Liselotte Van Dooren kennen we vooral van haar vrolijke en vrijblijvende countrysongs, over de liefde, het leven en dromen. Met haar nieuwe digitale single op verandert ze het geweer een beetje van schouder en roept ze ons op om op te komen tegen onrechtvaardigheid en voor meer verbinding. Een mooie boodschap die we vandaag misschien echt wel iets meer nodig hebben dan anders. Mooi gebracht ook, niet belerend of doordrammend.
In de muziek van deze single horen wat minder country of americana terug dan op eerdere releases en wat meer klassieke poprock.
Na “Looking For Love” van vorig jaar is “Time To Lend A Hand” al de tweede nieuwe single na haar debuutalbum ‘49’.
Dat tweede album mag nu wel gaan komen …
https://www.youtube.com/watch?v=ERaIYVb2y7s
Liselotte Van Dooren is één van de vrouwen die in Vlaanderen country opnieuw op de kaart zet. Haar debuutalbum ‘49’ was een aangename kennismaking en op dat elan gaat ze door met haar nieuwe single “Looking For Love”.
Samen met het melancholische gehuil van een lapsteel wordt in de lyrics liefdesverdriet weggespoeld met alcohol. Meer country dan dat wordt het niet. Dit genre kan wel wat clichés verdragen, vraagt er zelfs om.
De opnames gebeurden in Nederland, bij John en Nienke van Neo Music. Liselotte zet deze song van Michel De Gieter – die ook al meeschreef aan ‘49’ mooi naar haar hand.
Deze “Looking For Love” klinkt nog meer doorleefd en authentiek dan wat we op ‘49’ te horen kregen. Dat laat meteen het beste verwachten voor haar volgende album.
Country/Blues
Looking For Love -single-
Liselotte Van Dooren
Je vindt “Looking For Love” op Spotify en Apple Music of je kan de single bestellen op https://www.liselottevandooren.com/shop
Liselotte Van Dooren - Country is helemaal terug
Liselotte Van Dooren verraste ons in 2021 met haar album ‘49’ boordevol catchy country-songs. Ze is al aan het nadenken over een volgend album, maar intussen vult ze de zalen nog steeds met de songs van ‘49’. Alle tribunezeteltjes van De Ververij in Ronse waren bezet en Liselotte zorgde voor een swingende avond.
Het is in aantal artiesten minder dan in Nederland, maar ook in Vlaanderen is country aan een comeback bezig. Liselotte is van vele muzikale markten thuis, maar country heeft een speciaal plaatsje in haar hart. In Ronse bracht ze met een uitgebreide band van zes mannen alle songs van haar solo-debuut-album ‘49’ en een hele reeks covers. In countrymuziek is dat laatste overigens vooral een blijk van respect en spreken ze eerder van ‘standards’.
Liselotte trapte de avond op gang met “Country Soul”, het eerste countrynummer dat voor haar geschreven werd, door Dag Luyten en Anniek Raedschelders van Dixie Rose. Daarna volgde “Tequila Does” van Miranda Lambert, een Amerikaanse artieste waar Liselotte wel meer songs van brengt,. Bij Liselotte’s eigen song “Live Today” gingen in het publiek spontaan de handen op elkaar om het ritme mee te klappen.
Liselotte voegde aan de reeds uitgebreide bandbezetting nog haar eigen vioolspel toe voor “Heartaches By The Number”, een nummer van Harlan Howard dat als standard al opgenomen werd door onder meer Willie Nelson, Dwight Yoakam en Rosanne Cash, maar ook door bijvoorbeeld Cindy Lauper. Liselotte en haar band brachten in Ronse de versie van Martina McBride. Van Sheryl Crow leende Liselotte “Strong Enough”, omdat Sheryl daar zelf een accordeon-versie van opnam en omdat zij met Geert Laureyssen een uitmuntende accordeonspeler in de band heeft.
