Stéphane Galland – Kanda - Een gedroomde ontmoeting tussen drie muzikale avonturiers
Stéphane Galland – Kanda

Bij Stéphane Galland - Kanda (*****) lijkt elke muzikale wending een uitnodiging om nieuwe richtingen te verkennen. Tijdens het Brussels Jazz Festival raakten we in de ban van de speelsheid waarmee het gezelschap kracht en fragiliteit met elkaar verbond. De drummer, bekend van o.m. AKA Moon, vindt in Lúcia Pires op flute en EWI en Louise van den Heuvel op bas, twee muzikale partners die zijn zin voor avontuur delen.
Hun onderlinge wisselwerking, van intieme passages tot uitbundige uitbarstingen, maakte die kennismaking bijzonder overtuigend. Met die ervaring in het achterhoofd trokken we naar De Casino in Sint-Niklaas, benieuwd hoe hun muzikale verhaal zich tijdens deze jazzmatinee verder zou ontvouwen.

Dat deze drie muzikanten hun instrument tot in de verste uithoeken beheersen, bleek al snel opnieuw. Vooral wat ze met die mogelijkheden samen deden, maakte indruk. Ze prikkelden elkaar voortdurend en stuurden de muziek diverse richtingen uit.
In de intiemere clubsetting van De Casino kwam die wisselwerking nog sterker tot haar recht dan bij onze eerdere kennismaking in Brussel.
Lúcia Pires leek bij momenten wel over extra armen te beschikken. Ze schakelde behendig tussen fluit, EWI en toetsen en bouwde zo een klankwereld op die zowel bedwelmend als onheilspellend kon klinken. Haar fluitspel had een hypnotiserende uitwerking, terwijl elektronische klanken de muziek een grilliger karakter gaven.
Daarnaast haalde de uiterst geconcentreerde Louise van den Heuvel de meest uiteenlopende kleuren uit haar basgitaar: van vurige, stuwende passages tot ingetogen lijnen die de muziek zachtjes lieten ademen.
Stéphane Galland beantwoordde dat alles met bijzonder gevarieerd drumwerk. Zijn ritmes konden zo stevig uithalen dat we ons even bij een metalconcert waanden, om vervolgens plaats te maken voor een bezwerende, haast rituele sfeer of passages die een Oosters aandoend muzieklandschap opriepen.
Die veelkleurigheid bepaalde de hele set. Stevige drums, elektronische effecten, intense baslijnen en de beweeglijke fluitpartijen grepen voortdurend op elkaar in. Telkens wanneer we dachten enig houvast te vinden, opende het trio alweer een volgende deur.
Hoewel Galland met zijn drumwerk gemakkelijk de aandacht naar zich toe trok, kregen zijn muzikale partners alle ruimte om te schitteren. Een bijzonder mooi moment ontstond toen alleen fluit en drums elkaar vonden in een intieme omhelzing. Met minder klanken werd de onderlinge verbondenheid haast tastbaar. Wanneer de bas zich vervolgens opnieuw in het gesprek mengde, kreeg de muziek meteen meer swung en een andere dynamiek.
Van den Heuvel mocht ook solo laten horen wat een uitzonderlijk talent ze is. Ze is inmiddels uitgegroeid tot een van onze favoriete bassisten, en deze passage bevestigde waarom. Haar spel bleef verrassen door de klanken die ze aan haar instrument ontlokte en de vanzelfsprekendheid waarmee ze tussen intensiteit en subtiliteit bewoog.
Het daverende applaus dat daarop volgde, was meer dan verdiend. Ook Galland bleef grenzen verleggen met drumwerk dat even inventief als meeslepend klonk. Zelfs tijdens de meest intense passages bleef er ruimte om op elkaar te reageren. Precies daarin schuilde de kracht van Kanda: drie uitgesproken muzikale persoonlijkheden die elkaar voortdurend nieuwe mogelijkheden aanreikten.

Na de reguliere set volgde een uitbundig applaus, waarna het trio tijdens de bis nog eenmaal alles uit de kast haalde. Enigszins murw geslagen door de intensiteit en met het hoofd nog vol klanken verlieten we de goed gevulde zaal met een brede glimlach.
Was het optreden in Brussel al een onvergetelijke trip, dan kwam deze ontmoeting in De Casino nog sterker binnen. Wellicht hielp de nabijheid van de clubsetting om alle nuances van hun samenspel te ervaren.
Negentig minuten lang vonden avontuur, virtuositeit en spelplezier elkaar in een gedroomde muzikale ontmoeting.

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas