“80’s Song” is de wel heel toepasselijke titel van de nieuwe single van Heisa. De referenties naar Tool zullen ze al wel beu zijn, maar voor deze compacte song kunnen we bijna niet anders dan Tool-meets-Joy Division neer te schrijven. De weerbarstigheid en compactheid van deze noise-song doet ook hard denken aan de vroegste versie van de Pixies.
“80’s Song” laat het beste verhopen voor de EP die later dit voorjaar volgt. En nog meer goed nieuws uit het Heisa-kamp: de band is herbevestigd voor het ArcTanGent-festival in Bristol in augustus (Opeth, Zeal & Ardor, Cult Of Luna, Amenra, Oathbreaker, Psychonaut, Hippotraktor en Bear) en ook herbevestigd voor de zondag van het Waregemse Metal Days-weekend, met o.m. Amenra, Stake, Psychonaut en Turpentine Valley.
https://www.youtube.com/watch?v=KrzOjL1pZ7E

HEISA - We worden vaak gezien als een niet essentiële sector. Maar ik denk dat muziek en cultuur een sector is die je gewoon niet kapot kunt krijgen


HEISA is het schoolvoorbeeld van een band die, waren ze Amerikanen of zo geweest, met hun intense post/math rock, de grote podia onveilig zouden maken. HEISA is het project rond de talentvolle muzikanten Jacques Nomdefamille (vocals, keys en bass) , Koen Castermans (gitaar & backing vocals) en Jonathan Frederix (drums & backing vocals). Met 'Joni' voegen ze hun talenten samen in een onaards aanvoelend geheel. Onze recensent schreef er het volgende over: “Wie iets meer zoekt in muziek dan de doorsnee ruis die we te horen krijgen zal hier op ‘Joni’ zonder twijfel aan zijn trekken komen.
Kwaliteit komt altijd bovendrijven zeggen ze. Wel, hier is ze aanwezig en deze band heeft alles om het buiten de landsgrenzen te maken. Dit wordt zeker één van de platen in mijn top tien voor 2020! De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/78476-joni.html We hadden naar aanleiding van deze release een fijn gesprek met gitarist Koen Castermans en drummer Jonathan Frederix. En uiteraard ook over deze corona tijden en hoe je daarmee omgaat; tot slot keken we ook naar de toekomst van HEISA.

De band wordt vergeleken met bijvoorbeeld Tool of Battles. We houden niet van namedropping, omdat deze band vooral over een eigenzinnige smoel beschikt. Wat is jullie mening hierover?
Koen: Ik snap dat ergens wel, ik ben opgegroeid met Tool. Al vind ik dat we meer en meer de richting van onszelf  uitgaan. Langs de andere kant heb ik die vergelijking met Tool altijd een beetje raar gevonden, we zijn geen metal band. Misschien zit er wel iets in, maar dat is dan zeker niet echt bewust.
Jonathan: In de eerste plaats bedankt om te zeggen dat we vooral over een eigen gezicht beschikken. Het is echter ook wel begrijpelijk, mensen willen altijd wel vergelijken met iets, of in een hokje stoppen. Als een soort raakpunt.

Koen , je zegt ‘we zijn geen metal band’ maar dat is Tool toch ook niet echt naar mijn mening? Net als Nine Inch Nails die ook soms in dat hokje worden geduwd. Ik heb dat zelfs geschreven over jullie plaat ‘Joni’. Persoonlijk vond ik het eerder het perfecte huwelijk tussen de sound van bijvoorbeeld Nine Inch Nails en Tool …Je mening graag?
Koen: Ik ben een beetje verrast, want ik luister eigenlijk nooit naar Nine Inch Nails, dus ik heb geen idee waar dat dan vandaan komt.
Jonathan: Ik ken eigenlijk maar een nummer echt, dat is ‘Hurt’ dan nog enkel doordat het een  nummer is  dat Johnny Cash heeft gecoverd.
Koen: ik ken er wel een paar, maar ik heb altijd gedacht dat het niets voor mij is, dus die vergelijking verwondert me wel ergens. Het gebeurt me echter nog wel vaker dat mensen iets herkennen in die muziek, die ik dan niet merk. Dan ben ik daar wel door verrast, maar goed. Ik hoop dat ze het dan goed vinden, en vergelijken met een band die ze goed vinden.

