KAMEEL - We zijn eraan begonnen met het idee van ‘we zullen wel zien wat de mensen ervan vinden’, en dan is het natuurlijk leuk om te horen de muziek die we gemaakt hebben toch veel mensen aanspreekt

Jazz is dezer dagen eigenlijk geen jazz meer, maar een 'improviseren tot het oneindige' muziek geworden. Zoveel is wel duidelijk als je al die jonge bands naar boven ziet komen. Neem nu Kameel. Gitarist Patrick Steenaerts, bassist Hans Mullens en drummer Geert Roelofs zijn één voor één muzikanten die niet aan hun proefstuk toe zijn. Binnen dit kleurrijke project amuseren ze zich kostelijk, het resulteert in een schijf 'Barkas' die dan ook vele kanten uitgaat. Vooral dan buiten de lijntjes kleuren, van alles wat met jazz te maken heeft.
De volledige recensie kunt u hier nog eens nalezen
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/77896-barkas.html.  
We hadden over deze release, de link naar Mauro Pawlowski en de verdere toekomstplannen, eveneens een aangenaam gesprek met gitarist Patrick Steenaerts.

Wellicht een doorsnee vraag. Maar toch, voor zij die jullie niet kennen, wie zijn KAMEEL , hoe is het project ontstaan en  heeft die naam een bepaalde betekenis?
Patrick Steenaerts: “Hans, Geert en ik kennen elkaar al lang. Er zijn in die periode ook al samenwerkingen geweest waardoor we elkaar ook muzikaal goed hebben leren kennen. Ik heb eerst Hans aangesproken met het idee om een instrumentaal project te starten, een trio, gitaar, bas en drums. En dan viel de keuze voor een drummer al snel op Geert. We hebben een eerste repetitie vastgelegd en voelden dat er een bepaalde chemie ontstond als we samenspeelden, en dat heeft ons ertoe aangezet om verder te gaan. De naam komt eigenlijk van Geert, op die eerste repetitie zei Geert dat een bepaald stuk, ik dacht ‘Chameau’, een kamelengroove had. Het ritme had de kadans van een kameel. En toen moest ik denken aan een compositie van Misha Mengelberg, ‘Met Welbeleefde Groet van de Kameel’. Een stuk waar er tijdens de performance een timmerman op het podium komt en van een houten stoel een kameel maakt. Maar ‘Met Welbeleefde Groet van de Kameel’ vonden we te lang en dus hebben we het ingekort en werd het Kameel.”

Jullie zijn trouwens met verschillende muzikale projecten bezig. Valt dit nog te combineren met de agenda van KAMEEL?
Patrick Steenaerts: “Voorlopig wel, door de corona crisis is alles gecanceld. En voor in de toekomst proberen we de agenda’s zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen.”

Mijn volgende vraag gaat over jullie release 'Barkas'. Jazz is dezer dagen eigenlijk geen jazz meer, maar een 'improviseren tot het oneindige' muziek geworden. Zoveel is wel duidelijk als ik naar die parel van een schijf luister. Wat is jullie mening hierover?
Patrick Steenaerts: “Voor ons was het van bij het begin duidelijk dat we vooral nood hadden aan improvisatie, interactie, gaan voor de vibe van het moment en risico’s nemen. Toen we de studio introkken hebben we dan ook alles opengelaten. Er waren wel een aantal thema’s, kapstokken om de improvisaties aan op te hangen zeg maar, maar we hebben op het moment zelf beslist of we die zouden gebruiken of dat we iets totaal nieuws zouden verzinnen. Dus het kon alle kanten op.”

"Kameel gooit alle mogelijke muziekstijlen door elkaar, schudt daar eens goed mee en geeft er een eigen draai aan waardoor een chaos ontstaat met wonderwel toch enige subtiele structuur als je tussen de lijntjes leest." , schreef ik ook; is bewust voor deze aanpak gekozen? Wat is jullie mening hierover
Patrick Steenaerts: “Ik denk dat dit te maken heeft met het feit dat we alle drie al een heel parcours hebben afgelegd als muzikant en dat we daardoor niet denken in hokjes of stijlen. Maar onderweg is er natuurlijk veel muziek in onze rugzakken terechtgekomen en ieders rugzak is ook nog eens met andere muziek gevuld. En dat hoor je.”

