logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (4 Items)

Misantronics

Nachtraaf

Geschreven door

Zamp Makely is het bedrijf van creatief generalist S.T., gericht op (bord)spellen, boeken en muziek. Hij is de oprichter van de webzine ‘Merchants Of Air’, de muzikale projecten Misantronics, Mint Narcosis en hij is lid van Synchyse. Een man van alle markten thuis.
Twee jaar na 'Elsewhere' keert Misantronics terug met 'Nachtraaf'. Dit nieuwe album bevat acht tracks, geïnspireerd op ambient, post rock, dark jazz, noise en … de huidige staat van onze planeet Aarde. Het resultaat is een hard, zwaar en donker album, dat de verontrustende sfeer ademt van een wereld in crisis.
De duistere hoes en die adembenemende sfeer binnen een donker kader doen vermoeden dat dit een plaat is boordevol tristesse … en toch dat is 'Nachtraaf' niet helemaal. Misantronics omarmt die duisternis wel bij elk song die duisternis, maar weet toch een gevoel van rust en gemoedsrust te brengen. De beelden die we ons voorstellen, hebben een eigen verhaal, een pluspunt aan dit ambient werk. De fantasie wordt geprikkeld, maar Misantronics geeft de luisteraar de vrijheid zelf in te vullen wat hij hierbij voelt.
Wat wij voelen is een lange trip waarbij verwondering, diepe rust, ingetogenheid, een traan en een glimlach elkaar opvolgen. Het is het totaalpakket dat telt, een emotioneel klankentapijt. De voorbije twee jaar corona waren voor veel mensen niet de gemakkelijkste jaren, wat wordt verduidelijkt op ingenieuze wijze.
Het is een hypnotiserende mooie trip die je volledig laat wegzakken tot de diepst innerlijke rust.

https://zampmakely.bandcamp.com/

Tracklist: Ontij 05:07 Het Deemt 07:36 Zenenacht 05:59 Onder De Linde 06:24 Heug 09:18 Het Schijmt 07:26 Eerdagen 07:18 Leef 03:39

Ambient
Nachtraaf
Misantronics

Misantronics

Elsewhere

Geschreven door

Misantronics is een experimenteel project rond Serge Timmers. Behalve schrijver is hij ook een muzikant die met uiteenlopende projecten bezig is. Met dit project begaat hij paden van ambient, drones , van drum & bass over elektronische muziek naar dark ambient. Misantronics zijn muziek labelen is echter onmogelijk, de man is van vele markten thuis. Je hoort zelfs elementen van pure rock tot new wave terug in zijn muzikale kunstwerken.
Dat is ook bij de laatste nieuwe release 'Elsewhere ' het geval. Deze release komt op de markt via Zamp Makely + Sombre Sonik. De mastering is in handen van de al even grote virtuoos Ronald Marien. Serge laat zich trouwens omringen door bevriende top muzikanten. Izzy Op De Beeck  bespeelt flugelhorn op “Faint” en “Hearder”, “Regrets” is een improvisatie op de baslijnen van Gert De Meester. Beide zijn al even grote virtuozen. De inbreng maakt het plaatje compleet en wat perfectie overschrijdt.
“Folklore” laat een improviserende kunstenaar horen die van experimenteren iets intensief moois maakt, dat je niet in woorden kunt vatten. We moesten deze schijf enkele luisterbeurten geven, omdat we dachten dat we na twee beurten iets nieuw zouden ontdekken, dat we niet eerder hadden opgemerkt. Dat was nu ook het geval. Misantronics verstaat namelijk de kunst om de luisteraar op het verkeerde been te zetten; hij doet dat op zo een uitgekiende wijze dat je dus van de ene verrassing in de andere terecht komt.
De best lange songs drijven voort op klanken , die gaan van flirten met geluidsnormen overschrijden, en zo intiem klinken dat je een speld kunt horen vallen in de zaal. Dat de inbreng van Ronald daar voor iets tussen zit, hoeft geen betoog. Het is net de samensmelting tussen deze twee talentvolle muzikanten die zorgt voor een waar meesterwerk. Elke song drijft voort op perfectie die zo spontaan en levendig wordt gebracht, dat van een routineklus geen sprake is. Integendeel. Songs als “Tiliting” - een klepper van meer dan tien minuten - of “Hearder” stralen iets speels en intensief moois uit dat je gewoon wordt weggevoerd naar een andere wereld. Eens onder hypnose door dat klankentapijt van Misantronics, is geen weg terug meer mogelijk.
Hoewel elk van de songs apart magische pareltjes zijn van elektronisch vernuft, leest de schijf als een spannend boek. Elke bladzijde, elke schakel binnen dit project is even belangrijk, o.m. bij de acht minuten lange parel “Regrets” - met inderdaad die virtuoze inbreng van Gert -, bij “Sapiens” en bij de epische afsluiter “Faint”, waarbij Izzy’s inbreng een sleutelrol speelt; een song die trouwens afklokt op circa 14 minuten.
Misantronics weet je telkens te ontroeren maar duwt ook de gaspedaal voldoende in om je niet in slaap te wiegen.
Door een gevarieerd kunstwerk aan te bieden, waarbij alle kleuren van de regenboog de revue passeren, blijf je intens genieten en gekluisterd luisteren. Want inderdaad gaat Misantronics op het gevoel van de luisteraar af. Dus niet enkel de oorschelpen worden gestreeld, ook het hart wordt door deze aanpak geraakt. Niet dat je in een tranendal terecht komt, maar er is het intense gevoel dat over ons heen komt bij elke luisterbeurt, wat ons een warm gevoel vanbinnen geeft, iets wat je doorgaans enkel tegenkomt bij de betere ambient. En … toch weigeren we deze talentvolle muzikant een label op te kleven.
Misantronics is gewoonweg een topkunstenaar die in meerdere projecten heeft bewezen van enorm veel markten thuis te zijn; op zijn drift tot experimenteren, zichzelf heruitvinden en grenzen verleggen , staat nog steeds geen rem. En dat wordt op deze 'Elsewhere' op uiteenlopende wijze nog maar eens in de verf gezet. De extra inbreng van Ronald Marien, Izzy en Gert is daarbovenop een kers op de taart die dit meesterwerk tot een nog hoger niveau doet uitstijgen, waardoor de perfectie inderdaad compleet wordt overschreden.

