Maanzaad – Een muzikale diversiteit

Maanzaad nam de voorbije jaren de EP 'Wist van Niets' (2010), het album 'Maanzaad' (2011), de EP 'Ruimtetuig' (2012) en het album 'Amok' (2013) op. De band concerteerde de voorbije jaren in/op talrijke zalen en festivals in Vlaanderen en Nederland: Polé Polé, Afro Latino Festival, Afro-C, Villa Pace, … en bouwde gaandeweg een uitmuntende live reputatie op. Tot ver buiten de contreien. Maanzaad vierde zijn 15 jarig bestaan in 'eigen huis'. De band bood, en biedt nog steeds, een bont allegaartje aan diversiteit waardoor je hen puur muzikaal eigenlijk in geen hokje kunt steken. Al worden ze wel in die hoek van dub/reggae geduwd , op zich niets mis mee.
We waren aanwezig inl De Casino voor een kleurrijk wervelend feestje.

Ook de geest van Bob Marley waaide doorheen de zaal. Althans werd de avond ingezet met een band die bewust in bovenstaande grootheid zijn voetsporen trad. Ras Double D & the Dub Family (****) bracht, net als Bob Marley himself, een eigenzinnige kijk op wat er rondom hen gebeurt, met een maatschappijkritische blik, delend in feestvreugde .
Omschreven als 'dub poetry' zorgde Ras Double D & the Dub Family voor een niet aflatende stroom van reggae vuurwerk, en daarbij declameerde de beweeglijke en sympathieke frontman  teksten die je tot nadenken aanzetten. De band gaat heel uitgekiend en krachtdadig tewerk, waardoor elke liefhebber van het genre op zijn wenken werd bediend.
Origineel is het allemaal niet, ooit is dit wel eens voorgedaan. Maar Ras Double D en zijn Dub familie slaat wel de weg in van alle grootmeesters binnen het genre. Op feestelijke wijze een mening verkondigen, het werkt altijd beter dan op al te gewelddadige wijze het kot afbreken. Niet?

Diversiteit deze avond dus … Ook Een Tegen Reactie (*****) bewandelt het reggae paadje, maar voegde daar dikke dub aan toe. Subtiel merkten we zelfs enkele Ska invloeden, waardoor de veelkleurigheid werd onderschreven. "raggen en knallen blijven hun handelsmerk", qtaat in de biografie, en dat mag ook letterlijk worden genomen.
De band schoot figuurlijk vuurpijlen richting het publiek af, waardoor zelfs een moshpit ontstond  vooraan het podium. Elke schakel binnen Een Tegen Reactie is trouwens  even belangrijk.
De brede aanpak , hun virtuositeit, speelsheid siert.
Om de feestelijke stemming van deze avond nog wat kracht bij te zetten, gingen alle registers op het einde van een knallende set, volledig open. Een wervelstorm aan dub/reggae/ska ontstond, die de Casino op zijn grondvesten deed  daveren.
Een feestje voor hart en geest? Zeker en vast, maar de dansspieren werden ook ten volle aangesproken.

Een betere opwarmer als deze twee voornoemde kleppers kon Maanzaad (*****)  zich niet dromen. De band vierde hun 15jarig bestaan met een live show. Vol gas geven, vanaf de eerste noot. En volhouden tot aan een wervelende finale.
Adriaan Cole profileerde zich naar goede gewoonte als een opruiende klasse entertainer, maar laat zich uiteraard enorm goed omringen. De klievende riffs van grootmeesters Kim Gorgon op gitaar en Gino Waem op bas, aangevuld door de al even verbluffende keys en elektronica beats van Seppe De Klerck en Bart Van Gompel zorgden dan weer voor een bevreemdende, dansbare waas over de zaal. Terwijl drummer Mustafa Ketami zijn drumvellen gor mept, zorgde zangeres Shikha De Cock met haar kristalheldere stem voor een beetje zachtmoedigheid binnen het aanbod.
Bij een verjaardagsfeestje hoort ook een terugkeer in de tijd … met  voornamelijk zangeres van Maanzaad Ineke en de zangeres Bintu, die Shikha vervoegden in de zang. Het  zorgde voor een apotheose in de set.
Die set bestond trouwens uit een muzikale kleurenpracht. Songs als “Een lentedag in oktober', “Schuld van de bank” en “Wist van niets” blijkt wat voor een diversiteit Maanzaad aanbood. Als volleerde acrobaten vliegt Maanzaad van de ene stijl naar de andere alsof dit de normaalste zaak van de wereld is. Zo mocht Seppe even komen rappen op “De kat op de koord” wat op zijn beurt zorgde voor wederom een andere wending binnen het chaotische gecoördineerde geheel.
Iedereen begint te dansen, mee te brullen en te feesten. Een groep fans had, getooid in feestelijke hoedjes, zelfs een grote '15' meegebracht.
Na een dik uur werd een blazers sectie toegevoegd, schitterend hoe het allemaal samen klinkt. Hoogtepunten volgden elkaar op, “De Stad”, “ABC van de VIP” en “De zon” en een song als “Snel of traag”, hadden een bijzonder meezing gehalte.

