The Very Very Danger bestaat uit Michélé De Feudis (Almighty Mighty, Cobra The Impaler), Femke Decoene (Wolker) en lan Clement (Wallace Vanborn). Als trio brengen ze een mix van garage, rock, indie en doom.
In 2019 brachten ze reeds de EP ‘Witness The Legitness‘ uit en nu staat hun nieuwe album in de steigers. Op ‘Submarine Chase In Outer Space’ moeten we nog wachten tot volgend jaar, maar we mogen wel reeds kennismaken met ‘The Fastest Forward’.
Die bouwt voort op eerder werk als “Light My Litah” en roept bij ons spontaan fijne herinneringen op aan Electric Six en The Hives. En dat mag u als een compliment beschouwen.

Nu Ian Clement zijn band Wallace Vanborn voor onbepaalde duur in de diepvries heeft gestoken, is er wat meer tijd voor iets anders. Terwijl hij solo als singer/songwriter met gevoelige songs door het land trekt, haalt hij elders terug de sloophamerriffs boven. Dit met het nieuwe bandje The Very Very Danger. De sluizen gaan wagenwijd open en er worden schuimbekkende vuile riffs doorgejaagd. Er zit bovendien ook flink wat gekte in het geheel verpakt en dat maakt het er alleen maar interessanter op. Het klinkt bij momenten alsof Triggerfinger koud in de reet wordt gepakt door Raketkanon.
Voor de riff van opener “G.G AFK Noob” is men nog wel even leentje buur gaan spelen bij Rage Against The Machine, maar dat zien we door de vingers. Daarna gaat het met de uit zijn voegen gebarsten riff-punk van “Lite My Litah” echt hard. Ook “Tesla Spoil” lijdt aan hondsdolheid, een ultra smerige klomp van een song die met een kwak tegen de muren uiteenspat. En “Watashi To Kite” komt rechtstreeks uit de Japanse psychiatrie. Prettig gestoord, psychotisch en compleet in de war.
‘Witness The Legitness’ duurt amper een half uurtje. Wel een half uurtje feesten met het schuim op de mond.