Het Naragonia Quartet bestaat sedert 2006 en ze zijn met ‘Nehalennia’ aan hun vierde album toe. Ze hebben intussen met deze band al heel Europa rondgetoerd. In de Europese folk zijn ze intussen een begrip geworden.
Zoals op de vorige albums is dit album gevuld met bij momenten  sfeervolle en soundtrackachtige als eerder opzwepende nummers. Hierbij staan melodie en gevoel centraal net als het gebruik van analoge en oude muziekinstrumenten als daar zijn: De diatonische accordeon, een akoestische gitaar, viool, doedelzak, sax of whistle…
Bij het gebruik van de doedelzak op “Heppiestep” ruik je Schotland en zie je beelden van ridders tussen de Schotse hooglanden die voor je ogen voorbij passeren. Het nummer breekt dan open en dan waan je je op een dansfeest van één of andere middeleeuwse koning. Het titelnummer is dan weer een rustige en gevoelige song vol melodie en melancholie. “Jowjef” klinkt als Vlaamse folk/kleinkunst en op “We All Steal From Andy and We Love It” kunnen we gerust een volksdansje doen. En zo krijgen we op dit tien nummers tellende album een verzameling van authentieke en verhalende muziek dat aan verschillende folk stijlen refereert maar er zijn eigen draai aan geeft.
Het album heeft, ondanks zijn variatie, een geheel eigen sound.
Wederom weten Luc Pilartz ( viool), Maarten Decombel ( akoestische gitaar), Pascale Rubens( diatonische accordeon en viool) en Toon Van Mierlo ( sax, diatonische accordeon, doedelzak…) een prachtig en kwalitatief album in het genre neer te zetten die naar alle waarschijnlijkheid weer heel goed onthaald zal worden.

Folk/volksmuziek
Nehalennia
Naragonia Quartet

Naragonia bestaat 20 jaar sinds ze in 2003 de band begonnen. Meestal als duo en soms als Quartet. Pascale Rubens en Toon Van Mierlo zijn de twee mensen achter de band. Ze wilden het jubileum niet gewoon laten passeren en ze organiseerden een avond in de Schouwburg in Leuven waarbij ze talloze gastmuzikanten uitnodigden om hieraan deel te nemen. Met mensen uit de Trad Records stal zoals Maarten Decombel, maar ook muzikanten zoals Simone Bottasso die veel balfolk speelt, bassist Vincent Noiret (jazz en folk), Guy Swinnen (jawel van The Scabs) en nog een tiental andere muzikanten die hier hun bijdrage leveren.
Dit jaar wonnen ze trouwens ook een award ( in de folkmuziek) voor de beste live band van 2023.

Voor dit concert grasduinen ze door hun, inmiddels vrij groot, oeuvre. Ze hebben een sterke live reputatie en dat is niet gelogen. De plaat is opzwepend en met de extra gast muzikanten klinkt alles nog voller en rijker. Vanaf de opener “Naya/Castor” nemen ze je als luisteraar mee. De band sprak van een uitgelaten en extatische sfeer en dat voel je als luisteraar ook. Op “We Map The Stars” zingt Guy Swinnen in duet met Pascale Rubens; net als op de plaat versie die eigenlijk in niets verschilt met deze versie. Zijn lage, warme stem matcht hier goed. Charlotte Van Mierlo zingt op “Is het Nog Ver?” en “Tourbillone” wat maakt dat dit optreden veel variatie en verschillende klankkleuren heeft. Voor de rest passeert uit haast elk album wel een track zoals “Astor” (uit ‘Mira’), “Sahzi” (uit ‘Mirad’), “Gij Met Mij” (uit ‘Idilli’) of “Calimero” (uit ‘Janneke Tarzan’).

Deze live plaat is erg geslaagd vanwege de sfeer, de muziek en de gastmuzikanten. Je waant je haast tussen het publiek tijdens het beluisteren en je voelt het enthousiasme en de samenhorigheid. Het is een warm badje waarin je je kan dompelen en nestelen.
Een topplaat in het genre en een ideale schijf wanneer je eens kennis wil maken met de muziek van Naragonia.

Folk/Volksmuziek