Maanzaad brengt al jaren geen platen meer uit, die “De Kat” was een LP live opgenomen in de Casino. Maar de band blaakt live van energie en gretigheid, en met de toevoeging van enkele vroegere bandleden en die blazers naar het einde van de set toe, zorgden voor een nog bonter  gekleurd feestje van hun 15ste verjaardag .
Een muzikale diversiteit zondermeer, gebracht in het Nederlands. Mooi, nostalgisch, kleurrijk, uniek, feestelijk. Een top avond!

Setlist: Inna die Maanzaadstylee // Een lentedag in oktober // Mag niet van m'n vader// Schuld van de bank// Wist van Niks //Kat op de Koord//de stad//Reggaekampioen// ABC van de VIP// Morfine // Neon en goedkoop parfum//De Zon// De Put// Coïtus Introïtus Interruptus//Snel of Traag// Habibi// Camping Guantanamo// Drugstoerist/ Agent van de politie// Alles naar de maan//Arbeider

Pics homepag @Sven Dullaert

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas

Maanzaad - We zijn zeven jaar verder gegroeid, zonder iets fysiek uit te brengen, dat is opmerkelijk aan ons

Maanzaad put zijn inspiratie niet enkel uit de typische dubreggae – zoals zijn voorgangers - maar verlaat heel bewust de comfortzone en trekt op avontuur door het weidse landschap. Voor de doorsnee reggae fanaat zijn ze een beetje een vreemde eend in de bijt, maar zij die houden van bands die binnen dat genre buiten de lijntjes durven te kleuren, genoten met volle teugen.
De band legt de lat vanaf de eerste noot enorm hoog en beschikt over topmuzikanten die improvisatie en spelplezier heel hoog in het vaandel dragen. Ze sloten op 28 augustus de eerste editie van Festivital in Sint-Pauwels. We hadden vóór hun concert een interview met zanger Adriaan en zangeres Shikha over de evolutie van de band, dit optreden en hun toekomstplannen.
Review hier Festivital 2021 - ‘Pally town edition’ - Een perfect huwelijk van rock, opzwepende reggae en dub (musiczine.net)

Hoe kwam de band tot stand? Waar leerden jullie mekaar kennen en hoe versmolten jullie tot Maanzaad?
Adriaan: Maanzaad is ontstaan uit de as van Grasjas, doordat de instrumentalisten niet meer op dezelfde lijn zaten als de frontman, er zijn enkele muzikanten binnen de band wel samen verder gegaan. Ik heb dan Moustafa (onze drummer) ontmoet toen we samen werkten in de concertzaal van ‘De Spiegel’ (nu De Casino), in de foyer, Sint-Niklaas; we kenden elkaar dus al een tijdje.
Ik zat in andere projecten, en we zijn samen wat beginnen jammen en zo, en ik ben dan beginnen zingen voor hun instrumentaal project, zo is de bal aan het rollen gegaan eigenlijk. De band zelf speelde al een tijdje toen ik erbij gekomen.
Shikha: De vrouwelijke vocalisten zijn er pas later bij gekomen, toen was de band al een tijdje bezig (van 2010)
Adriaan: We hebben eerst met een paar backing vocals zangeressen gezongen, we waren eerst met drie backing vocals. Met Kimberly en Ineke, die hebben Shikha mee gebracht. Dan hebben we de mooiste jaren van de band meegemaakt op Polé Polé en de Gentse Feesten. En ook Parkies in Sint-Niklaas (2012)… Een heel fijne periode.