Wat mij betreft zeker ! Ik ben een super fan van NiN. Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen?
Jonathan: Jacques en ik hebben eigenlijk elkaar leren kennen doordat we met onze band nogal dikwijls samen op het podium stonden, ook al kwamen we uit heel andere genres. Ik zat in een indie rock /pop band en Jacques in een postrock/indie band.  En dat klikte wel tussen ons. Dus zijn we wat samen beginnen jammen. En vonden dat het wel leuk was om daar iets meer mee te gaan doen. Jacques wees me erop dat hij iemand kende waarmee hij geregeld ging jammen en dat ik daar goed mee overeen zou komen, en zo zijn we bij Koen terecht gekomen. Het klikt eigenlijk meteen tussen ons drie. Koen had nog enkele nummers liggen, en zo is de bal aan het rollen gegaan eigenlijk.

‘Joni’, jullie debuut, kreeg van onze reporter een zeer lovende recensie. Ikzelf vond vooral dat jullie muziek grensverleggend kan zijn; indien jullie een buitenlandse band zou zijn, waren jullie nu wereldberoemd. Is dat niet een beetje een Belgische probleem? Je mening?
Jonathan: Ik hoor dat wel vaker die stelling ‘een Belgisch probleem’. Ik heb geen idee, maar we horen dat wel vaker. Het is uiteraard een fijn compliment.
Koen: Ik heb wel gemerkt, als het geen corona was geweest dat het wel anders had kunnen verlopen eigenlijk. Vooral dan wat optreden betreft, we hebben wel wat concerten kunnen doen. Maar we zouden met deze plaat uitgebreid op tour zijn kunnen gegaan, en ook in het buitenland. Normaal stonden we op ArcTanGent dit jaar. En we hebben ook wat fans in Engeland. Dus dat had wel veel kunnen doen als we wel hadden mogen optreden.

Is het niet zo dat het als Belgische band moeilijker is om door te breken? Door het feit dat de Belg sceptisch staat tegenover eigen kweek, een beetje chauvinisme zou mogen vind ik. Je mening? ?
Jonathan: Een Belg is van nature uit gewoon kritischer over zichzelf volgens mij. Dat maakt ons misschien minder toegankelijk. Ook wat Belgische podia op festivals en zo betreft.

Wat waren de algemene reacties over jullie debuut?
Koen: De reacties waren algemeen zeer positief moet ik zeggen. Niet alleen de reacties, maar onze muziek wordt ook frequent wel ergens gespeeld, dat verrast ons wel want wij brengen niet echt mainstream muziek om het zo te zeggen. We zijn dus zeer blij met zowel die reacties, en dat onze muziek wordt opgepikt.

Toen we HEISA in 2018 zagen optreden op Sonic City festival in Kortrijk , viel me op hoe graag jullie experimenteren met een sound; ook visueel wordt de fantasie geprikkeld. Komt jullie muziek live nog beter over? Hoe zie je dat zelf?
Koen: Ik denk dat dit twee kanten heeft eigenlijk. Wellicht maken we wat complexe nummers, die live eerder opgevangen worden omwille van hun energie. Op plaat is het dan weer gemakkelijker om de structuren te volgen omdat de mix ervoor zorgt dat het wat overzichtelijker wordt. Eerder verschillende ervaringen dus.

Het is zo dat jullie muziek visueel is, en daardoor op het podium beter tot zijn recht lijkt te komen. Je voelt ook dat jullie elkaar blindelings vinden. Hoe lang spelen jullie eigenlijk al samen?
Koen: Een jaar of vijf ondertussen. In 2015 zijn we eigenlijk begonnen met live te spelen. Rond de jaarwisseling 2014/2015 zijn ook de eerste nummers geschreven.

Door die corona crisis zijn er ook bij jullie plannen in het water gevallen. Welke?
Koen: Onze release shows hebben we niet kunnen doen. We hadden zeer veel optredens op de planning staan, dus ja.. Maar eigenlijk al bij al hebben we het er nog goed vanaf gebracht. We hebben de plaat uitgebracht, veel reviews. Ook in de zomer toch wat coronaproof optredens kunnen doen. Daar zijn we dankbaar voor.
Jonathan: En ook veel optredens zijn gewoon verplaatst, zo zijn we weer opgenomen in de line up van ArcTanGent . Dat is toch al iets om naar uit te kijken!

Hoe ga je als muzikant, artiest maar ook als mens om met zo een crisis waar we nog steeds in leven? Leven jullie van je muziek?
Koen: Het is een voordeel dat ik er niet van leef eigenlijk, ik heb voor 70% nog een ander vast inkomen, dat scheelt toch veel. En algemeen? Doordat we begin dit jaar een nieuwe plaat hebben uitgebracht, is de druk wat minder om meteen nieuwe muziek te moeten schrijven. Ook al zijn we daar toch stillaan terug mee bezig.
Jonathan: Ik leef er ook niet van, dat is wel een voordeel. Ik geef drum les, ik neem hier en daar wat op en mix af en toe. ik ben schrijnwerker en ik maak zelf drumstellen uit massief hout; moesten er geïnteresseerde muzikanten zijn, kom gerust testen! https://mafketeldrums.be/ , https://www.facebook.com/mafketeldrums (<< op facebook valt meer op te zien voorlopig.)
Koen: Wat me bij de tweede lockdown wel opvalt, ik heb zogezegd meer tijd om te schrijven, maar stel dat altijd maar uit daardoor. De motivatie is toch anders, en dan komt het er uiteindelijk vaak niet van. Het is niet echt geweldig voor de inspiratie om er zo wat uit te zijn.

