De Belgische synthpoppunks The Rocket hebben zopas hun derde album uitgebracht. Die zit vol met verwijzingen naar de poppunkklassiekers waar de bandleden mee opgegroeid zijn, zoals Blink 182, Sum 41 en New Found Glory.
Het album komt na de singles “Chain Reaction” en “Lost At Sea”. Die luidde de ‘terugkeer’ van de band in nadat de bandleden even op de pauzeknop hadden gedrukt en hun heil zochten in andere bands (The Lighthouse, Atmospheres, Ghosts+Villains). De pauze heeft hen, afgaand op ‘Another Reason Not to Fear the Sky’, heel wat deugd gedaan.
Het album klikt als geheel fris, snedig en divers en zit vol energie. De muziek is agressief zonder brutaal te worden. Ze hebben op “Throwaway”, “Crash” en “Broken” meer de snelheid van Blink 182, al staan er ook een paar tragere nummers op. “Postcard” duurt zelfs bijna vijf minuten, waarmee de band toch buiten de lijntjes van de punk kleurt. Vooral de snellere tracks zijn heel catchy en smooth of – zoals we dat in de jaren ’90 zeiden: radiovriendelijk. De synths klinken lekker vol en retro, zelfs eerder het Casio-geluid van de jaren ’80 dan de jaren ’90 waar The Rocket anders naar grijpt.
De track “Shadow” hebben die van The Rocket samen geschreven en ingespeeld met hun helden Josh en Justin van de band Motion City Soundtrack en ze konden ook de vaste producer van die band strikken (Marc McClusky). Die haalde deze Belgische band uit zijn comfortzone en gaf hen zo meer een eigen gezicht. Natuurlijk hoor je nog de inspiratiebronnen, maar met dit album speelt The Rocket toch weer een divisie hoger. Ook over de teksten is op dit album duidelijk meer nagedacht.
Je kan The Rocket deze zomer o.m. aan het werk zien op punkrockfestival Kaiser Fest in Oevel.
De pauze heeft The Rocket tonnen energie en (nog meer) een eigen gezicht opgeleverd. Is punk enkel goed voor je eerste bandje en moet je daarna meer ‘volwassen’ muziek maken? Niet als je het aanpakt zoals The Rocket op ‘Another Reason Not To Fear The Sky’, het album dat bewijst dat synthpoppunk best volwassen kan klinken.
The Rocket, één van de beste poppunkbands van het land, is terug. Enkele jaren geleden werd The Rocket, na twee albums en een passage op Groezrock, voor onbepaalde duur met vakantie gestuurd.
De bandleden gingen elk hun weg. Tom, Stijn en Jos stapten in een NOFX-tributeband, Stijn speelde ook nog in elektropopband Get Off My Shoes, Bastiaan maakt deel uit van popband The Lighthouse (die behoorden vorig jaar tot De Nieuwe Lichting van Stubru) en zit ook nog in progmetalband Atmospheres en Fred, Jos en Bastiaan vormden emoband Ghosts+Villains. Maar het kriebelde na al die zij- en nevenprojecten blijkbaar ook om opnieuw met The Rocket te gaan opnemen en te gaan optreden.
De eerste single van het album dat in april volgt, is “Chain Reaction”. Producer van dienst was Marc McClusky. Die kan je kennen van Weezer of Bad Religion, maar die van The Rocket kennen hem vooral van zijn werk voor Motion City Soundtrack, één van hun favoriete bands.
“Chain Reaction” is als vanouds smoothe synth-poppunk in de lijn van Blink 182, Sum 41 en New Found Glory. Deze catchy single ligt in de lijn van hun vorige werk en zou zelfs op StuBru kunnen gedraaid worden.
https://www.youtube.com/watch?v=HNXPB8uxinY
Het minste wat je van de Vlaamse poppunkers van The Rocket kan zeggen, is dat het de band flink voor de wind gaat. Het vijftal uit Aarschot staat al enkele weken in de histlijsten van MNM met een cover van Kate Perry, bovendien kregen ze vorige week een plaatsje toebedeeld op de nu al indrukwekkend ogende line up van Groezrock 2013 en tenslotte brengen ze met ‘Not Everyone Grows Up To Be An Astronaut’ een okselfrisse, nieuwe plaat uit!
Het schijfje heeft al een tijdje een prominente plaats in de cd-lader van onze wagen want The Rocket is erin geslaagd een prima poppunkplaat te maken die de concurrentie met buitenlandse grootheden in het genre moeiteloos aankan. De band schreef namelijk 12 catchy, meezingbare en hitgevoelige punktracks waarbij de verschillende instrumenten en de meerstemmige zang mekaar perfect aanvullen. Een belangrijke rol is er weggelegd voor de keyboards die nummers als “Come Along”, “Secret Place” en het fantastische “Step Down” net dat extraatje geven en zorgen dat The Rocket binnen het platgetreden poppunkgenre toch een duidelijk eigen sound heeft. Iets zegt ons dat we nog we meer zullen horen van deze heren!
Nederlands 
Français 