Waarom in Het Nederlands, al lijkt me dit een mooie tendens tegenwoordig om je ding te doen in eigen moertaal?
Adriaan: Ik heb altijd in Nederlandstalige bands gezeten, ik heb nooit de ambitie gehad om in een andere taal te zingen. Gewoon omdat de mensen hier de taal begrijpen, je kunt sommige dingen in het Engels zeggen of zingen, als je die in het Nederlands zingt , komen ze gewoon beter of anders binnen doordat de mensen het wel begrijpen. Dat is belangrijk voor mij.

Je ziet het tegenwoordig wel meer en meer dat bands teruggrijpen naar de Nederlandse taal, niet alleen in wat jullie doen, maar ook in de hiphop wereld bijvoorbeeld
Adriaan: Dat is vaak ook meer dialect terwijl Nederlands toch eerder uitzonderlijk is. Er is wel een band die in het West-Vlaams reggae heeft gedaan, maar in het Nederlands is toch nog net iets anders.

Jullie beschrijven jullie muziek als dub/reggea/rock? Maar ik zie vooral zeven verschillende ideeën die ontspruiten uit de zeven muzikanten . Klopt dit? Hoe zou je je muziek omschrijven , los van deze regels?
Adriaan: Er is geen baas in de band, we zijn een democratie. En iedereen doet wat hij doet, zonder dat iemand daar raar op zal reageren. Uiteraard zijn er dingen die je bespreekt, maar elk idee wordt onder de loep genomen. Ik kom eerder uit de punk scene, onze gitarist houdt van jimi hendrix en zo kunnen we doorgaan, al die verschillende uitgangspunten zetten we in de band.

Voor mij maakt dit weinig uit, maar is dat soms niet frustrerend naar promotors of zo toe die er moeilijk over doen omdat ze jullie niet in een hokje kunnen zetten?
Adriaan: We krijgen daar wel soms opmerkingen over, Reggae is vaak over vrolijke vibes en zo, bij ons komt daar toch soms andere dingen om de hoek kijken waardoor men de wenkbrauwen fronst. Maar als we puur reggae zouden doen sluit dit niet aan bij onze eigen realiteit

In dat donker kantje, wordt de humor niet vergeten; een bewuste keuze?
Adriaan: Ik heb, zoals hierboven gezegd, in Punk bands gezeten en die punk spirit blijft toch ook wel hangen. Vandaar misschien dat ‘donker kantje’. Die Maatschappij kritiek is  trouwens geen gimmick integendeel, laat dit duidelijk zijn.
Shikha: Het is gewoon zo gegaan, zo gegroeid door de jaren heen eigenlijk.
Adriaan: Wat ook een beetje speelt, we zijn niet echt Jamaicaans, we zitten niet in die cultuur. Pas op, begrijp het niet verkeerd , we zijn er niet tegen dat mensen die niet tot die cultuur behoren dat doen. Maar voor ons is dat wel zo, dat we daardoor niet puur reggae kunnen (en willen) brengen ; eigenlijk ik heb het gewoon soms lastig met ‘white boys’ die Jamaicaans zingen… zonder nogmaals dat echt te veroordelen.
Shikha: Als je niet echt tot die cultuur behoort, kun je ook niet echt ‘menen’ wat je zingt. Of zegt… Het verhaal klopt dan  gewoon niet.

Zit er in jullie muziek een verhaal?
Adriaan: Wat er rondom ons gebeurt in Europese context , is het verhaal achter veel teksten. Ik hou ervan dingen te schrijven met een zekere twist achter . Neem nu “Camping Guantanamo”, dat begint heel vrolijk, maar als je het verhaal erachter begrijpt , wordt het vlug wat meer grimmig. Dat zit er bewust een beetje in , in veel van die songs. Daarom zullen we bijvoorbeeld nooit op Reggae geel staan vrezen we, omdat zij wel vasthouden aan dat Reggae idioom en wij niet. We trekken ons daar weinig van aan, het is geen frustratie ook, maar het is wel ergens spijtig dan. Gewoon op basis van dat ze daar aan vasthouden.

