Haar gecanceld optreden van 1 oktober 2017 werd verplaats naar 22 januari 2018. Vorig jaar moest ze nog forfait geven door de spierziekte waar ze aan lijdt , maar lang moesten we niet wachten op een nieuwe datum.

Een kleine tien jaar terug, toen nog in het voorprogramma van Pussycat Dolls, en één single rijk (“Just Dance”) was ze dan al beter dan de dames van Pussycat Dolls. Al snel volgde “Poker Face” en de rest is geschiedenis. Laat het nu dat nummer zijn dat voor het eerste hoogtepunt zorgde tijdens de ‘Joanne World Tour’ van Lady Gaga. Het Sportpaleis gevuld met niet één, niet twee, ook niet drie maar vier podia! Nog maar weinig gezien bij een optreden, podia die op en neer bewegen, schuin van links naar rechts en omgekeerd, bruggen die uit het dak worden neergelaten, … Een sterk staaltje van wat allemaal mogelijk is in het Antwerpse Sportpaleis … zo op hetzelfde niveau van een U2.
Er waren vier podia en minstens evenveel kledijwissels. Dat kan je verwachten van  Lady Gaga, en dat de ‘dode’ momenten dan opgevuld worden met een gitaarsolo en een filmpje, ah dat nemen we er dan wel bij zeker.
Verder werd het een ‘best of’ concert met een toets van haar nieuwe plaat ‘Joanne’. De plaat die genoemd werd naar haar veel te vroeg overleden tante ,  trouwens ook Lady Gaga haar tweede naam.
Het vijfde studioalbum van Lady Gaga is er één geworden met veel meer emotie, een kant die we van haar minder kennen. De bijna twee uur durende show was dan ook een afwisseling van uitbundigheid en ingetogen momenten. De nummers “Come to mama” en “The edge of glory” op piano waren bijna te ontroerend om van Lady Gaga te zijn. Maar laat dat nu de Lady Gaga van 2018 zijn. Kwetsbaar in een ruwe bolster, oproepen voor gelijkheid in de wereld, het is niet verkeerd om anders te zijn in deze moderne wereld.
De doelgroep van Lady Gaga is al lang niet meer die uitzinnige tieners, die eer is nu weggelegd voor Dua Lipa.
Het evenwicht dat werd gezocht door Lady Gaga lukt niet altijd evengoed. Het is dan ook niet alleen een zangeres maar ook een begenadigd actrice. Als je bij aanvang van “Paparazzi” kronkelend over het podium het publiek beveelt een foto te nemen van je, dat is dan weer die stoute kant van haar. Om dan terug het publiek uit haar hand te laten eten tijdens één van de meest intieme momenten van de avond, het nummer “Joanne” naar wie haar volledige tour genaamd is. De tour die haar in Europa van Barcelona tot Berlijn brengt tijdens 15 concerten op 40 dagen.
“Bad Romance” hadden we op het einde nog te goed, en daar zagen we het bewijs dat dit toch één van haar grootste, zo niet haar meest favoriete danshit is.

Wat we onthouden van dit concert? Lady Gaga heeft ons erop  gewezen dat iedereen zijn rugzakje meedraagt in deze maatschappij. Haar bindteksten zijn met tijd soms wat langdradig maar de fans van Gaga weten ondertussen waarvoor ze staat. En misschien zijn die kleine monsters, ja zo noemt ze haar fans, op de één of andere manier allemaal een beetje ‘anders’. Het is niet altijd mogelijk om perfect te zijn. Haar concert was dat ook niet maar het was terug een groot plezier om Miss Gaga aan het werk ter zien.

Organisatie: Live Nation

Na het voorprogramma (vakkundig verzorgd door The Darkness, u weet wel, die van “I Believe In a Thing Called Love” en waarschijnlijk de meest authentieke hedendaagse glamrockband) is het even wachten want La Gaga zou pas om 20u30 van start gaan. Klassieke muziek weerklinkt door het Antwerpse Sportpaleis en de spanning is te snijden. Het is uiteindelijk kwart voor 9 als het licht dooft en zowat iedereen instant compleet gek wordt. Het doek dat het hele boeltje voor ons verborgen hield, valt. De scene bestaat uit een indrukwekkend sprookjeskasteel, compleet met kantelen, torens, trappen en een ijzeren toegangspoort.

