Transport Aerian - We moeten, zeker in deze tijden, een balans blijven vinden tussen optredens en online activiteiten, om te tonen aan ons publiek ‘we zijn er voor jullie’. Dat is heel belangrijk

Het Belgisch progressieve rockproject Transport Aerian, bekend van werkjes ‘Darkblue’ (2015) en ‘Therianthrope’ (2017) is terug in een nieuwe line-up en met een nieuw album ‘Skywound’, ook verkrijgbaar in de reeks shows in België en Nederland.
‘Skywound’ is een conceptalbum waarvan de hoofdthema's gericht zijn op de tragedie van een gewoon liefhebbend koppel dat gevangen zit in turbulente gebeurtenissen in de wereld; een wereld die zich voorbereidt op een oorlog en op de rand staat van een wereldwijde catastrofe. De wereldwijde problemen worden aangehaald: politiek, spiritueel vanuit het gezichtsveld van de mens.
Het verhaal over het concept van het album kan over ieder van ons gaan. De recensie kun je hier nog eens nalezen.  We hadden, naar aanleiding van deze release, een fijn gesprek met de band, zijnde Hamlet, Stefan Boeykens , Umut Eldem, Paul De Smet. En we polsten ook naar de toekomstplannen, ondanks deze tijden waarin we leven. Een tijd waarin plannen moeilijk is.

Ook al gaat dit interview over de nieuwste release ‘Skywound’, ik wou toch even vragen hoe het de band is vergaan sinds het ontstaan? De hoogte- en dieptepunten? Want jullie zijn toch al sinds ergens 2008 of zo bezig
Hamlet: Dat is een moeilijke vraag, waarvan wat de heren hier aanwezig betreft, ik en Stefan het antwoord kennen. Die erbij was sinds het begin van het project in 2008/2009.  Het is altijd een project geweest rond mezelf en Stefan die niet alleen als vaste gitarist, maar ook als co-writer fungeert binnen Transport Aerian. Er waren wel wat optredens en zelfs opnames sinds 2009, maar de echte geboorte van de band tel ik vanaf 2013, toen ik besloot om in de studio te kruipen om de plaat “Bleeding” op te nemen. Toen hadden we een contract met het Amerikaanse platenlabel Melodic Revolution Records, waarmee we nog steeds samen werken.
Sinds dan hebben we ondertussen drie albums en een live album uitgebracht. Het was in eerste instantie niet echt de bedoeling een band te creëren; het was een soort egotrip als je dat zo kunt noemen – ik produceerde alles meestal alleen, af en toe met andere gast-muzikanten. En toen is er wat veranderd: ik heb nog bij een andere progressieve metal band gespeeld die redelijk actief was en ik was positief verrast en gefascineerd door de underground live scene in ons land. Daarmee ben ik in 2019 gestopt en ik wilde Transport Aerian transformeren als het ware. In die mate dat het een live band zou worden, in samenwerking met andere muzikanten. Toen ik op een bepaald moment een advertentie zag staan van een jonge getalenteerde drummer, vond ik dat een goede start en zo is Paul bij ons terecht gekomen. Toen heb ik ook met Umut gesproken, een schitterende pianist die ik al een tijdje ken. Stefan was de allereerste en de enige keuze als een gitarist en hij was gelukkig beschikbaar – sinds Therianthrope in 2017 hadden wij elkaar niet meer gezien. En zo is de bal aan het rollen gegaan en nu zijn we voor het eerst wel een echte band. Toen door Corona uiteindelijk alles werd gesloten, waren er maar twee opties: ofwel de handdoek in de ring gooien want we profileren ons als een live band en wilden eerst een sort van reunion tour doen, ofwel maken we iets samen in band formaat. Dan heb ik het concept album ‘Skywound’ geschreven, waarbij iedereen binnen de band zijn bijdrage heeft geleverd. Dat was voor mij belangrijk. Ik heb dan alles geproduceerd in mijn eigen thuisstudio. En zo is de bal aan het rollen geraakt, voor deze nieuwe plaat. Op dat vlak waren deze coronatijden eerder een zegen dan een vloek, want daardoor hebben we een kwalitatief album op de markt kunnen brengen. Dat is een positief kantje aan deze tijden.

