Naar schatting 120.000 fans waren getuige van het afscheidsconcert van Crowded House aan Sydney Opera House in 1996. Sinds de reünie in 2007 moet de band het qua commercieel succes met een stuk minder doen. Eerder was de band al te zien in Vorst Nationaal (19 oktober 2007), alsook op Werchter Boutique in 2008. Zo’n 3000 fans daagden deze keer op waardoor dit concert automatisch een Vorst Nationaal Club concert werd. Het werd ook mijn eerste Vorst Nationaal Club ervaring. Uiteraard blijft de infrastructuur van Vorst behouden, alleen wordt deze met een groot aantal zwarte doeken psychologisch kleiner gemaakt. Geen eenvoudige opdracht, want onlangs zag ik Snow Patrol in diezelfde zaal nog worstelen met de akoestiek van de betonnen hal.

Na een zeer slappe en vervelende vertoning van opwarmact Connan Mockasin begon Crowded House aan het optreden met “Everything Is Good For You” onder een prima afgestelde geluidsbalans. Op het podium creëerde de band een feeërieke sfeer. De band had daarvoor enkele leuke attributen meegenomen. Naast Finn, Seymour, Hart & Sherrod mochten ook Bambi, Stamper en enkele verlichte paddenstoelen het podium op. Een mooi en aanvullend decor, waardoor de dromerige popsongs nog meer tot hun recht kwamen. Crowded House koos bewust niet voor de gemakkelijkste weg en stopte ook vijf songs van het nieuwe album ‘Intriguer’ (net gereleased) in de set. De respons op de nieuwe songs was duidelijk minder zodat ik durf te stellen dat de meeste toch kwamen om de echte Crowded House klassiekers te horen……en een klassieker kregen de fans vrijwel meteen met: “World You Live In”, dat naar het einde toe heel erg mooi (zachtjes maar vol melodie) door het publiek werd meegezongen. De band straalde van enthousiasme en dat was duidelijk ook te horen tijdens de knappe, nieuwe up-tempo single: “Saturday Sun”. Crowded House in een nieuw modern jasje! Tussendoor was er ook tijd en ruimte voor improvisatie. Neil Finn grapte en grolde met het publiek die hem dankbaar enkele thema’s toeriep. Zo ontstond er ter plekke een techno geïmproviseerde song (“Belgium needs a prime minister”) over de huidige Belgische politieke toestand.
Maar gelukkig zat de set ook vol vertrouwde, popklassiekers. “Message To My Girl” was er zo ééntje, een song van Split Enz, een band waar Neil samen met zijn broer Tim Finn deel van uitmaakte. We kregen een sobere versie met Neil Finn uitzonderlijk aan de piano. Ook de wereldbekende en bloedstollende popklassiekers zoals: “Four Seasons In One Day”, “Fall At Your Feet”, “Don’t Dream it’s Over” tot “Weather With You” werden vol overtuiging en vakmanschap gebracht. Opvallend hoe weinig tekenen van slijtage deze songs vertoonden! De omvangrijke bisronde liet alle aspecten van deze band horen. Een rockend “Locked Out” en een jazzy “Sister Madly” vormden het tegengewicht voor de opbloeiende liedjespracht van “Don’t Dream It’s Over”, “Into Temptation” en “Better Be Home Soon”. Kortom een indrukwekkend popconcert!!

‘Crowded House anno 2010’ heeft elke reden tot bestaansrecht. Het roemrijke verleden staat de band niet in de weg om ook nu nog schitterende nieuwe songs te schrijven. Wereldhits schrijft Neil Finn al een tijdje niet meer, maar de songs uit het nieuwe album ‘Intriguer’ zijn typisch Crowded House en stonden live ook hun mannetje naast de alom bekende popklassiekers.
Crowded House is voor mij wat The Beatles ooit waren voor mijn ouders. Een popmonument! Naast de nieuwe plaat ‘Intriguer’ verschijnt er eind dit jaar ook een nieuwe ‘Best Of’ van de band. Nog niet overtuigd? Bekijk gerust eens de Video Live Reports….omdat beelden vaak zo veel meer zeggen dan woorden.