Hoe denk je persoonlijk dat de muziek en cultuur deze crisis zal overleven?
Jonathan: Ik denk wel dat er een soort concert circuit zal blijven bestaan, misschien wat  kleinschaliger en underground. Maar dat zie ik niet verdwijnen. Wel veranderen.
Koen: Ik vind het eigenlijk wel grappig, we worden vaak gezien als een niet essentiële sector. Maar ik denk muziek en cultuur een sector is die je niet kapot kunt krijgen. Het financiële aspect is natuurlijk wel een probleem en dat zal wel zorgen voor faillissementen en zo. Maar muzikanten gaan altijd op zoek gaan naar muziek, mensen die optredens willen doen of organiseren zullen dat ook altijd blijven doen. Ook al zal het, zoals Jonathan zegt, wat meer terug van de underground moeten komen.

Hoe zie je de evolutie voor een band als HEISA?
Koen: We zijn volop bezig aan nummers voor een nieuwe plaat, en zijn toch wel stilaan daar naartoe aan het werken eigenlijk. Het uitbrengen van een nieuwe plaat. Live optredens is nog een groot vraagteken, maar op vlak van muziek maken en uitbrengen lukt dat zeker bij ons.
Jonathan: Ik zou eigenlijk heel graag onze set akoestisch willen brengen. Daarmee kan je op heel kleine plekjes spelen zoals huiskamer concerten  En dan kun je toch gewoon live blijven spelen. Dat moet zeker mogelijk zijn.

Misschien nog een andere mogelijkheid via Streaming? Hoe sta je tegenover die live streaming van optredens en zo?
Koen: Ik ben zeker ‘pro’ als dat op een kwalitatief goede manier gebeurd. Zonder het aanbieden van die degelijke kwaliteit, hoeft dat voor mij niet , moet ik toegeven. Om van thuis uit naar een concert te zitten kijken, het doet me persoonlijk niet zoveel. Maar ik ben wel blij dat het er is, en het schept dus zeker ergens een mogelijkheid. Misschien dat we iets in die richting volgend jaar kunnen doen.
Jonathan: Ik sluit me daarbij aan, als het van goede kwaliteit is, ben ik daar zeker voor te vinden. Ik kijk heel vaak naar live sessies en zo, maar ik wil dus vooral spelen en op een podium staan. Dus als dat op die manier kan? Waarom niet. Maar liever voor een publiek.

Iemand zei me in een interview je kunt dat ook maar eenmalig doen?
Koen: Dat ook ergens, het zou wel interessant zijn om bijvoorbeeld onze nieuwe nummers op die wijze voor te stellen. Er zijn al vage gesprekken daarover om in januari of februari iets te doen in die richting, maar dat is nog allemaal een groot vraagteken.

Wat zijn de verdere plannen voor de band, een nieuwe plaat of zo?
Koen: Er zijn eigenlijk nog geen concrete plannen daarvoor nee.
Jonathan: Die nieuwe plaat gaat er zeker komen, maar wanneer is nog een groot vraagteken dus.

Jullie nieuw materiaal , welke richting gaat dat dan uit? Dezelfde richting als ‘Joni’?
Koen: Meer death metal (haha) nee maar meer de richting Radiohead meets Battles dan uitgesproken Tool invloeden. Laat ons maar zeggen. Qua donker of licht? Een beetje daar midden in.

Ik stel voor meer drums. Wat denk jij Jonathan?
Jonathan: Sowieso meer drums uiteraard (haha) Ik ben eigenlijk wel bezig met het maken van percussie blocks en dergelijke, en die wil ik toch aan de band toevoegen.

Naast HEISA zitten sommige van jullie ook in andere projecten, hoe valt dit te combineren. Want een band als PEUK boomt ook wel tegenwoordig.
Koen: Jacques zit nog bij PEUK. Ik persoonlijk ben enkel met HEISA bezig.
Jonathan: Ik speel dus wel bij heel wat projecten. Ik speel bij Biezen, WabiSabi (funky band in Gent), Down the Lees, en ik heb een performance/muziek project met mijn vriendin: Koleega.

Hoe combineer je dat?
Jonathan: HEISA is meer een lopende trein en die andere projecten eerder sporadisch dus dat valt goed mee.

