft erin zitten maar veel minder opvallend. De bas doet hier werkelijk mooie dingen waar ik alleen jaloers kan van zijn.
Halfweg treden zwaardere gitaren naar voor. Op “”Nice From Afar, Far From Nice” openen ze met een zware riff en terug uitmuntend bas- en slagwerk.
Die mannen spelen toch in een andere klasse dan de meeste muzikanten. Halfweg krijgen we een rustige passage waar terug intrigerend percussiewerk te horen is. De blazer zorgt voor melodie en emotie.
Ook “D’ Accord” is van hoog niveau door het mooie gitaarwerk in de intro.
Alle vier staan ze op dit hoog niveau te spelen; klinkt dat niet teveel arty-farty? Nee het klinkt toch vrij natuurlijk , wat ook wil zeggen dat het album vrij goed te beluisteren valt. “Less We Remember” is eerder een sferisch en rustig nummer maar met een heerlijke vibe erin.

Over dit debuut kan ik werkelijkzeggen: het is warm, klasse vol en stilistisch. Schitterend. Ze zetten hier de richtlijn hoog neer voor de andere releases in de post-rock dit jaar.

Postrock
A Burial At Sea
A Burial At Sea
 

Je zou kunnen stellen dat het Nederlandse deathmetalcollectief Burial Remains een supergroep is rond muzikanten die in die scene voldoende hun sporen hebben verdiend. Deze vrij jonge band bestaat namelijk uit leden van o.a. Grim Fate, Fleshcrawl en Disintegrate. Wie houdt van die lekkere oldschool deathmetal en liefhebber is van voornoemde bands zal in deze band en debuut dan ook zeker zijn gading vinden.
Snelheid, je murw slaan en bommen energie tot ontploffing brengen waardoor niet enkel trommelvliezen begeven, maar ook geluidsmuren die worden afgebroken, dat is de rode draad in de  songs als “Crucifixion Of The Vanquished”, “They Crawl” tot “Trinity Of Deception”. Allemaal gebracht op een razendsnel tempo, sneller dan het licht. Geen doorkomen is eraan eens Burial Remains als een bulldozer op je hersenpan rijdt. De plaat duurt amper 25 minuten, maar het lijkt allemaal in een paar seconden voorbij te zijn. Zoals een opkomende wervelstorm, na een heldere hemel, een complete ravage achterlaat. Zo gaat Burial Remains op deze schijf ook tewerk. Rustpunten zijn er nauwelijks, maar ondanks de chaotische en verschroeiend snelle aanpak presenteert Burial Remains wel degelijk een technisch hoogstaand meesterwerk, eens je doorheen die oorverdovende en razendsnelle aanpak heen kijkt.
Deze muzikanten zijn geen groentjes in het vak, maar amuseren zich kostelijk in dit project. Dat zorgt voor pure deathmetal waarop stil zitten onmogelijk is. Als klap op de vuurpijl krijg je een meer dan overweldigende cover van Kreator's “Tormentor”. Compleet uitgekleed en in een nog sneller tempo gebracht waardoor het dak er compleet afgaat. Pure klasse deze afsluiter van een topalbum.
Burial Remains zou wel eens een nieuwe klepper kunnen worden in het deathmetalgebeuren. In het verlengde van eerdere projecten waar deze heren aan meewerkten, levert de band met dit debuut 'Trinity of Deception' dan ook de perfecte oldschool deathmetalplaat af die je zowel vocaal als instrumentaal door elkaar schudt en totaal van de kaart zal doen achterblijven in de donkerste hoek van de kamer. Puurder dan dit kan deathmetal namelijk niet zijn.

Tracklist: 1. Crucifixion Of The Vanquished; 2. They Crawl; 3. Trinity Of Deception; 4. March Of The Undead; 5. Burn With Me; 6. Days Of Dread; 7. Tormentor