Together Pangea - Sprankelend en dynamisch
Together PANGEA
café De Zwerver
Leffinge
2017-11-19
Ollie Nollet

Ik had mijn huiswerk vooraf niet gemaakt en wist totaal niet wat ik mocht verwachten van Lookapony, de eerste band van de avond. Het werd een aangename verrassing. Dit jonge kwartet uit Eindhoven, dat onlangs debuteerde met ‘Ha-Satan’, bracht energieke garagepop voorzien van snedige gitaren die voor de nodige dosis rock-‘n-roll zorgden. De zanger had een krachtige, wat lijzige stem en leek wat aangeschoten. Toch kon hij enkel een brede grijns op mijn smoelwerk laten verschijnen. Heerlijke frontman die langs zijn neus weg vroeg wie er allemaal van Leffinge was. Zo wisten we het ook eens en het resultaat bleek behoorlijk mee te vallen voor het kleine dorpje in de schaduw van Oostende.

Together PANGEA was in 2015 al eens te gast in De Zwerver en wist me toen niet helemaal te overtuigen. Dit keer lukte dat wel. Vreemd, want hun laatste plaat, ‘Bulls and roosters’, is niet direct van die aard om me in jubelstemming te brengen. Verkeerde ik in een zeldzaam milde bui of hoorde ik vooral oude nummers, die in de loop der jaren wat rijper geworden waren? Ik gok op het laatste. Together PANGEA staat voor zonnige garagerock of -pop, stijl Burger Records, maar met net iets meer ballen aan het lijf dan de meeste andere bands op dat label.
Dynamische, sprankelende melodieën, aanstekelijk gezongen door de sympathieke William Keegan, werden vooruit gestuwd door de drummer en een zeer aanwezige bassist, Danny Bengston, waarbij een kader spontaan van de muur viel. Tweede gitarist Roland Cosio (ook actief bij Charlie and The Moonhearts) stelde zich heel bescheiden op maar zijn verfijnde gitaarspel was minstens van even cruciaal belang. De songs uit ‘Badillac’, de plaat waarmee ze hier enige bekendheid verwierven, bleken nog steeds de beste maar ook het nog oudere “Too drunk to cum” (wie zoiets uit zijn pen kan knijpen heeft bij mij altijd een streepje voor) behoorde tot de hoogtepunten.

Twee straffe bands die beiden niet zouden misstaan op de affiche van Rock Zerkegem.

Organisatie: VZW De Zwerver – Leffingeleuren, Leffinge 

Together PANGEA - Stomend feestje in café De Zwerver
Together PANGEA
café de Zwerver
Leffinge

Voorprogramma Mind Rays, een viertal uit Gent, zag ik vorig jaar al eens aan het werk en toen had ik nog ernstige twijfels. Maar in Leffinge mocht ik die meteen overboord kieperen. Wat is deze band gegroeid! Strak gehouden gore grotestads garagepunk met als ijkpunten een gitaar waarvan de viezigheid afdroop en een waanzinnige zanger. Soms lieten ze hun songs bewust ontsporen in zeeën van echo en gepiep. Misschien leuk voor hen, ik had er evenwel niets aan. Maar die gebalde nummers die zo op je gezicht uiteen spatten, daarvoor ging het vuistje graag de lucht in. Mind Rays waren niet alleen een gesmaakte opwarmer, ze zorgden er ook nog eens voor dat het feestje bij Together PANGEA meteen losbarstte!

Together PANGEA uit Los Angeles kaapte vorig jaar maar liefst drie prijzen weg in de jaarlijkse poll van de Vera in Groningen, toch nog steeds één van de meest toonaangevende zalen in Europa : beste optreden in de Vera, beste band en beste album! Ruimschoots voldoende om mij benieuwd naar Leffinge te laten trekken hoewel ik die laatste plaat, ‘Badillac’, niet echt een hoogvlieger vind.
Dan moesten ze het live maar waarmaken en dat lukte hen zeker niet onaardig. Hun messcherpe gitaarrock met een punkrandje nodigde meteen uit tot een stomend en botsend feestje vooraan. Terwijl de tweede gitarist en de drummer ook puik werk leverden waren het de geschifte bassist, Danny Bengston, en vooral zanger-gitarist, William Keegan (bijzonder mooie stem overigens),die met de meeste aandacht aan de haal gingen. Ik meende raakpunten te horen met Mikal Cronin en duidelijk ook een paar keer met Nirvana. Maar net als bij de plaat bleef ook hier ik een beetje op mijn honger zitten. Songs als “Badillac”, “Sick shit” en het van een schitterende tempowisseling voorziene “Offer” bleken live echte mokerslagen maar lang niet alles was van een dergelijke kwaliteit. Dat terwijl een parel als “Where the night ends” gewoon in de kast bleef liggen.
Soms werd er te opzichtig naar de radio gelonkt en klonk het te gepolijst om mijn superlatieven boven te halen.

Maar dat Together PANGEA er ‘stond’, laat daar geen twijfel over bestaan. In die mate zelfs dat ik vermoed dat de groep een kans heeft om door te breken. Of zijn ze daar dan toch 25 jaar te laat voor geboren?

Organisatie: VZW De Zwerver – Leffingeleuren, Leffinge