Deze ‘She’ van Ray Wilson verscheen vorig jaar maar werd niet door ons opgemerkt. Vreemd want we zijn grote fans van de man maar het album werd dan ook niet door een Major label gereleased. Opmerkelijk is ook dat het om een album gaat die wordt uitgebracht onder de naam Ray Wilson & Stiltskin. Een nieuw Stiltskin album dus en de opvolger van het succesvolle ‘The Mind’s Eye’ uit 1994. Wilson heeft al vele watertjes doorzwommen. Zo was er zijn band Cut, zijn felomstreden periode bij Genesis, zijn ondergewaardeerde solocarrière, maar ook zijn Grunge periode met Stiltskin. Uit het debuutalbum ontsproot één grote hit “Inside”, waarvoor hij ook in België kon rekenen op de heel wat airplay. Deze tweede schijf ‘She’ zal vermoedelijk geen nieuwe hit opleveren. Wilson is het enige originele lid (hij erfde de groepsnaam) dat aan dit nieuwe Stiltskin album meewerkte. Voor de fans die Wilson enkel kennen van zijn solocarrière en van zijn periode bij Genesis zal het toch even schrikken worden bij het horen van de eerste noten van “Fly High”. ‘She’ staat immers vol stevige gitaarrock met een knipoog naar de Grunge muziek. Af en toe kent de plaat ook wat rustigere momenten maar toch blijft de immense gitaarsound steeds centraal staan. Wilson’s stem past goed binnen dit plaatje maar we horen hem toch liever binnen een melodieus progressief muziekkader. ‘She’ is een stevig album: een mix van Grunge, pop en gitaarrock. Of vele Wilson fans hier op zaten te wachten durf ik echter sterk in twijfel trekken. Of er na 12 jaar nog vele Stilskin fans zijn overgebleven al evenzeer. De productie van het album is groots en loepzuiver en dat maakt het album ook een stuk toegankelijker en kwalitatief sterker.

 

Gedurende de ganse maand maart zijn er in Verviers optredens die als centrale thema de gitaarmuziek hebben. Het 'Festival De La Guitare' (van 03 tot 24 maart 2007) programmeert gitaarmuziek uit al windstreken en genres. Op de affiche: de Trash Metal van Sepultura, de Folk Rock van Ezio, de gitaarlegendes Ten Years After en ook de Prog Rock van Ray Wilson.

Geheel buiten onze aandacht verscheen eind vorig jaar een nieuw Ray Wilson album. Het album 'She' werd uitgebracht onder de naam Ray Wilson & Stiltskin.

Ray Wilson was voor zijn Genesis avontuur immers frontman van de Schotse band Stiltskin met wie hij slechts één album uitbracht. Het in 1994 verschenen 'The Mind's Eye' was behoorlijk succesvol. Toen Jeansfabrikant Levi's de song '"Inside" oppikte voor een commercial werd dit nummer ook zelfs in ons land een hit, met een top 10 notering in 'De Afrekening' lijst van Studio Brussel. Toch dankt Wilson zijn sterke live reputatie vooral aan het feit dat hij live met een ongeziene klasse ettelijke Genesis klassiekers opvoert.

Net zoals in oktober 2004 waren ook nu slechts een honderdtal fans afgezakt naar 'de Spirit' om Wilson live aan het werk te zien. Onbegrijpelijk dat de man hier zo weinig aandacht krijgt terwijl hij in Duitsland voor uitverkochte clubs speelt.

Net voor het optreden begon konden we de setlist spotten die op het podium lag. Verbazing alom want er stond geen enkele Genesis song genoteerd. Gelukkig bleek de setlist een grapje te zijn want hoewel het optreden in het teken stond van het nieuwe Stiltskin album 'She' was er toch ook even aandacht van Ray's periode bij Genesis. De Ray Wilson Band die momenteel op tournee is ook niet de band waarmee Ray het nieuwe Stilskin album opnam. De huidige line-up waarmee Wilson momenteel toert bestaat uit: Ray Wilson (Vocals, Guitar), Ali Ferguson (Lead Guitar, Backing Vocals), Lawrie MacMillan (Bass, Backing Vocals) & Ashley Mac Millan (Drums, Percussion). Opvallend was de afwezigheid van een toetsenist, dat terwijl de jonge Irvin Duguid tijdens de 2004 tournee nog schitterde. Ook broer en gitarist Steve Wilson was dus niet meer van de partij. Nieuweling Ali Ferguson was met zijn supermelodieus gitaarspel echter een waardige vervanger!

De set begon met het altijd prachtige "Change" waarna we al een eerste keer nieuw materiaal kregen uit het nieuwe album 'She'. "Lemon Yellow Sun" klonk behoorlijk heavy maar nog steeds heel erg melodieus. David Bowie was ooit de eerste artiest door wie Wilson muziek ging maken. "Space Oddity" was dan ook een ode aan deze grote artiest en in Wilson's uitvoering heel erg indrukwekkend. "Goodbye Baby Blue" is nog steeds een van de allermooiste popsongs uit Wilson's solocarrière. Waarna er met "Follow You Follow Me" een eerste keer naar de Genesis periode werd teruggegrepen. Daarna wisselden songs uit zijn Wilson's solocarrière zich af met liedjes uit het nieuwe Stiltskin album. De nadruk kwam voornamelijk op dit laatste album te liggen met enkele aangrijpende nieuwe songs. Bijblijvers waren het aanstekelijke "Taking Time" (met zijn Iron Maiden Revelation einde) en het bijzonder grappige "Fame", waarvoor bassist Lawrie even in vrouwenkleren op het podium te zien was. Het duurde tot de tweede reeks 'encores' toen Wilson nog enkele Genesis songs bracht. Uit het 'Calling All Stations' album uit 1997 kregen we nog akoestische versies van "Not About Us" en "Shipwrecked". Daarna kwam de voltallige band nog éénmaal terug om met "Beach" in stijl afscheid te nemen.

Het siert deze band dat men ondanks de geringe opkomst toch een zeer gedreven, passioneel en uiterst intiem optreden gaf. Ray Wilson live is een echte aanrader, steeds afwisselend en verrassend. Laten we hopen dat de man in de nabije toekomst mag rekenen op een wat grotere belangstelling zodat hij ook bij ons straks in een uitverkochte 'Spirit of '66' mag spelen. Na het optreden hadden we met de sympathieke Wilson nog een leuke 'meet and greet' waardoor nog eens bleek wat een schitterende kapsonesloze muzikant Wilson is. Klasse!

Organisatie: Spirit Of 66, Verviers