Ook een mooi moment: het heel intens gebrachte, zinderende “Wading In The Water” van Dixie Rose. Op “Flying Blind” van de Nederlandse Ilse DeLange, een andere artieste die Liselotte inspireerde, lardeerde gitarist Peter Verbraeken een knappe gitaarsolo. Er werd in De Ververij bij momenten stevige rock gebracht op deze country-avond.
Met liefst 23 nummers duurde de reguliere set best lang, maar de frontvrouw bleef heel die tijd bijzonder goed bij stem en ze had bij elke song – eigen materiaal of standards – dezelfde fonkel in haar ogen. Ze doet dit heel erg graag. En dat merk je aan alles.
Het is geen countryconcert als er geen Dolly Parton-song gespeeld wordt en dus kreeg Ronse “Jolene”. Met nog meer bekende meezingers werd naar een apotheose gewerkt: “Why Not Me” ook van Harlan Howard, maar de bekendheid ingezongen door The Judds, John Denver’s niet kapot te krijgen klassieker “Take Me Home, Country Roads” en “I’m Not So Tough”, de hit van Ilse DeLange.
De verdiende bisronde was voorbehouden voor twee nummers uit ‘49’: “A Change Right Now” en – nog eens – “Live Today”.
Organisatie: De Ververij, Ronse
Liselotte Van Dooren - Ik ben een laatbloeier
Liselotte Van Dooren verraste ons in 2021 met een fijn country-album, een genre dat niet elke week op onze radar verschijnt. Musiczine ging (virtueel) langs voor een kennismakingsinterview
Country is geen voor de hand liggend genre in Vlaanderen. Hoe ben je daar op uit gekomen?
LVD: Ik heb ongeveer 25 jaar covers gezongen, en daarbij kreeg ik vanuit het publiek steeds de beste reacties op de countrysongs. Ook is het een genre dat het beste en het dichtste bij mijn stemgeluid ligt.
Wat is je eerste herinnering aan country en wie zijn je helden in het genre?
LVD: Mijn allereerste herinnering aan country zijn toch wel de klassiekers zoals ‘Jolene’ en ‘Country Roads’, .. dus ja, de songs van Dolly Parton, John Denver, Linda Ronstadt, Dixie Chicks, Trisha Yearwood,.. Later ontdekte ik ook Alison Krauss en, dichterbij, de Nederlandse Ilse DeLange. Ik heb veel bewondering voor Alison Krauss en Ilse DeLange, maar buiten het countrygenre ook voor Hooverphonic.
Wie kiest voor country weet ook dat in België de mogelijkheden inzake promotie en concerten beperkt zijn. Speelde dat mee in de beslissing om toch met country te beginnen?
LVD: Dat speelde voor mij niet mee, want ik wil gewoon muziek maken vanuit mijn hart, waar ik mij goed bij voel én waarmee ik mensen kan raken.
Welke Belgische artiesten vind je goed in het genre van country/americana/bluegrass?
LVD: Momenteel vind ik Ina Rose heel erg veelbelovend en ook de band Dixie Rose uit Bree. Dixie Rose is ontstaan uit het koppel Dag Luyten en Anniek Raedschelders. Zij schreven intussen voor mij twee songs.
Country is nu niet meteen ‘big’ in België, kijk je dan meteen ook over de landsgrenzen met je muziek?
LVD: Ik kijk zeker over de landsgrenzen, vandaar dat ik ook in het Engels zing. Hopelijk kan ik ook zelfs buiten Europa mensen bereiken met mijn muziek.
Deze coronatijden zijn geen ideaal moment om een nieuw album uit te brengen. Was nog langer uitstellen een optie?
LVD: Door de release van vier singles het voorbije jaar (2021), was het voor mij geen optie om het uitbrengen van mijn album uit te stellen. Het voorbije jaar heb ik een bepaalde visibiliteit opgebouwd en daar wilde ik natuurlijk graag gebruik van maken. Op 18 november jl. hebben we gelukkig nog net de releaseparty kunnen doen. Nadien zijn alle geplande showcases geannuleerd, jammer genoeg. Ik probeer nu via social media en mijn nieuwsbrief mijn liedjes tot bij de mensen te krijgen.
