Lydia Lunch’s Big Sexy Noise +  Carla Bozulich’s Evangelista
Een dag na de Internationale Vrouwendag trokken we richting Vk* om er twee eigengereide vrouwen aan het werk te zien. Carla Bozulich kwam er met haar band Evangelista en Lydia Lunch met haar band Big Sexy Noise.

Carla Bozulich’s Evangelista mocht deze vrouwenavond rond 20h15 inzetten. Een groot uur kregen we een bevreemdende set. Het startte allemaal een beetje lauw en het publiek wist niet echt hoe het moest reageren op dit niet alledaagse geluid. Typische songstructuren kan je moeilijk terugvinden in het werk van Evangelista.
Eén van de hoogtepunten was zonder twijfel de bezwerende versie de traditional cover “Steal Away”. Een schitterende samenzang van Bozulich en bassiste Tara Barns en een traditional die je kunt vergelijken met This Mortal Coil’s versie van Tim Buckley’s “Song To The Siren”.
Eigenlijk zou het werk van Evangelista perfect als soundtrack kunnen dienen bij de films van David Lynch. Ze bevatten ook dat bevreemdende dat we ze vaak terug zien komen in het werk van Lynch. “Black Jesus” en “Artificial Lamb” uit het recentste album ‘In Animal Tongue’ (2011) waren ook ongepolijste onconventionele pareltjes. In “You Are A Jaguar” uit het “Prince Of Truth”-album (2009) liep het helemaal los. Bozulich bezwoer het publiek en liet al haar demonen de vrije loop. Een duiveluitdrijving live op het podium van de Vk* en tevens het hoogtepunt van de set. Het publiek beantwoordde dit exorcisme met een daverend applaus. Uitsmijter “Baby, That’s The Creep” uit het debuutalbum ‘Evangelista’ (2006) startte met een griezelig orgeltje en Bozulich die haar ziel bloot legde via een beklijvende zangpartij. Ze kon het niet laten om het podium af te dalen en tussen de eerste rijen van het publiek haar zielenroerselen te delen. Ze trok iemand tegen haar ter dans, ze liet zich achterover vallen tegen mensen die haar moesten opvangen. Ze wou het publiek aan den lijve ondervinden. Toen ze terug het podium opklauterde, werd ze getrakteerd op een gemeend afscheidsapplaus. Ondanks een lauwe start, konden we dit optreden achteraf wel pruimen. Mooi!

Lydia Lunch, de Amerikaanse peetmoeder van de No Wave, kort voorstellen is een onbegonnen zaak. Deze artistieke duizendpoot (geboren als Lydia Koch) is naast muzikant en zangeres ook dichteres, kunstenares, schrijfster, performer en actrice. Doorheen haar lange muzikale carrière werkte ze o.a. samen met Jim Thirlwell (Foetus), Nick Cave (The Birthday Party), Einstürzende Neubauten, Michael Gira (Swans), Thurston Moore (Sonic Youth) en Omar Rodriguez-Lopez (The Mars Volta). Geen klein bier dus! Ze richtte ook het legendarische Teenage Jesus & The Jerks op tijdens de hoogdagen van de No Wave. Ze was ook het boegbeeld van de Riot Grrrl beweging en een voorbeeld voor bands als Bikini Kill, Hole en Babes In Toyland. Met andere woorden: een icoon in de muziekwereld! Tegenwoordig toert ze met haar band Big Sexy Noise (opgericht in 2008) door Europa naar aanleiding van het in september uitgebrachte tweede album ‘Trust The Witch’ (2011). Haar begeleidingsband bestaat uit 3 leden van Gallon Drunk. Deze swamprock band maakte furore in vroege jaren negentig en frontman James Johnston maakte ooit deel uit van Nick Cave’s Bad Seeds.
Rond 21h45 trapte Big Sexy Noise het gaspedaal in met het post psychedelische “Mahakali Calling” en het opzwepend rockende “Cross The Line”. De toon was direct gezet: Lunch had er duidelijk zin in en de mannen van Gallon Drunk droegen La Lunch naar een hoger niveau met hun typische swampsound. Dat Lunch niet op haar mondje gevallen is, wisten we al een tijdje en dit kwam zeker tot uiting in haar van sexuele conotaties doorspekte bindteksten. De daarop volgende song “Another Man Comin’ (While The Bed Is Still Warm)” uit het debuutalbum ‘Big Sexy Noise’ laat hierbij niets aan de verbeelding over. De frontvrouw is zeker geen katje om zonder handschoenen aan te pakken en maakt van provoceren haar hobby. Hoogtepunt uit haar laatste album is zeker titelsong “Trust The Witch”, die je ongewild in een hypnotische voodootrance brengt om je gedurende enkele minuten in een geïntoxiceerde status mee te nemen op een bluestrip in hartje Louisiana. Het publiek lustte er wel pap van en liet dit duidelijk blijken. Dit was een dag en nacht verschil met het voorprogramma.
Ook de finale met songs “Gospel Singer” (swamprock met een op hol geslagen saxofoon), “Collision Course” (een van een distortion overload voorziene en intens verslavend rockende heupwiegsong) en “Forever On The Run” (ophitsende rock – denk aan “Lucifer Sam” van Pink Floyd in de versie van La Muerte) werden door het publiek meer dan gesmaakt.
Dineren met Lunch is iets om duimen en vingers bij af te likken. Het publiek wou meer en kreeg als encore nog een schitterende coverversie van Lou Reed’s “Kill Your Sons”. Hierna waren we gelukzalig verzadigd!

Lydia Lunch’s Big Sexy Noise kan je gerust omschrijven als ‘Grinderwoman’, de vrouwelijke tegenhanger van Nick Cave’s Grinderman en even rauw, intens en van een onnoemelijke oerkracht voorziene superband. Dit was terug een concert om in te kaderen. Meer van dat!

Setlist Big Sexy Noise
[1] Mahakali Calling [2] Cross The Line [3] Another Man Comin’ (While The Bed Is Still Warm [4] Ballin’ The Jack [5] Your Love Don’t Pay My Rent [6] Where You Gonna Run [7] Trust The Witch [8] Dark Eyes [9] Baby Faced Killer [10] Gospel Singer [11] Collision Course [12] Forever On The Run // Encore [13] Kill Your Sons

Organisatie: Vk*, Sint-Jans-Molenbeek