'Plexi', het nieuwe album van CRACKUPS, is een kopstoot van snelle psychpunk met een scheut garage. Razendsnel en retestrak en bij voorkeur met de versterker op 11, maar altijd met een fijn oor voor melodie en detail.
We hadden al ongeveer in de gaten dat ‘Plexi’ een fijn album zou worden, na singles als “Plane Crash”, “The Phallus”, “Sgt. Haze” en “S.A.T.A.N.”. Het concert van CRACKUPS op Pukkelpop wordt door bijna alle aanwezigen aangeduid als ‘om nooit te vergeten’.
‘Plexi’ komt vier jaar na ‘Greetings From Earth’, is het tweede full album sinds de terugkeer van de band en sluit naadloos aan op debuutplaat ‘Animals on Acid’ uit 2011. Net zo onstuimig en compromisloos.
“The Phallus” is een parodie op het type alfaman dat z’n jongeheer achternaloopt en is muzikaal pompende psychpunk om een puntje aan te zuigen. In “S.A.T.AN.” zit wat van the Sonics en een trage, uitgeklede versie van the Stooges. De andere songs hebben net zo goed iets te lang in de pikante marinade gesudderd. Met Black Flag meets Devo als omschrijving zit je al ongeveer op het juiste spoor. Thomas schreeuwt op bijna elk nummer zijn stembanden naar de Filistijnen en etaleert een vocale waanzin waar geen enkele dwangbuis tegen opgewassen is. Maar leuk is deze compacte, wild rockende razernij wel.
De instrumentale titeltrack “Plexi” zorgt voor iets wat we ruimdenkend zouden omschrijven als een rustpuntje. “Lost In The City” is net zo’n sleper, maar dan langer en gezongen. Hier moeten we denken aan de ruwheid van een Velvet Underground.
“Pisshead” doet in agressie en speelduur wat denken aan de fastcore van Röt Stewart. En “Knockin’ On Heaven’s Gate” is een orgie van nerveuze gitaarakkoorden en pompende drums. Mijn persoonlijke favoriet is “White Ash”, misschien alleen al door het leuke drumritme.
‘Greetings From Earth’ was vier jaar geleden misschien wat kort als terugkeer-album, met slechts zeven songs in nauwelijks 18 minuten. Dan voelt deze ‘Plexi’ met tien nummers in bijna een half uur meer aan als een volwaardig album. Van de drie ‘trage’ nummers krijgt enkel “S.A.T.A.N.” een ruime voldoende. Voor “Plexi” en “Lost In The City” hopen we dat ze het album gehaald hebben om het contrast te benadrukken: je beseft pas hoe hard je gaat op een brommer als je een fietser voorbijsteekt.
https://www.youtube.com/watch?v=_Icg6glWj6E
Wie niet genoeg kan krijgen van bands zoals Sons, Equal Idiots, Heisa…moet zeker ook deze band eens beluisteren. Nieuwkomers zijn ze niet want in 2010 deden ze al mee aan de Humo’s Rock Rally (toen nog onder de naam The Crackups). Na het debuut die er kort daarna op volgde , beginnen de bandleden uit te zwermen naar andere bands terwijl frontman Valkeniers zich verdiept in het producerswerk (o.a. Equal Idiots, High Hi en Black Leather Jackets). Sedert vorig jaar leeft de band terug. De onversneden punkrock/garagerock rammelt, brult en rockt alsof hun leven ervan af hangt. Maar de band doet meer dan lawaai maken want een song zoals “Television Screen” heeft heel wat te bieden: ze zitten sfeer neer, voorzien tempowissels en een aantrekkelijke baslijn. Op “Getting The Vibes” doet de groove a.h.w. The Stooges herleven. “Wet Sheets” is een ideale opener die je wakker schudt, als je het nog niet was… De riff op “Liar” lijkt sterk op die van “Personal Jesus” van Depeche Mode maar ze gieten die in een garagerock nummer ipv een electrorock song.
Met zeven songs is dit album kort en krachtig. Als hun optredens de energie opwekken die ze hier tentoonspreiden , dan zal dat wat gaan geven als we terug naar concerten mogen gaan kijken.
Als men de Aliens met ‘Greetings From Earth’ zal verwelkomen dan denk ik dat ze bang zullen terugkeren naar hun eigen melkwegstelsel.
Garagerock
Greetings From Earth
Crackups
MayWay Records
Aan het rijtje van Equal Idiots, Sons, Black Leather Jackets etc kunnen we ook de Crackups toevoegen. Misschien gaat bij de iets oudere muziekliefhebbers wel een belletje rinkelen bij het horen van hun naam want ze haalden ooit de finale van Humo’s Rock Rally en brachten daarna een debuutplaat uit om dan in 2012 in de anonimiteit te verdwijnen. Maar kijk, ze zijn terug. De single van dit viertal (Thomas Valkeniers, Toon Van Looy, Siebe Le Duc en Niels Meuskens) komt rechtstreeks uit de garage, zolder of tuinhuis gewaaid en brengt je in trance na meerdere luisterbeurten. De herhalende groove en tekst brengt de song naar een climax toe en werkt tevens hypnotiserend. Even voor halfweg breekt de hel los en gaat de track helemaal open.
Getting The Vibes? Van dit nummer in elk geval wel. Op 21 augustus komt hun full album uit met name ‘Greetings From Earth’ en we kijken er in elk geval naar uit , na het horen van deze single.
Garage/Punk
Getting the vibes -single-
Crackups
Crackups zijn terug, en hoe. De band ontstond in 2007 en bouwde vrij snel een ijzersterke reputatie op in de Belgische underground. In 2010 haalden ze zowaar de finale van Humo's Rock Rally, maar na het verschijnen van het explosieve debuut 'Animals On Acid' verdwenen ze plots van het toneel. De bandleden hielden zich bezig met al even succesvolle zijprojecten als Double Veterans, Priceduifkes en Psycho 44. Maar goed, het wachten is voorbij. Via Fons Records kwam een 7'' op de markt met twee singles “Floor” en “Wet Sheets”.
Als vanouds deelt de band al een kopstoot uit met “Wet Sheets”. Razendsnel en meedogenloos bonkt de band je hersenpan in en geeft aan klaar te zijn om weer geen spaander geheel te laten van enige zaal, club of festivalterrein. Ondertussen stond de band al op Rock Herk en bewees daar nog steeds uit het goede hout gesneden te zijn. Ook deze single is een visitekaartje waarmee Crackups aangeven hun plaats binnen die undergroundbeweging van punk en verwante met een knal van formaat terug te zullen innemen. Het amper 1m30 durende “Floor” voelt aan als een mokerslag in het gezicht, op een vuile en oorverdovende wijze. Zoals dat bij punk gewoon moet zijn. Er niet te veel woorden aan vuil maken en de luisteraar door middel van een snoeiharde aanpak doorheen schudden en compleet murw slaan. Vanaf de eerste tot de laatste ronde.
Crackups brengt een zeer knappe dubbele single uit die ons al doet uitkijken naar de toekomst. Wie hield van de aanpak van deze jongens in die periode 2007 tot 2012 zal nu ook vallen voor de energieke manier waarop de band een aardbeving doet ontstaan die ervoor zorgt dat geen enkele heilig huisje nog overeind blijft staan.
Kortom, Crackups is terug, en hoe!
Nederlands 
Français 