Als een ietwat duistere hofdame die te paarde haar kasteel verlaat komt Gaga het podium op. Al bij de eerste noten die we horen wordt één ding duidelijk: Muzikaal zal hier bitter weinig op aan te merken zijn. Al zie je niet meteen muzikanten, je hoort ze! En het eerste nummer is meteen al retestrak. Niet veel later vouwt het immense kasteel open, en daar zijn ze! De gitaristen, als twee ridders in lederen jekker, hebben hun vertrekken op de bovenverdieping, drums en toetsen zijn op het gelijkvloers gehuisvest.
Heel de show is trouwens rond het kasteel opgebouwd. Het constant veranderende interieur doet dienst als slaapkamer, even later als lugubere slagerij, en waarschijnlijk zelfs als kleedkamers voor Gaga en haar persoonlijk ballet, die zich meer dan eens in een ander plunje hullen in een tempo waarvan je je afvraagt of er magie mee gemoeid is.
Het gevolg is dan ook een visuele show die zelden verveelt, zelfs al verdwijnt de frontvrouw enkele keren voor het einde van een nummer van het podium.
Lady Gaga staat niet alleen voor muziek. Alles wat ze doet, alles wat ze vertelt, draagt dezelfde boodschap mee. “be yourself/be real!” Zij zelf is naar eigen zeggen al altijd de excentriekeling geweest die ze nu is, oppert ze in een speech tot het publiek. "I started wearing leather and studs when I moved out of my parents house at 18." zo klonk het. "Deze muzikanten zijn stuk voor stuk mensen die al vanaf hun kinderjaren muziek spelen en al mijn dansers dansen al sinds hun jeugd." Veel moeite om dat te geloven, moet je niet doen. Zowel de dansers als de muzikanten zijn als vissen in het water.
De excentriciteit van het collectief zorgt echter regelmatig voor taferelen die niet echt geschikt zijn voor de jongere toeschouwers. De erotische verwijzingen en de suggestieve bewegingen zijn schering en inslag en de dansers zijn bijzonder fysiek met elkaar.
Geen kostuum is haar te zot. Één keer maakt ze zelfs deel uit van een motorfiets die de scène komt opgereden, bereden wordt door één van de danseressen en uiteindelijk transformeert tot piano. Gaga neemt even tijd voor haar fans. Ze haalt een 10-jarige fan uit het publiek en brengt solo een nummer voor ‘hem en voor al haar fans’. Fans die haar erg dierbaar zijn, zegt ze. Het moet gezegd dat ze in elk geval die indruk geeft, zeker wanneer blijkt dat één van de fans uit de 'monster pit' (hoe noem je anders dat gedeelte tussen de catwalk en het podium op een Lady Gaga concert?) jarig is en ze spontaan in 'happy birthday' uitbarst.
Even later komt de schwung er weer met een steengoeie versie van “Pokerface”, verlaat een  ridder het kasteel voor een Spaanse gitaarsolo, die uitmondt in “Alejandro” en krijgen we nog “Pokerface” te horen, waarvan de eerste strofe gezongen wordt door een soort holographisch hoofd dat boven de bühne zweeft.
Uiteindelijk komt aan alle liedjes een eind en komen we aan het laatste nummer, “Sheiße”!

Het publiek bedankt met minutenlang applaus, en het kan dan ook niet anders, of Gaga verschijnt in het hoogste torentje van haar nederig stulpje voor wat begint als een summier solo-stukje, maar evolueert naar een bombastische versie van “The Edge”. “Marry The Night” krijgen we er nog gratis bij en dan is het definitief afgelopen en verdwijnt ze samen met een klein dozijn zelf uitgekozen fans in het podium.

Indrukweddend? Alleszins! Steengoed? Dat zal van uw smaak afhangen. Is uw reporter blij dat hij erbij was? Absoluut!

Organisatie: Live Nation