Bolt staat bekend om zijn donkere drone-geluid. De band uit Duisberg maakt op die manier lange soundscapes. Meestal van zo rond de tien minuten. Een hapklare brok is het niet, wel voer voor luisteraars die iets meer zoeken dan strofe-refrein-strofe. Om hun muziek samen te vatten zou je kunnen zeggen dat het black drone-scapes zijn. In 2011 zijn ze gestart als een duo en sedert 2016 is er een drummer komen meedoen. Echter begin dit jaar besliste het duo om terug naar hun roots te gaan en terug zonder drums muziek te maken.
Lavas Magmas is het alter ego van de Amerikaan Gainesville en is afkomstig uit het zonnige Florida. Ook zijn muziek bestaat uit lange soundscapes waarin hij veelal veldopnames in verwerkt. Zijn muziek is experimentele noise maar met noise bedoelen we niet dat het lawaai of teringherrie is. Een heel actieve man die al heel wat materiaal uitgebracht heeft.
Op deze plaat presenteren ze elk een eigen track. [Bolt] met “[12]” en Lavas Magmas met “Sepsis Psychosis”. Daarnaast sloegen beide bands de handen in elkaar om samen iets nieuws te creëren. En het resultaat daarvan is “[17]/Shadow of a Grey Ghost”. In totaal 3 tracks die goed zijn voor ruim 40 minuten muziek.
De track van [Bolt] bevat hun gekende elementen: drone, trage opbouw en een grote intensiteit. Intens en donker maar wel mooi. Je waant je in de krochten diep onder de grond of in de duistere kronkels van ons gemoed.
Lavas Magmas toont hier ook waar hij sterk in is: al dan niet vervormde veldopnames op een bed van lang uitgesponnen klanken. Saai? Nee toch niet want er gebeurt van alles en soms hoor je dingen waarvan je bv denkt: Zou dit van een helikopter komen? Het lijkt ergens naartoe te gaan en halverwege denk je dan: gaat het wel ergens naartoe? Maar dit is niet belangrijk in deze muziek dat er hier gemaakt wordt. Je moet je laten mee glijden in de vibe.
“Shadow of a Grey Ghost” is dus de track waarbij ze hebben samengewerkt. Deze is goed voor 22 minuten muziek. Je hoort de invloeden van beide bands in het nummer: de veldgeluiden, de klokken/belletjes van Lavas Magmas en de donkere drone-tonen van [Bolt]. Die elementen werken telkens naar een climax toe, nemen af en bouwen dan weer op om dan naar het einde toe toch hier en daar een spoor van hoop of verlichting te brengen. Voor mij is dit de sterkste track van de drie.
Dit is een plaat voor luisteraars die niet bang zijn om out-of-the-box naar muziek te luisteren. Indien je dat doet gaat er een heel eigen wereld voor je open. Doen zou ik zeggen.

We volgen het Canadees/Oekraïense duo Ummagma al sinds 2013. De band timmert ondertussen stevig aan de weg en dit sinds 2003. Alexander Kretov is een sologitarist die graag de experimentele tour opgaat en zich met uiteenlopende projecten bezighoudt. Shauna McLarnon is, behalve full time-moeder en echtgenote, eveneens de bezieler van Shameless Promotion PR waar ze uiteenlopende andere artiesten promoot en daar ook veel werk in stopt. Waar het duo de tijd heeft gevonden om ook nog een plaat uit te brengen onder hun eigen naam is ons dus een raadsel. 'Compass' is wederom een zeer gesmaakt plaatje geworden waar het duo dreampop weet te verbinden met experimenteren met geluiden en muziekstijlen, tot in het oneindige.
Ummagma is een duo dat van de luisteraar een inspanning vraagt en vaak op avontuur trekt doorheen zijn eigen songs. “Rolling” is een verrassende opener die op de dansheupen werkt. We zullen zo nog van die parels tegenkomen. “Caravan” en “Otherwise” zijn ook subtiele parels waarop je een duo hoort dat elkaar blindelings vindt. Shauna haar bijzonder warme stem zorgt ervoor dat de kille elektronica die uit de boxen vloeit, een warme deken over zich heen krijgt. Waardoor de temperatuur prompt gaat stijgen. Of dat nu is door de sound bewust onder te dompelen in ambient-atmosferen zoals bij “F-Talking” of schipperen tussen angstaanjagend en rustgevende intensiviteit. Telkens merk je die uiterst zeldzame samensmelting tussen uitzonderlijke artiesten en muzikanten, waardoor letterlijk de magie uit de boxen loeit.
Ummagma is trouwens nooit een band geweest die aan routineklussen doet. Net dat durven buiten de eigen lijnen kleuren, zorgde er in 2013 al voor dat we compleet overstag gingen door zoveel virtuositeit. Een ander groot pluspunt aan een band als Ummagma is de veelzijdigheid en zin voor creativiteit tot in het oneindige. Dat merk je bij elke song opnieuw. Neem van ons aan, het is geen gemakkelijk brokje vlees dat we hier voorgeschoteld krijgen. Maar als je je door songs als “Galicticon”, “Lotus” en “High Day” bewust laat hypnotiseren door dit duo, zal een heel andere wereld opengaan. “Bouquet” is een afsluiter die deze stelling nog maar eens in de verf zet.
Alexander Kretov en Shauna McLarnon vullen elkaar niet alleen als koppel perfect aan en houden ook binnen hun relatie van speels omgaan met elkaar, binnen Ummagma profileren ze zich als topmuzikanten die ondertussen zeer goed weten waar ze mee bezig zijn, maar dat speelse en kinderlijke niet uit het oog zijn verloren. Voortdurend worden we op het verkeerde been gezet en slaat het duo aan het experimenteren. Bovendien is er, naast de veelkleurige instrumentale aanpak, die al even veelzijdige stem van Shauna die ontroert maar ook tot dansen aanzet. En die als klap op de vuurpijl ons meerdere keren doet wegdromen naar verre oorden. Na al die jaren vult die duo elkaar nog steeds perfect aan, en zet dit met deze wonderbaarlijke parel 'Compass' nog maar eens in de verf.

Tracklist: Rolling 03:06, Caravan 03:33, Otherwise 03:16, LCD 03:31, Elizabeth 44 02:43, Blown 02:36, F-Talking 04:49, Galicticon 02:48, Lotus 03:07, High Day 01:59, Colors II 03:59, Cretu 03:03, Bouquet 02:06