Ben je tevreden met de reacties op het album?
LVD: Uiteraard kan het altijd beter, maar sowieso krijg ik wel heel fijne en toffe reacties. Op Radio 2 is het nog net niet gelukt, maar bij vele ander radiozenders zitten mijn songs in rotatie. Ook op MentTV komen mijn videoclips zeer regelmatig voorbij!
Je kiest ervoor om niet met een artiestennaam maar met je eigen naam naar buiten te komen. Is dat naar het voorbeeld van Ilse DeLange?
LVD: Oh, grappig dat je haar noemt, want ik heb zoals ik al eerder vermeldde veel bewondering voor haar. In mijn zoektocht naar een artiestennaam, die toch wel dicht bij mijn eigen naam moest liggen, kwam ik tot de constatatie dat er al genoeg ‘Lisa’s’ en ‘Lotti’s’ bestaan dus na overleg met mijn producer heb ik besloten om mijn eigen naam te houden.
Albumtitel ‘49’ verwijst Adele-gewijs naar jouw leeftijd, is dat misschien niet een beetje laat voor een debuut?
LVD: Tja, ik ben voor sommige zaken nogal een laatbloeier. Ik denk dat ik voordien nooit het lef en de durf heb gehad om iets professioneels van mezelf uit te brengen. Wellicht was het ook een stuk onzekerheid.
Je schreef voor dit album zelf geen lyrics. Komt dat nog of heb je schrik dat je eigen lyrics niet goed genoeg zouden zijn?
LVD: Momenteel heb ik nog teveel onzekerheid over mijn eigen schrijfsels. Maar er komt zeker een dag waarop ik met mijn zelfgeschreven songs naar buiten zal komen.
Hoe heb je de songs op het album gevonden?
LVD: Op het album staan zes songs die speciaal voor mij geschreven zijn. Na ettelijke brainstormsessies en mijn eigen input uiteraard, zijn we tot een aantal toffe songs gekomen. ‘Country Soul’ en ‘Learning To Dance In The Rain’ zijn geschreven door Dag Luyten en Anniek Raedschelders van Dixie Rose. ‘You’, ‘Here I Am’ en ‘A Change Right Now’ zijn geschreven en geproduced door Pascal Baeke en Tine Deroeck. ‘Everything’ werd geschreven door producer Peter Keereman.
De songs ‘Live Today’ en ‘Most Of The Time’ zijn geschreven door singer-songwriter Michel De Gieter (een speciale vriend) en lagen al een tijdje stof te vergaren, wat ik super jammer vond. Gelukkig kreeg ik van Michel groen licht om deze twee toffe songs uit te brengen.
De vier overblijvende songs ‘Back To Where I Started’, Heart Of Tomorrow’, ‘A Different Light’ en ‘Find My Way’ zijn mij voorgesteld door Luc Standaert van Cricket Hill Music en zijn geschreven door Kit Hain. Zij schreef oa. ook voor Cher, Fleetwood Mac, Milow en Stan Van Samang.
Welke van de songs op je album ligt je het meest aan het hart?
LVD: De song ‘Country Soul’ zal altijd heel speciaal blijven voor mij. Niet alleen omdat het mijn eerste release was, maar ook omdat het mijn verhaal vertelt. De tekst is echt autobiografisch. Hoe ik mijn vaste job achterlaat en in het diepe spring om mijn droom in de muziek te verwezelijken. ‘Find My Way’ sluit daar mooi op aan, met een tekst over hoe we het als mens toch zo moeilijk kunnen maken. ‘A Change Right Now’ beschouw ik dan weer als mijn eigen kleine protestsong. We really need a change!
In de lyrics is country heel vaak een mix tussen blues en het betere levenslied, maar jij lijkt een beetje weg te blijven van dat typerende pad. Een bewuste keuze voor ‘moderne’ country?