Dus als ik het goed begrijp hebben deze coronatijden eerder gezorgd voor nieuwe ideeën die zijn ontstaan of zo? Of hoe moet ik dat zien?
Stefan: Ik denk dat de drang om samen iets te doen eerder is aangewakkerd in deze tijden. Omdat we gedwongen waren ons thuis terug te trekken, moesten we daar interactief mee omspringen. Het klikt goed tussen ons alle vier. We waren een solide band geworden, waarbij iedereen dezelfde kant uitkeek, en wilden daar absoluut iets mee doen. En dan was dit het alternatief.
Umut: Ik sluit me daarbij aan. We hadden het gevoel dat we iets moesten doen, iets creëren, want dat was in deze huidige situatie de enige optie.
Paul: De meeste bands maken muziek door samen te jammen. Dat ging niet meer, en daardoor hebben veel bands wel die handdoek in de ring gegooid. En wij hebben het dus anders aangepakt.
Hamlet: (lacht) dat bewijst trouwens mijn punt dat samen in een garage jammen geen efficiënte methode om muziek te maken is. Er moet één richting en één concept zijn.

Sommige bands zijn er sterker uit gekomen, andere hebben de stekker uitgetrokken. Jullie zijn er dus sterker uit gekomen uit deze corona tijden als ik het zo hoor? Los daarvan: proficiat met de nieuwe plaat! Het geheel klinkt gevarieerd, avontuurlijk, mysterieus, licht ingetogen, emotievol als gedreven, explosief, waarbij de registers kunnen worden opengetrokken.
Is bewust gekozen voor deze gevarieerde aanpak? En is het niet zo dat je daardoor je publiek beperkt, want dit is muziek voor avonturiers die houden van experimenteren – waar ik ook fan van ben – maar om een ruim publiek aan te spreken lijkt me moeilijker? Sportpaleizen uitverkopen en zo. Zie ik dat verkeerd, of is dat niet de ambitie?
Hamlet: Ja en nee. Muziek maken bestaat niet enkel uit de muziek zelf, maar ook marketing  en promotie. De nieuwe manier van muziek maken nu is zo: je maakt een single, een muziek video, je publiceert het en melkt het volledig uit. Dan maak je de volgende. Na een tijdje is het album klaar en duw je al die nummers op een plaat. Dat is een methode die in de pop wereld en ook de rock wereld effectief werkt, ook dankzij streaming. Maar het creëert wel een niche rond concept albums die gemaakt zijn. Er zijn best wel bands die op die manier muziek maken en daar succes mee hebben, maar ook hun publiek aanspreken. De marketing en promotie kant rond muziek maken is, ook bij concept of progressieve muziek, belangrijk. Er toch zijn er voldoende succesvolle bands die ook iets zinnigs willen zeggen – zeker in progressieve of alternatieve rock...
Maar neem ook bijvoorbeeld Lana Del Rey. Ze is een popzangeres, maar haar teksten staan vol met referenties naar literatuur en verschillende culturele gebeurtenissen. Het werkt commercieel, want ze is een pop act die wel op grote podia staat, maar het betekent niet dat er niets in haar muziek zit dat ook het intellectuele of denkende publiek kan aanspreken. Hetzelfde geldt voor sommige grote alternatieve of zelfs progressieve bands, zoals TOOL, Perfect Circle, Radiohead.  Ik sluit daarom ook niet uit dat  ook een band als Transport Aerian kan doorbreken naar grotere podia.
Stefan: Als ik voor mezelf spreek: voor mij is muziek maken een hobby, ik heb een hoofdactiviteit. Misschien ligt dat voor Paul en Umut anders. Omdat ze meer in de richting van professioneel muziek maken zitten, kan het mogelijk anders zijn. Maar ik kan enkel voor mezelf spreken. Voor mij is het leuk als dat gebeurt: op een groot podium staan. Doordat ik er dus niet vanaf hang, heb ik er geen commerciële of performance verwachtingen over. Het feit dat we kunnen samen spelen en de interactie om samen iets te doen, is voor mij persoonlijk belangrijker. Of we daardoor op een klein of groot podium staan maakt me weinig uit. Uiteraard wil je ermee naar buiten komen; als je traint voor een voetbal match is dat ook met de bedoeling op het veld te staan.
Paul: Ik volg die mening, het is nodig dat je een publiek hebt waaraan je uw muziek kunt tonen. Maar voor mij is het binnen deze band vooral belangrijk te blijven nieuwe muziek maken, dat progressief is. Er zijn naar mijn mening teveel bands die steeds terugkeren naar vroeger, maar eigenlijk is het de bedoeling om vooruit te kijken en vernieuwend te zijn. Dat we daardoor niet in die grote zalen kunnen staan of moeilijker, maakt weinig uit. Muziek maken en uitbrengen, en nieuwe grenzen ontdekken is voor mij het belangrijkste nu.
Umut: Ik sluit me daar ook bij aan. Het is wel belangrijk dat je als muzikant en band kan blijven groeien. Door meer albums en meer optredens, blijven we verdere stappen zetten. Waar dit ons brengt maakt niet uit, we moeten gewoon blijven groeien.

