De Dolfijntjes toveren 'Muur van Liefde' in uitverkochte Cactus Club

De Cactus Club in Brugge was de place to be voor wie van een stevige portie West-Vlaamse overgave houdt. Het concert van De Dolfijntjes was al wekenlang tot de laatste plaats uitverkocht, de TicketSwap app werd gretig gebruikt door zij die er last minute nog bij wilden zijn. Wie de drukte op de vloer wat wilde mijden, had snel een plekje op het balkon bemachtigd, wat een prachtig uitzicht bood op de kolkende massa beneden.

De avond werd geopend door bvba Vandamme. Vanuit het zuiden van West-Vlaanderen brachten zij muziek recht uit de buik. Mandolinist en tekstschrijver Sam Vandamme bewees een meester te zijn in onopgesmukte, eerlijke teksten ‘des volks’. Samen met zijn band creëerde hij een klank die zowel intiem als uitbundig was. Tussen de nummers door zorgde de band voor de nodige humor met een wel heel specifieke oproep: of het publiek de volgende dag mee wilde helpen in het containerpark van Roeselare? Er was een tijdslot gereserveerd en alles moest er op 20 minuten uit. De beloofde boterkoeken voor de helpers maakten het aanbod bijna onweerstaanbaar.

Toen De Dolfijntjes het podium bestegen, ging de Cactus Club over op volledige ambiance-modus. Dit prettig gestoorde, surrealistische, eclectische en caleidoscopische ensemble staat er als een huis.
De kern, bestaande uit Wim Opbrouck, Wim Willaert, Luc Byttebier, Marc Holvoet en Dick Vanhoegaerden, werd deze avond indrukwekkend versterkt door de frisse virtuozen Yves Fernandez op trompet, Marc De Maeseneer op saxofoon en Hannes Pype op gitaar.
Wim Opbrouck, volledig in zijn element als podiumpersona, had de zaal vanaf de eerste seconde in zijn greep. Een absoluut hoogtepunt was de ‘Muur van Liefde’. Wim doopte de klassieke wall of death om tot een verbindend moment, refererend aan het handenschudden in de kerk om nieuwe banden te smeden. Ook het nieuwe nummer “Mie & Gie”, een heerlijke knipoog naar ABBA’s “Knowing Me Knowing You”, liet de hele zaal uit volle borst meezingen.
Als uitsmijter van de reguliere set vuurde de band het nieuwe nummer “Marche-en-Famenne” op het publiek af. De intro was een komisch steekspel met de zaal: Wim vroeg wie er al eens in de Ardennen was geweest, gevolgd door een eindeloze opsomming van alle bekende Ardense steden en dorpen. Hoewel het nummer nieuw is, spatte het potentieel ervan af en werd het door de Bruggelingen onthaald als een instant klassieker.
Een extra vermelding voor de blazers die het beste van zichzelf gaven en samen met Wim Opbrouck de zaal introkken voor een ware triomftocht.
Na dit Ardense offensief verliet de band onder luid gejouw het podium, om al snel terug te keren voor een bisronde. Met het beklijvende “Apart Gevoel” en de ultieme publiekslieveling “Kom Toch Were” werd de avond in totale euforie afgesloten.

De volledige setlist: Monique, J'aime la vie, Annie, De Moment, Dick, Wit Konin, Priere, Mie & Gie, Dimanche, Verre Rien, Jefrey, Marche-en-Famenne
Bis: Apart Gevoel, Kom Toch Were

Kortom, een triomftocht voor De Dolfijntjes en bvba Vandamme. Een avond vol West-Vlaamse ambiance en verbindende momenten die nog lang zal nazinderen.

Neem gerust een kijkje naar de pics
De Dolfijntjes
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9075-de-dolfijntjes-20-03-2026?Itemid=0

bvba Vandamme
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9077-bvba-vandamme-20-03-2026?Itemid=0

Organisatie: Yeke Yeke Concerts ism Cactus Club, Brugge

De Dolfijntjes – Hier kom je niet van een kale muzikale reis terug!
De Dolfijntjes en bvba Vandamme