LVD: Dit is zeker geen bewuste keuze. Ik vind het gewoon fijn om te doen wat mijn hart mij ingeeft en minder hoe het in bepaalde ‘hokjes’ zou moeten passen. Waar mijn songs dan precies inpassen, weet ik zelf niet zo goed, maar dat vind ik ook niet zo belangrijk .
Bij country hoort heel vaak ook een ‘uniform’ van cowboyhoeden, blouses en broeken met franjes en cowboylaarzen. Ben je daar ook fan van?
LVD: Fan is een groot woord, haha.. maar ik vind het voor sommige gelegenheden of songs zeker wel tof. Mijn song ‘You’ leent zich hier perfect voor en dat zie je dan ook in de videoclip.
Stel dat je een duet mag zingen met een country-ster, wie zou dat zijn?
LVD: Zonder twijfel Alison Krauss!
Hoe ziet het vervolg van je country-carrière er uit?
LVD: Uiteraard is het de bedoeling om te blijven schrijven. Ik heb voldoende inspiratie en hopelijk resulteert dat de komende tijd in nieuwe songs en later in een nieuw album. De legendarische concertzaal The Grand Ole Opry in Nashville lijkt mij de ultieme plek om eens live te spelen. Maar net zoals met een tournee zullen we nog even moeten afwachten hoe het reizen de komende tijd terug op een redelijk normale manier zal kunnen georganiseerd worden.
https://www.youtube.com/watch?v=_Osruef6ywM
https://www.youtube.com/watch?v=CNlpqZNVsYA
CD review
49 (musiczine.net)
Er beweegt wat in de Belgisch scene van country, americana en bluegrass, met steeds meer goede releases van nieuwe namen. Nog zo’n nieuwkomer is Liselotte Van Dooren. Zij debuteert op haar 49 ste met een country-album. Daarmee hebben we meteen de betekenis van de albumtitel weggegeven.
Het country-plaatje klopt op’49’. In de begeleiding komt al eens een banjo, een accordeon en een fiddle langs, er is “Find My Way” dat uitnodigt voor een line-dance en het album opent met het aanstekelijke “Country Soul”. De andere tracks zijn in de lyrics misschien iets minder country. De klassieke onderwerpen van het genre (eenzaamheid, gebroken harten en andere blues, het nakende onheil van de Heer en de verleidingen van de duivel, het avontuur in de natuur, …) hebben Liselotte en haar team een update gegeven naar het hier en nu. Geen sinecure voor een genre waarin je zo makkelijk op veilig kan spelen door songs uit het verleden te gaan coveren.
Twee songs komen van Dag Luyten en Annick Raedschelders van de Belgische band Dixie Rose en vier songs komen van de Brits-Amerikaanse songschrijfster Kit Hain. Songs van die laatste werden reeds opgenomen door Roger Daltrey en Cher, maar ook door bv. Stan Van Samang, Milow en Barbara Dex. Mooie referenties, maar alleen van die laatste kunnen we stellen dat ze geflirt heeft met countrypop. Het door Vlaanderen miskende album ‘Waiting For A New Moon’ van Dex is misschien wel een goede referentie voor ‘49’: prachtig ingezongen, nummers die perfect passen bij haar stembereik, timbre en volume, prima arrangementen en heel degelijk songmateriaal, … maar misschien ook wat braaf.
Dat ‘te brave’ is misschien het enige puntje van kritiek op ‘49’. Liselotte doet hard haar best om de nummers zo perfect mogelijk te zingen dat de songs soms wat aan emotie verliezen. En laat emotie nu net de corebusiness van de country zijn. Maar onthou vooral de hoogtepunten, zoals “Back To Where I Started”, “Learning To Dance In The Rain” en “A Change Right Now”.
https://www.youtube.com/watch?v=gnw9yVHE9yU&t=5s
Nederlands 
Français 