Ondertussen kwamen al enkele knappe albums op de markt, zelfs op korte tijd tussen 2010 en 2013 maar nu is  het een beetje stil … Hoe komt dat?
Adriaan: Dat is allemaal door omstandigheden eigenlijk, we hadden ook een promotor die vroeger wilde dat we met een product moesten afleveren;  Er is in onze privé leven ook heel wat veranderd de laatste jaren, ikzelf en ook Shikha hebben kinderen gekregen en zo… Er is ook een brand geweest in de voormalige opname studio, we hadden eigenlijk al iets klaar maar door die brand is er heel wat verloren gegaan
Shikha: Nu beweegt er toch weer wat meer. Er zijn al wat nieuwe nummers en zo.

Ik heb ergens gelezen dat jullie binnenkort een nieuwe plaat uitbrengen? Of is me iets ontgaan?
Adriaan: We hebben wel wat nummers klaar, maar door niet meer samen te kunnen spelen, zijn die niet verder uit gewerkt. Wat wel opvalt, zelfs al gebeurt er niets, en zijn er geen optredens,  niemand binnen de band stoort het dat er geen releases zijn , we zijn elkaar niet beu geworden ondanks die periode dat we elkaar niet meer hebben gezien of niet meer samen konden repeteren en zo…dat is toch ook belangrijk om weten. Iedereen mag gewoon zijn goesting doen.
Shikha: Op die manier zijn er dus zeker nieuwe nummers ontstaan, ondanks die corona en zo.. dat is toch ook positief. De kans is groot dat er ooit nog wel eens iets uitkomt, het is zeven jaar geleden. We zijn zeven jaar verder gegroeid, zonder iets fysiek uit te brengen, dat is opmerkelijk aan ons.

Als ik het goed begrijp, zijn jullie uit die corona periode sterker uit gekomen?
Corona heeft al bij al onze relatie en muziek niet beïnvloed, enkel de progressie vertraagd.

Over nieuwe nummers, er was wel iets van een single. De single “De Zon” draait om de digitale vs. de reële wereld. Hoe sta je tegenover die digitalisering, voor- en nadelen?
Adriaan: Ik vind het een beetje te ver gaan, de dag dat het internet uitvalt kan er bijna niemand nog echt met zijn auto rijden. Ik vind het een beetje hoogmoedig allemaal die digitalisering. We moeten mee, we kunnen niet anders. Ik ben op dat vlak nog wat ouderwets , ik ben er niet zo 100% fan van, ik zit op sociale media voor mijn werk /studie

Jullie hebben onlangs terug live gespeeld, hoe groot was de honger om terug op een podium te staan?
Adriaan: Dat was eerder corona proof, maar vandaag op dit festival is het de eerste keer. De honger is bij iedereen enorm.

Zijn jullie niet door stil te vallen bepaalde skills kwijt geraakt?
Dat is een beetje als fietsen, je geraakt dit niet kwijt.

Wat zijn de verdere plannen?
Shikha: Spelen, spelen, spelen en veel optreden…

Wat is jullie grootste ambitie? Is er een soort doelstelling dat je voor ogen hebt of ben je daar niet mee bezig
Adriaan: Samen blijven spelen, is de voornaamste ambitie, ik denk zelfs dat deze band kan overleven zonder concerten. Onze kinderen zien opgroeien.
Shikha: We zijn gewoon een grote familie, als band , dat is voor ons een drijfveer om gewoon verder te doen zoals we bezig zijn. We hebben uiteraard ambitie, samen op stap kunnen blijven zijn en verder met elkaar opschieten als familie zoals we nu doen.

Er is geen ambitie om bijvoorbeeld in Sportpaleizen of zo te staan? Als je via een promotor of zo de kans krijgt om wereld succes te hebben, veel geld te verdienen? Zou je dat doen?
Wat belangrijk is voor ons als band, we zijn een familie en willen dat blijven. We gaan  niet over lijken, bij wijze van spreken  zoals sommige dit helaas doen. Met mensen waar je tien jaar hebt mee samen gespeeld, plots stoppen en een totaal andere band rondom jou nemen puur voor het succes? Nee, dat is niet wat we willen… maar er is zeker ambitie, zolang we die familieband die we nu hebben kunnen behouden.

Veel succes in alles wat jullie doen, we blijven het op de voet volgen…