Is het ook niet zo dat je als Belgische band meer beperkt zit? Er zijn voldoende landen waar progressieve metal wel hoge ogen gooit, maar is België niet te klein of moeilijk te vermurwen, waardoor echt doorbreken moeilijker wordt?
Hamlet: Ik zie daar feitelijk drie invalshoeken. België is klein, dat betekent ook dat de podium indeling klein is. Wat wij hier hebben in de underground wereld, is vergelijkbaar met een heel grote stad in de grotere landen. In principe zorgt het ervoor dat je gemakkelijker binnen je eigen landsgrens je publiek kunt bereiken. De andere invalshoek, België is groot binnen typische avant-garde muziek. Univers Zéro is bijvoorbeeld een van de grootste avant-garde bands in de wereld – en ze zijn Belgisch! Dat betekent dat je hier ook een publiek hebt met een open geest naar dit soort muziek toe: het experimentele en mystieke. Maar dan ook: Progressieve rock is niet enkel een genre, maar vooral een beweging. En dat is internationaal, dat bekleedt niet enkel het puur eigen podium. Dat zorgt voor een soort niche die wereldwijd wordt gewaardeerd. En daarop willen we ons, zonder het Belgische podium te negeren, op richten. En eigenlijk: we worden hier beter aanvaard dan ik ooit gedacht had.
Umut: Dat is voor mij net de betekenis van het woordje ‘progressief’: nieuwe ideeën die ontstaan, nieuwe wegen inslaan. Dat is typisch daaraan. En dat is ook de werkwijze voor onze band.

