De ongedwongen fun-punk van Fidlar’s debuut heeft een logisch vervolg gekregen op ‘Too’. Het tweede album staat weer vol met aanstekelijke skate-punk songs die zich zonder omkijken een weg banen doorheen een zorgeloos party-wereldje waar het bier rijkelijk vloeit. Deze keer zijn er wat Weezer extracten aan toegevoegd (“Why Generation”, “Sober”, “Bad Medicine”) die het geheel nog meer in het West Coast zonnetje zetten.
Net als op het debuut weet Fidlar compacte en pittige lellen van songs te produceren die op diverse podia weer voor menig moshpit feestje zullen zorgen (met “Punks” en “Drone” in de voorlinie). Wanneer ze iets serieuzer voor de dag proberen te komen vallen ze door echter de mand, deze band is niet gemaakt voor gevoelige songs, dingetjes als “Overdose” en “Stupid Decisions” zijn melige afleggertjes die ze beter aan anderen overlaten.
Toch weer een fijn en onbevangen plaatje.
Fidlar is punk in een Hawai hemdje, wat meteen ook hun gebeurlijke outfit verklaart, ga dat checken in de AB Club op 22/11.

Blik op oneindig, verstand op nul, gaspedaal volledig ingedrukt en vooruit met de geit. Dat is zowat de ingesteldheid bij de in your face punkrock van Fidlar. Het refrein van de openingssong spreekt boekdelen : ‘I drink cheap beer, so what, fuck you !’
FIDLAR staat trouwens voor “Fuck it, dog, life’s a risk”. U hoeft dus geen uitzonderlijk intellect te hebben om te kunnen volgen. Maar dat moest ook niet bij The Ramones, en hoe geniaal waren die niet ? Waarmee we al onmiddellijk een eerste referentie hebben, denk verder nog aan Circle Jerks, The Germs, Howler en vroege Replacements, en u weet zo een beetje hoe Fidlar klinkt.
Niet echt origineel, zegt u ? Ok, so be it, maar wel duizend keer efficiënter dan de banale prefab punk van groepjes als Blink 182 en Sum 41. Fidlar is stukken opwindender en vooral vuiler, zoals in de vettige garagerockers “Stoke and broke” en “Wait for the man” die ons doen denken aan The Nomads in hun smerigste dagen. “Max Can’t surf” en “Blackout Stout” halen op hun beurt de frisheid van pakweg The Vaccines naar boven en de rotvaart die Fidlar bereikt in kopstoten “White on White”, “Wake Bake Skate” en “5 to 9” nodigt uit tot wilde pogo feestjes en circle pits.
Het is simpele garagepunk, niet meer of niet minder, maar het werkt bijzonder aanstekelijk en dat is wat telt.
Voor zij die een heus punkfeestje willen bouwen en eens goed tegen elkaar willen aanbotsen, Fidlar komt naar de Antwerpse Trix op maandag 4 maart.