We een horen ook een nieuwe Pawlowski, een band die toch al festivalweides omver heeft geblazen door je onder te dompelen in een totaal absurde wereld. Wat is jullie mening over deze stelling?
Patrick Steenaerts: “Ik begrijp de vergelijking. Er is zelfs een persoonlijke link, we kennen Mauro alle drie, we go way back. Van voor dat Mauro Mauro was en samen met ons in Top 40 bands speelde in Nederland. En we zijn ook nog eens afkomstig van dezelfde streek, namelijk Limburg, meerbepaald Zolder en omstreken. En dan hebben we ook nog eens dezelfde producer, Micha Volders! Maar ik denk vooral dat het komt omdat we dezelfde maatstaf hanteren nl ‘geen compromissen’. Oftewel koppig ons eigen ding doen. Of er zit iets in het drinkwater in Limburg, dat kan ook”

Daar ben ik zelfs zeker van. De muziek van Kameel klinkt eigenlijk zelfs best filmisch. Zijn daaromtrent eventuele plannen?
Patrick Steenaerts: “Nog geen concrete plannen maar we zijn wel al aan het nadenken over een manier om onze muziek ter beschikking te stellen voor mensen die met beelden aan de slag gaan. Dus, laat dat script maar komen zou ik zeggen.”

Wat zijn de algemene reacties op deze plaat eigenlijk?
Patrick Steenaerts: “We hebben eigenlijk verrassend veel goede reacties gekregen op de plaat. We zijn eraan begonnen met het idee van “we zullen wel zien wat de mensen ervan vinden” en dan is het natuurlijk leuk om te horen de muziek die we gemaakt hebben toch veel mensen aanspreekt.

Alle geplande concerten en zo vallen in het water in deze corona tijden, ook bij jullie vermoedelijk. Welke plannen waren dat?
Patrick Steenaerts: “Er stonden een aantal release concerten gepland en wat festivals in de zomer. We hebben nog net ons eerste release concert kunnen spelen op 1 maart en de rest werd gecanceld. Die concerten zijn nu verplaatst naar het najaar, hopelijk kunnen we er dan een vervolg aan breien.”

Hoe ga je als band (en ook als mens) om met deze bijzonder 'rare' tijden waarin we leven?
Patrick Steenaerts: “Het voelt als band raar om net een plaat uit te brengen en er dan niet mee de hort op te kunnen , en die plaat tot bij het publiek te kunnen brengen. Het woord frustrerend wil ik liever niet gebruiken maar we hadden het ons anders voorgesteld.”

Zijn er mogelijkheden om jullie muziek via sociale media aan te bieden, eventueel via live performance?
Patrick Steenaerts: “We proberen het verhaal wel draaiende te houden online, dat is op het moment het enige wat we kunnen doen. De plaat is op alle digitale platformen verkrijgbaar, dus dat zit goed. We hebben net een aanvraag gekregen om een live sessie te spelen voor Dansende Beren. Dat zijn we nu aan het bekijken of dat haalbaar is. We zouden het liefst met drie samenspelen, maar het is nog niet duidelijk of dat kan gezien de corona maatregelen nu voortdurend veranderen.”

Wat is trouwens jullie ongezouten mening over sociale media. Een vloek of een zege?
Patrick Steenaerts: “Wij zien het vooral als een manier om onze muziek te verspreiden. Het is goed dat dit zo relatief makkelijk kan en dat je op die manier veel mensen kan bereiken. Daartegenover staat wel dat wij een band zijn die live moet spelen, met publiek. Wij worden gevoed met de energie die we terugkrijgen van het publiek en in het beste geval ook andersom natuurlijk.”

Denken jullie ook niet dat deze tijden zullen leiden tot meer digitaal muziek aanbieden? ook live?
Patrick Steenaerts: “Ik denk het niet. Als het niet anders kan is het wel een goed alternatief, maar de live beleving van een concert is van een andere orde vind ik. Het is voor mij ook meer dan enkel de muziek, het begint al met de verplaatsing, je spreekt af met mensen, je gaat eerst nog iets eten, je ontmoet mensen die je allang niet meer gezien hebt enz. En ook tijdens het concert zijn er zoveel factoren die meespelen hoe je dat beleeft, de sfeer van de zaal, het geluid, waar je staat, wie er rond je staat, de energie en het volume dat van het podium komt en uit de boxen knalt… Al die dingen bepalen voor mezelf mee hoe ik een concert beleef en die beleving heb ik niet als ik voor mijn computer naar een concert zit te kijken.”

Wat zijn , om daarop voort te borduren, de verdere plannen na deze crisis?
Patrick Steenaerts: “Ik hoop dat we daarna terug de draad kunnen opnemen en verder gaan waar we gebleven waren , namelijk onze release concerten afwerken en ons live verhaal verder uitbouwen. En dan is het misschien ook tijd om al eens na te denken over een vervolg op ‘Barkas’.”

