De uit North Carolina afkomstige indie pop band The Mystery Plan heeft een nieuw album uit, 'Haunted Organic Machines', via het Amerikaanse boutique label 10mm Omega Recordings. Met hun achtste full-length album en 13e grote release tot nu toe, zit de band op een vertrouwd als nieuwer terrein, van spacey dance grooves tot spookachtige, stemmige droompop.
Songs als “Big Bliss”, “What A day” en het magisch mooie “Inner Space” zijn rustgevend. De hypnotiserende, bedwelmende soundscapes doen je lekker zweven.
Het is e toegankelijk poppy geluid in het dreamgenre, die een ruim publiek kan aanspreken. Belangvol is de open minded van een sprookjesachtige wereld die open gaat.
Soms durft de band wel lichtjes experimenteren. "Late Night" is er met groovende keys, vervormde drums, bas, elektrische piano en een sax vullen de melodie aan, bepaald door Amy's etherische stem; het versterkt het sprookjesachtige karakter.
"I Think I'm Granola" is er eentje met een dromerig levensverhaal, veel echo en terug die mooie zang. "Snow Queen" begint met een aanstekelijke bas groove, dan met flute, gedragen door die mooie overtuigende vrouwelijke vocals.
Het is een veelkleurige, sprookjesachtige sound die tot de verbeelding spreekt. Muzikaal van deugdzame gemoedsrust tot een dansbare groove. Een fantasierijke wereld wordt gecreëerd.
Je lekker laten meedrijven op hun sound is de boodschap!

Tracklist: big bliss 04:23 what a day(disco) 06:31 innerspace 02:57 late night 04:35 I think I'm granola 03:38 snow queen 03:24 what a day 03:36 holding my interest 06:43

Dreampop Elektronica
Haunted Organic Machines
The Mystery Plan

 

De Amerikaanse formatie The Mystery Plan in een muzikaal hokje duwen is deze band tekort doen. Sinds 2010 bracht de band rond Jason Herring, Amy Herring, Jeff Chester, Otis Hughes en Patty McLaughlin ongeveer 10 EPs en LPs uit, waar ze die stelling in de verf weten te zetten. Dreampop, folkinvloeden, fuzzy beats die op de dansheupen werken, intimiteit die je hart verwarmt, … je vond en vindt het nog steeds terug bij The Mystery Plan. Ook de nieuwste schijf 'Zsa Zsa' is een samenstelling van parels van songs waar deze stelling nogmaals wordt bewezen.
Die heel gevarieerde aanpak, met een mysterieuze tint daarin verborgen, komen we al bij de eerste song tegen. “Those Stars” is een circa zeven minuten lang pareltje dat je hart verwarmt, binnen een toch wel donkere omkadering. Binnen die weemoedige manier van elektronische pracht, op dezelfde wijze zoals bands als Massive Attack dat plegen te doen, weet Mystery Plan snaren te raken en bezorgen ze je een zeer visueel klinkende totaalbeleving die je niet snel zult vergeten. Luister maar naar zo een dromerige song als “We All Get Down” of “Ballad Of JC Quinn”. Het zijn één voor één songs die ergens wel aan je ribben blijven kleven. De warme en weemoedige aankleding, bezorgen je een krop in de keel en kippenvelmomenten in veelvoud. Elke song zorgt ervoor dat je wegzakt in diepe gedachten, op een zeer sensuele wijze. En dat is de verdienste van elektronische klanken die ontroeren. Maar vooral ook een vocale aankleding die de temperatuur naar een kookpunt doet stijgen. Geluidsmuren worden daarbij niet verpulverd, maar de intense inwerking op uw gemoed zorgt voor een gemoedstoestand waaruit je nooit meer wil ontsnappen. Relaxerende dromerige songs als “Sweet Tart”, ”Long Way Heaven” en afsluiter “Distant Sirens” zijn songs waarbij die stelling alleen maar wordt bewezen.
The Mystery Plan brengt vooral een gevarieerde dromerige, chill outschijf uit boordevol moderne, klassiek getinte klanken en stemmen die je wegvoeren naar andere oorden waar het steeds fijn vertoeven is. Een soort duisternis die je hart tot rust brengt dus. En bovendien geeft  'Zsa Zsa' je telkens dat gevoel van innerlijk welbehagen waardoor je de zwaarste stormen in het leven kan doorstaan. Binnen een donkere en melancholische omkadering, dat wel. Maar nooit word je er somber van. Eerder daalt een gelukzalig gevoel over jou neer dat je terug doet keren naar de essentie en de schoonheid van het leven.