Het leuke aan Transport Aerian is dat jullie bij elke schijf wel weer iets anders verzinnen, een aanpak waardoor jullie het de luisteraar niet gemakkelijk maken. Ik houd net daardoor zoveel van jullie – laat dit duidelijk zijn – maar verlies je daar, naast nieuwe liefhebbers, ook geen fans door? Door steeds anders te schakelen? Is dat geen probleem?
Hamlet: Dat is een schitterende vraag. Kijk, het brengt ons bij het antwoord op de vorige vraag. Voor mij persoonlijk betekent progressieve rock ‘bewegen’. Er zijn bepaalde artiesten die ik vroeger schitterend vond, maar omdat ze hetzelfde decennia lang blijven doen, vind ik hun nieuwste werken persoonlijk iets minder interessant. Er is geen beweging meer. Is dat daarom slechter? Nee, wat kwaliteit betreft zeker niet. Met zulke top muzikanten is slechte muziek maken onmogelijk. Ik denk ook dat, grotendeels, hun doelpubliek – zelfs als het over progressieve rock fans gaat – zulke herhaling van hetzelfde van hun idolen vereisen. Maar, ik vind dat het als progressieve rock band belangrijk is te durven niet te doen wat de fans van het genre van je verwachten. Niet in “het genre” maar wel in “de beweging” blijven dus.
Wat Skywound betreft: het thema bepaalt hoe je schrijft. Met deze nieuwe plaat keren we terug naar de basis van de progressieve rock uit de jaren ’70, maar ook uit de alternatieve rock van de jaren ‘90 en heel wat elementen van hedendaagse progressieve en de zogenoemde Bristol scene. Dat is bewust, want het thema is hoe mensen omgaan met deze turbulente tijden waarin we nog steeds leven, waardoor ze automatisch terugkijken naar de geschiedenis. Er worden vergelijkingen gemaakt. Voor ons is het niet echt het belangrijkste of het publiek het leuk vindt of niet. Voor ons is het belangrijkste dat we kunnen zeggen wat we willen zeggen. Ik kijk ook niet naar welke fans onze muziek niet meer kopen of accepteren. Ik kijk naar wie het wel doet, en ik zie toch dat dit conceptalbum goed aanslaat, als ik de reacties hoor. Maar uiteraard, door te evolueren zal je allicht ergens fans verliezen. Dat is het logische risico dat je neemt. Maar een probleem? Nee, wat mij betreft. Ik zie wel dat we sinds onze release van ‘Skywound’ sterk blijven groeien, o.a. op sociale media of het publiek op de concerten. Als je weet dat we nu meer volgers hebben dan bijvoorbeeld met ‘Theriantrhrope’, nochtans een album vol met grotere namen die meededen, dan denk ik dat we op de juiste weg zitten.
Stefan: ik denk dat we vanuit onze achtergrond zeer gevarieerde muzieksmaken hebben. Vanuit een muzikale opvoeding en veel naar muziek te luisteren. Daardoor komt er iets anders uit dan dat je zelf zou bedenken. Waardoor automatisch dingen veranderen, bij elke nieuwe plaat. Hamlet stuurt ons daar wel in. Maar ook voor onszelf. We maken geen reproductie van een oude song. Zo ga ik een gitaarpartij, die Hamlet heeft opgenomen, op mijn eigen manier doen. Dat is ook fijn dat dit kan; dat geeft ook een ander resultaat en dat is eigenlijk met ons allemaal zo. Het wordt iets anders door er samen aan te werken. Ook in de live set is dat zo, bijvoorbeeld. En die weg zullen we, ook al heb ik geen glazen bol, blijven volgen want dat houdt het ook boeiend. Dus ja, ergens is dat een bewuste keuze..
Paul: Als je kijkt naar iemand als Miles Davis, een van mijn grote idolen , kun je ook zeggen dat hij progressief was omdat hij steeds opnieuw vernieuwend wil zijn. Hij heeft daardoor veel publiek bij gekregen, maar automatisch verlies je ook publiek. Dat is het risico dat je dan moet durven nemen. Maar daarvoor bewonder ik hem net, omdat hij constant iets nieuws probeert. En zolang ook wij dat kunnen doen is dat fantastisch.
Umut: Zoals Stefan zei: het heeft allemaal te maken met onze muzikale doorstromingen. Progressieve muziek moet gewoon iets nieuws zijn, elke keer. Het is niet altijd een goed idee om steeds hetzelfde publiek aan te spreken. Het is goed dat je ook daarin kunt evolueren.  We hebben daardoor al succes geboekt, en zijn van plan op deze elan door te gaan.