Vorig jaar liet Willem Vermandere ons weten dat hij ermee ophoudt en dat is een hele jammere zaak. Hiervoor brachten onder andere Wannes Cappelle met het Zesde Metaal en heel wat vrienden/collega’s een ode aan hem in het pittoreske Lauwe en dat was geweldig, warm, mooi en eervol. Aangezien we ons momenteel in hetzelfde genre bevinden, konden we ons geen betere combo bedenken voor vanavond.
De mannen van het hoofdprogramma, De Dolfijntjes, hadden de muziek ontvangen van bvba Vandamme en vonden dit ideaal passen als voorprogramma, … zo geschiedde …

bvba Vandamme - Normaal met vijf maar vanavond als trio komen Sam, Wannes en Jozef het podium op. Weinigen in de zaal kennen deze groep en enkelen zijn de avond nog aan het starten in de zaal ernaast, maar wie er was, werd gelukkig. Het is een authentieke West-Vlaamse folkband en kleinkunstgroep met teksten door Sam Vandamme geschreven, die vanuit de buik komen en in de Roeselaarse/Izegemse streektaal. Ik vind dat je de teksten kan omschrijven als onopgesmukt, ongekunsteld en eerlijk.
Hier horen we nummers uit hun eerste plaat ‘Alabadine’ (2024) en uit de nieuwste plaat ‘Waterlanders’ die wordt voorgesteld op 18 juni in CC De Spil in Roeselare.
“Barrevoets” (nieuw) - “Ip Boane” - “’t Ende van de Rit” - “Ik zie joe geirn” (nieuw)
Het volgende jolijke nummer werd ook opgepikt in het derde seizoen van de politiereeks ‘Chantal’, “Smit mie moa were”.
Dit is oprecht een band om in de gaten te houden. Vorige zomer nog in het Gentse Baudelopark en hopelijk komende Gentse Feesten terug. Allen naar De Spil dus binnenkort.

Dolfijntjes 'Voorlaatste Afscheidstournee'
De Dolfijntjes zijn een heel bijzonder allegaartje tesamen die hun plaats op het podium momenteel meer dan verdienen. Bij een optreden van deze zeven mannen vergeet je even alles en vooral hun West-Vlaams absurdisme en speelgenot doet deugd.
De twee Wimmen (Opbrouck en Willaert) hebben deze gezellige gekke groep in de jaren ’90 eerder als grap opgericht maar ze zijn ondertussen uitgegroeid tot een gevestigde waarde.
En de fans, zij kunnen voldoende uit volle borst de grote hits woord voor woord meebrullen, en -zingen.
Tot hier de theorie want met “Monique” vliegen ze er direct in en wij ook allemaal. Wel jammer voor Monique dat haar heup van plastiek is, gelukkig is haar auto een automatiek, en dat is de absurde humor voor de komende twee uur!
“Petit Requiem” en het nieuwe “Annie” (Annie prepare en Annie is gezond) volgen. Na “Moment” worden de bandleden voorgesteld en blijkbaar is Wim Willaert eigenlijk Cindy... En Dick de drummer van dienst, in gele t-shirt van Lois, heeft zijn eigen nummer.
Oude en nieuwe nummers wisselen elkaar af en “Verre Rien” weerklinkt.
Even later stapt zanger Wim in het publiek gevolgd door de twee koperblazers alsof het een fanfare is op een dorpskermis.
Het is genieten, iedereen spreekt van de energie die ervan af spat. Dit is duidelijk geen groep die een 14-tal nummers komt spelen op routine, neen integendeel, het is alsof hun leven ervan af hangt en dat voelen we als geen ander. Dan komt “Geofrey” en dat is duidelijk ’mee 1 F’ gevolgd door “Marche en Famenne”
Als ze dan kort afgaan en terug opkomen mogen we nummers verwachten van Marva en Conny Konings, maar het is eerder hun versie van “A wither shade of pale” van Procol Harum.
Na een goed anderhalf uur meezingen alsof het een karaoke-avond was komen ze nog één keer weer met “Kom toch Were”.
Uitgelaten en volledig voldaan en met schorre stem stappen we allemaal naar de toog in het prachtige gebouw van de HaConcerts.
Ook nadien aan de Merch-stand gingen de t-shirts en petjes met ‘Dlfntjs’ op vlot van de hand.
Als ik daarnet vermeldde dat het speciale gasten zijn dan bedoel ik dat het een rare, niet veel geziene combinatie is van West-Vlaamse folk, pop, rock maar ook koperblazers, accordeon en een heus synthesizer.
Hun meest recente album is, 'Verre Rien' en daar kwamen een viertal nummers uit.
Ga hen zien en je zal niet thuis komen van een kale muzikale reis.

Organisatie: Ha Concerts, Gent