Rond de eeuwwisseling was er al een groep met dezelfde naam, maar dan voluit geschreven als The Forty-Fives. Ze kwamen uit Atlanta, maakten drie platen vol met soul doordrenkte garagerock, hadden een geweldige zanger (Bryan Malone) in huis en vereerden de 4AD in 2004 zelfs met een bezoekje.
Gek genoeg lijken de nieuwe 45s in precies dezelfde vijver te vissen en is hun garagerock evenzeer voorzien van een respectabele dosis soul. Dit keer gaat het om vier piepjonge kerels uit het Britse Carlisle die ons aangenaam wisten te verrassen in een goedgevulde Zwerver.

De band deed me meteen naar adem happen met een verschroeiend “Ramblin’ rose” van MC5 waarin meteen duidelijk werd dat Tom Hamilton-Hughes een meer dan begenadigd gitarist is die tevens beschikt over een soulvolle strot waarmee hij me enkele keren deed denken aan een jonge Steve Winwood.
Na die blitzstart trokken ze de lijn nog even door met een al even zinderend nummer in pure sixtiesbeat om dan bij de derde song, die verzoop in de geforceerde samenzang, meteen voluit op de bek te gaan.
Maar even later herpakten The 45s zich alweer met een ballad van Smokey Robinson. Hoog gegrepen maar Tom Hamilton-Hughes kwam er verdomd aardig mee weg. Ik weet niet of hij de schoolbanken al ontgroeid is maar talent heeft deze knul alleszins zat terwijl het erop leek alsof de drummer en de toetsenspeler ternauwernood konden volgen. Misschien waren ze nieuw in de band want wat gegoogle leerde me dat het in hun tweejarig bestaan voortdurend een komen en gaan was met Hamilton-Hughes als enige constante.
Net wanneer de eentonigheid dreigde toe te slaan greep hij zijn Rickenbacker om er met een slide een scheurend “Shake your moneymaker” uit te knijpen. Later volgde nog een blues : “Smokestack lightnin’” dat hij voorzag van een streepje mondharmonica. Mooi maar toch werd ik net niet euforisch omdat hij het niet kon nalaten telkens citaten uit andere songs in zijn covers te smokkelen met als triest hoogtepunt het nochtans schitterend begonnen “Money” (Barrett Strong) dat eindigde in een misplaatste medley met o.a. flarden “What’d i say” en zelfs “Whole lotta love”.
Maar daarna vonden ze gelukkig de pedalen terug om in schoonheid te eindigen met het strak gehouden “Kick out the jams” van alweer de MC5 en het onvermijdelijke “Johnny B. Goode”.

Niet alles lukte even goed en er is zeker nog werk aan de winkel maar The 45s of liever Tom Hamilton-Hughes bewees over een enorm potentieel te beschikken, temeer daar ik de weinige eigen songs niet vond onderdoen voor de gebrachte klassiekers.

Organisatie: Organisatie: VZW De Zwerver – Leffingeleuren, Leffinge