Video Live Reports (Youtube)
+Part 1:
 http://www.youtube.com/watch?v=WcVo2oCyMD4
+Part 2:
 http://www.youtube.com/watch?v=7gbvOZmnCxo
+Part 3:
 http://www.youtube.com/watch?v=CPJHJRzmSbM
+Part 4:
 http://www.youtube.com/watch?v=-0TgeOlW5RQ

Setlist:
*Everything Is Good For You *World Where You Live *Saturday Sun *Private Universe *Either Side Of The World *Say That Again *Amsterdam *Whispers And Moans *Four Seasons In One Day *Inside Out *Message To My Girl *Archer’s Arrows *Fall At Your Feet *Don’t Stop Now *Distant Sun *It’s Only Natural
*Locked Out *Sister Madly *Fingers Of Love *Weather With You *Don’t Dream It’s Over *Into Temptation *Better Be Home Soon

Organisatie: Live Nation

Het Nieuw-Zeelandse Crowded House maakt deel uit van de gezegende reünies in 2007. De band, onder de tandem Neil Finn (zang/gitaar/songwriter)en Nick Seymour (bas), slaagt er nog steeds in om subtiel uitgewerkte, dromerige popsongs te schrijven; het resultaat is te horen op ‘Time on earth’, die veertien jaar na ‘Together alone’ verscheen. Crowded House heeft verder pianist/toetsenist Mark Hart en nieuwe drummer Matt Sherrod, een zalvend geschenk na de tragische zelfmoord van hun vroegere drummer Paul Hester, in 2005, wat alvast de reünie bevorderde.

Twee en een half uur lang lieten ze het publiek genieten van hun sfeervolle en fris sprankelende (Beatlesque) pop, die af en toe krachtiger en avontuurlijker klonk. Er werd gretig geput uit de laatste twee platen, zonder de handvol klassiekers te vergeten. Een enthousiaste band, die het publiek trakteerde op een tof, fijn en romantisch avondje.
Ze openden met “Private Universe”, die de toon zette van de  avond: een broeierige, dromerige sound, soms forser en feller, met enkele gitaarslides, kleurrijke toetsen en een opzwepende percussie, gedragen door de helder, emotievolle zang van Neil. Vervolgens was er ruimte voor een heuse zangstonde en handgeklap op “Four seasons in one day”, die herhaald werd op hun grootste hits “Fall at your feet”, “Don’t dream it’s over”, een lang uitgesponnen “Weather with you” in de bis en “Better be home soon”, die de set besloot. Het waren songs die ten dele hun kampvuurstijl onderstreepten.
Tegenover deze songs stonden ingetogen en intieme songs van het recente ‘Time on earth’: “Don’t stop now”, “Transit lounge”, “Pour le monde” en “Heaven, that I’m making”, bepaald door gevoelige gitaartokkels en piano/toetsen. “Locked out” was de stevige rocker, en een broeierige spanning was te horen op “Silent house”, het oude  “Hole in the river” en “Distant sun” die een eerste maal, na een kleine twee uur, de set beëindigde.
“World, where you live” werd eerst akoestisch toongezet en klonk dan als de ideale gospel op een ochtendzondagsmis! Crowded House trakteerde ons (naast “Weather with you” en “Better be home soon”)  op “Fingers of live”, “Pineapple head”, “Into temptation” - het verzoeknummer van de kok van de avond (de ‘controverse’ openingsdans van z’n trouw) - en  een gedreven gespeelde “Born of the bayou” op toetsen, voor de gelegenheid gezongen door Hart.

Crowded House heeft het tweede luik van hun carrière ingeluid en behield hun jeugdig enthousiasme, positivisme en gehalte entertainment. Dit concert was het overtuigende bewijs dat ze nog niks ingeboet hebben aan subtiliteit en dynamiek.

Als support trad het Britse Cherry Ghost op, een band rond songschrijver Simon Aldred. De groep nestelde zich ergens tussen Wilco, Grant Lee Buffalo, en Coldplay. Melodieus boeiende, vaardige en sfeervolle popsongs en een vleugje americana door steelpedal. Af en toe klonken ze krachtiger. Ze konden alvast rekenen op een sterke respons.

Organisatie : Live Nation