Maar het belangrijkste project is toch HEISA?
Koen: Voor mij sowieso. Ik ben niet echt op zoek, ik hou me liever aan één project. Ik schrijf soms wel nummers voor mezelf. Maar ik heb het moeilijk om me aan iets anders te binden, ik ben heel eigenzinnig en HEISA is zo een eigenzinnige band waar ik het meeste in kwijt kan.

Je zegt, je schrijf songs voor jezelf. Geen interesse voor een solo plaat?
Koen: Eigenlijk wel, maar ik ben geen zanger dus ja…

Je hoeft geen zanger te zijn om een solo plaat uit te brengen
Koen: Soms komt dat wel naar boven om daar solo iets mee te doen zoals bijvoorbeeld een extreme metal plaat maken, of dan weer eerder een sferische akoestische plaat of zo. Maar dat komt er niet van omdat ik eigenlijk altijd zoveel beweeg van het ene uiterste naar het andere.
Jonathan: zeker interesse. Ik ben wel bezig met samples en zo, en experimenteren met klank beeld en die richting uit. Dus ooit kan dat er wel van komen dat ik daar solo iets mee doe. Voorlopig nog niet. Dat kan zelfs alle kanten uitgaan dan wat ik doe met HEISA zelfs.

Is er voor de band ook een soort einddoel? Wat zijn je ambities?
Koen: Een zo groot mogelijk publiek bereiken, eventueel zelfs internationaal als dat kan.
Jonathan: In de richting waar we nu zitten verder doen, blijkbaar slaat het zelfs aan voor de radio en dat hadden we toch niet verwacht eigenlijk , dus dat is hoopgevend.

Moesten jullie de kans krijgen om dankzij een pop plaat door te breken naar een ruim publiek, zouden jullie dat doen?
Koen: Als we ons daar alle drie goed bij voelen en onszelf niet moeten verloochen? Dan wel. Maar een pop plaat uitbrengen waar we niet achter staan? Nee, dat liever niet dan. Maar als WIJ dat willen doen, dan is dat iets dat wij willen doen en dan staan we daar wel achter. Om nog eens terug te komen op ons einddoel. Dat is wat ons betreft dus nog altijd goede muziek schrijven en blijven schrijven waar we dus – zoals hierboven aangegeven – echt allemaal achter staan. Dat is en blijft ons hoofddoel eigenlijk als band en muzikant.
Jonathan: Ik sluit me daarbij aan, en ook dat onze muziek bij een mens zoveel kan doen dat die daardoor emotioneel of zo wordt geraakt… Dat is ook een doelstelling op zich, als we zo muziek kunnen maken die iemand raakt. Zo goed mogelijke muziek maken dus.

Om af te sluiten, waar kunnen fans uw merchandiser aanschaffen ‘online’? geef gerust enkele links
https://maywayshop.bigcartel.com/
https://heisalovesyou.bandcamp.com/album/joni

“Serenity Now” is na “Let Go” de tweede single van Heisa als aanloop naar het full album ‘Joni’. De albumrelease is inmiddels uitgesteld vanwege de coronacrisis, maar de single is alvast een goede voorzet. Dit is trademark-Heisa, met een diepe, ronde baslijn die het volume beheerst zoals bij Tool en een lekkere opbouw naar noise-erupties, met meer ingehouden controle dan bij pakweg Brutus. Het nummer heeft een beetje de stil-luid-stil-aanpak die zo kenmerkend was voor de jaren ’90, maar dan met een serieuze update.
Heisa staat al een hele tijd op onze radar en met “Let Go” en “Serenity Now” stijgen de verwachtingen nog meer.

Heisa is een trio dat zich ophoudt op het raakvlak van noise, postmetal en indierock. Tool is een goede referentie, maar denk er dan nog synths bij. Dichter bij huis zijn er vaag overeenkomsten met The Girl Who Cried Wolf en Katie Kruel.
Heisa werkt aan een eerste volledig album. Dat zal pas in 2020 uitkomen. Intussen brengt Mayway Records de digitale single “Bassenge” uit. Die stond in 2018 al op de debuut-EP van Heisa, maar wordt nu nog eens extra in de spotlights gezet.
“Bassenge” heeft alles van waar Heisa voor staat: intrigerend, atmosferisch, (in het begin) een onbestemd voortdenderend ritme, etherische vocalen, een lichtjes donkere dreiging of toch een gevoel van ongemak door het steeds wisselende ritme, … Zonder de vele breaks en noise-erupties zou het een mantra kunnen zijn.
De EP van Heisa kwam pas laat op onze radar, maar wist ons wel te bekoren. Benieuwd wat dat full album ons zal brengen.