Dance/Electro
Elsewhere
Misantronics

Partisan

Savage Peace

Geschreven door

Ik leerde Partisan kennen toen ze in het voorprogramma van Maudlin speelden in De Grote Post in Oostende. Ze hadden toen een EP uit ‘We Have Been So Terrible Betrayed’. Daar was ik onder de indruk van het openingsnummer “No Last Surrender”. Een catchy en gedreven nummertje. Nu is er hun eerste full album dat uitgebracht wordt door het Berlijnse label Isolation Records en de promo komt in de handen van Consouling Agency. Het betekent dat ze het iets ernstiger willen aanpakken met dit album. Niet dat ze het daarvoor niet deden, maar het is een kwestie van de juiste kanalen te vinden.
Bon, muzikaal dan… We krijgen acht tracks op ‘Savage Peace’. Allen in de stijl die we kennen van op hun vorige release: uitwaaierend gitaarwerk, heel degelijk bas- (Thijs Goethals) en drumwerk ( Ivo Debrabandere) dat de gitaar en zang ondersteunt en voortstuwt.
We kunnen na enkele beluisteringen al stellen dat alles op dit album beter uit de verf komt en consistenter klinkt. Welke tracks springen eruit? Eerst en vooral “Patience” omdat de zang van Cédric Goetgebuer hier iets anders klinkt dan we gewoon zijn van hem. Het past goed bij de song en de sfeer. De opbouw van de song zit knap in elkaar. De gitaarvervorming is hier iets minder aanwezig waardoor de song mooi kan groeien. Very nice. Ook “Heaven” drijft op een knappe ritmesectie. De zang en de gitaar heeft de handen vrij om er een galmtapijtje over heen te strooien. Ook “Without A Word” rockt op deze wijze met een nadrukkelijk aanwezige bas en drum waarover de rest dan gestrooid wordt. “Shame” is een volgend hoofdpuntje: alle Partisan-elementen komen hier goed uit de verf. Ook het gitaarwerk is hier goed gelukt. Het titelnummer sluit het album af. We krijgen hier een mooi uitgesponnen intro die de song traag op gang trekt. Opener “I Believe In You” is, net als “Fear”, een nummer dat wat tussen postpunk en shoegaze in zweeft en zo op hun vorige EP had kunnen staan. Heel degelijke nummers maar voor mij zijn al de nummers die erna komen iets sterker qua sound en mix. Maar da’s persoonlijk natuurlijk.
Partisan is met dit album ongetwijfeld gegroeid ten opzichte van hun vroeger werk. Het klinkt beter en de nummers zijn iets sterker dan op ‘We Have Been…’ uit 2017. Vooral “Patience”, “Shame” en “Heaven” zijn prijsbeestjes. Ik ben heel benieuwd om hen met dit werk live aan het werk te zien.

Partisan

We Have Been So Terrible Betrayed (EP)

Geschreven door

Een trio Gentse muzikanten bestaande uit ex-leden van Oathbreaker, Maudlin en Rise And Fall hebben samen een debuut gemaakt vanuit een geheel andere invalshoek. Geen post-metal, Hardcore of punk op dit album. Wel melodieuze en energieke poprock muziek met elementen uit postpunk, rock and roll etc… Partisan is Cedric Goetgebuer (gitaar en zang), Ivo Debrabandere (drums) en Thijs Goethals (bas).

“You And I” opent de EP energiek met een catchy powerpop song. “No Last Surrender” brengt mij terug naar de Belgische rock ten tijde van eind de jaren 80 en begin de 90’s met bands zoals The Romans. Maar ze lijken ook beïnvloed te zijn door bands als Ride en Mudhoney. “Change” bezit wat shoegaze elementen. “Sometimes” heeft fragiel gitaarwerk en een heerlijk zingende lage bas. Het drumwerk op al de tracks zijn stuwend en sporen de songs aan. “Forget” is melancholische en eerder slome track die het gevoel lijkt weer te geven van een man diep weggedoken in zijn eigen gedachten. We eindigen met “We Have Always Loved You” en dat is een track bestaande uit een spoken words sample en gitaar/bassounds. Hier gaat het meer om impressie en sfeer ipv songschrijverij. Geschikt om o.m. een optreden mee te starten.

Partisan presenteert hier een heel fijne EP. We zagen hen een tijdje terug in de Grote Post aan het werk en ze kunnen de energie van dit album zeker overzetten op het podium. Een goed geluid hierbij is van vitaal belang want het zit hem soms in de subtiele klanken. Maar een band waar ik alvast meer wil van horen.