Wat geniet jullie voorkeur: Spotify of Bandcamp. En waarom?
Patrick Steenaerts: “Persoonlijk ben ikzelf vooral meer vertrouwd met Spotify. Gewoon omdat ik Bandcamp nog moet ontdekken. Net toevallig ben ik vandaag op een Bandcamp pagina van iemand terechtgekomen en dat beviel mij wel, dus ik moet er dringend meer werk van maken.”

De tweede single en bijhorende videoclip is net uit , heb ik vernomen. Waar kunnen we die bekijken en beluisteren? Plaats gerust een link
Patrick Steenaerts:
https://www.youtube.com/watch?v=-tDbRXL1_ow

Om af te sluiten, nu er geen concerten doorgaan, waar en hoe kunnen de lezers toch merchandise of die nieuwe plaat aankopen? Is die trouwens op vinyl te koop? Zet maar enkele links
Patrick Steenaerts: “LP (white vinyl) en CD zijn online te bestellen via verschillende platenwinkels, via distributeur Konkurrent (https://www.konkurrent.nl )of rechtstreeks bij het label (https://kameelbarkas.bandcamp.com/). En uiteraard is de cd ook verkrijgbaar op alle digitale platformen.”

Jazz is dezer dagen eigenlijk geen jazz meer, maar 'improviseren tot het oneindige' muziek geworden. Zoveel is wel duidelijk als je al die jonge bands naar boven ziet komen. Neem nu Kameel. Gitarist Patrick Steenaerts, bassist Hans Mullens en drummer Geert Roelofs zijn één voor één muzikanten die niet aan hun proefstuk toe zijn. Binnen dit kleurrijke project amuseren ze zich kostelijk, het resulteert in een schijf 'Barkas' die dan ook veel kanten uitgaat. Vooral dan buiten de lijntjes van alles wat met jazz te maken heeft.
“Greg” geeft al de toon aan. Voor de luisteraar die houdt van structuur in het leven, wordt het al moeilijk vol te houden. Want in deze song komt al die absurde aanpak om de hoek kijken. Of het moet zijn dat binnen dat chaotische aanbod alles toch op zijn pootjes terecht komt omdat je hoort en voelt dat deze muzikanten goed weten waar ze mee bezig zijn. Spelenderwijs improviseren tot het oneindige doet Kameel op “Aersworm”, “Bongerd” en “Chameaux Tordu”. Soms binnen langere songs, soms binnen kortere. Maar eigenlijk is het totaalplaatje dat meer van belang is dan elk van de songs apart.  Die grillige aanpak kom je dan ook over de gehele lijn tegen, en doet in grote mate denken aan meesters van absurditeit als Gruppo Di Pawlowski. Niet toevallig is de producer van deze plaat Micha Volders, verbonden aan die laatste en ook The Germans. En dan is de cirkel rond. Want meer dan ooit wordt op deze platen zoveel stijlen met elkaar verbonden dat je op deze band geen label kunt kleven. Kameel zet lekker eigenzinnig in de verf dat er geen label valt op te kleven, op de daarop volgende songs, “Twiki”, “Streamer”, “Wüst” en “Fur Gerlinde”. Zonder verpinken blijft deze band vervormde jazz en rock zodanig verbinden, dat die absurditeit tot een ware kunstvorm wordt verheven.
Conclusie: Kameel gooit alle mogelijke muziekstijlen door elkaar, schudt daar eens goed mee en geeft er een eigen draai aan waardoor een chaos ontstaat met wonderwel toch enige subtiele structuur als je tussen de lijntjes leest. Over lijntjes gesproken, die zijn er bij deze band dus niet. Voortdurend trekt het trio op avontuur, experimenteert tot het oneindige en verlegt elke grens binnen absurditeit. Niet voor niets horen we een nieuwe Pawlowski , een band die toch al defestivalweides omver heeft geblazen door je onder te dompelen in hun totaal absurde wereld.
En dat is net wat Kameel op deze plaat dus ook doet, en daarom raden we aan de band vooral live te gaan aanschouwen. Het loont als liefhebber daarvan zeker de moeite.

Tracklist: Greg 05:00 Aersworm 03:56 Bongerd 07:24 Chameaux Tordu 02:41 Barkas 01:31 Chameau 06:48 Twiki 05:25 Streamer 02:56 Wüst 05:39 Fur Gerlinde 05:56