‘Therianthrope’ was een mijlpaal,  een commercieel succes, dat moeilijk te evenaren leek, maar toch slagen jullie er wel in – ook al heb ik al een kritiek gelezen dat de nieuwe plaat niet dat niveau haalt?
Paul: Ik vind dat niet echt kritiek, iedereen heeft zijn eigen mening. Er zijn ook mensen die ‘Skywound’ beter vinden dan ‘Darkblue’. Het gaat gewoon om progressieve muziek creëren. Ik beschouw die review ook niet echt als kritiek, want hij was ook positief over de plaat.
Hamlet: Op de vraag wat is commercieel succes? Kijk dat is driedelig. Ten eerste, zitten er heel veel niveaus tussen een hongerige artiest en de rockster. Ten tweede, heel veel bands die wij beschouwen als succesvol leven niet van hun muziek, ze hebben een job daarnaast. En ten derde - commercieel zijn wat is dat? Zorgt dit voor bekend zijn binnen bepaalde cult circles?
Uiteraard wel.. maar word ik daardoor rijk en moet ik stoppen met mijn gewone job? Nee, zeker niet. En dat wil ik ook trouwens niet doen, mijn job zit immers ook in de culturele sector, gewoon wat breder dan muziek. Dus wat is commercieel...?

Ik dacht dat ‘Therianthrope’ ook een commercieel succes was, of had ik het mis, waardoor het moeilijker was om beter te doen met die derde? Of is dat niet zo?
Hamlet: ‘Darkblue’ was eerder een groot succes dan ‘Therianthrope’, zeker in progressieve rock middens en dat is toch heel wat.. En nee, ik vond het niet moeilijker nu of meer druk bij ‘Skywound’, in tegendeel. Doordat we nu met een schitterende band zitten met Stefan, wat die doet met zijn gitaar dat is overweldigend. En een schitterende drummer als Paul tot een klasse componist als Umut vervolledigen dat plaatje. Daardoor was het nu eerder comfortabeler deze plaat te maken.. en voelden we zeker geen druk ‘om beter te doen dan’. Natuurlijk, als ik heel veel geld op mijn rekening had voor een top studio, zou ik dat wel doen. Maar mijn filosofie is nog steeds, als het geen top studio is waar je zo lang zit als moet om alles te doen zoals je dat precies wil - dan hoeft het niet. Engineer-for-hire zal uiteraard zorgen dat alles transparant en goed klinkt, maar om een gepersonaliseerde productie te maken, moet je samenwerken met het gepaste team, en met het gepaste instrumentarium werken. Dat is al een pak duurder en wat moeilijker te vinden. Dat is pas waar echt een top studio werkt. Andersom, je kan werken met wat je hebt, als je weet wat je wil en wat je precies doet. Gelukkig genoeg ben ik zelf een gecertificeerd geluidsman en heb een kleine homestudio waar ik alles zelf kan doen.
Stefan: Je moet het doen met wat je voor handen hebt. Het is ook heel bevrijdend dat je met een minimum aan apparatuur in je leefruimte thuis iets kunt doen. Met de elektrische gitaar, als de vaatwasser staat te draaien, heb je daar geen last van. Met zang is dat al iets delicater. Technisch kun je zeer ver geraken. Je moet, zoals Hamlet zegt, naar een zeer hoog productie niveau gaan om er een hoorbaar verschil uit te halen. Ik zeg ook niet dat het niet beter kan. Er zijn bands die hun albums opnieuw remasteren, dat is voor een reden. Ik denk echter dat we, aangezien de muziek goed zit bij ons, toch wel op een hoog niveau geraakt zijn.

Iets heel anders. Er staat ook een prachtige samenwerking met Rachel Bauer. Waar en hoe hebben jullie haar gevonden en hoe is die samenwerking verlopen?
Hamlet: Rachel is een essentieel deel van mijn leven en ook een artistieke partner. Ze heeft ook meegewerkt aan de vorige platen en doet soms haar eigen remixen van onze nummers, maar ze wil absoluut niet als extra bandlid erbij komen. Ze leent wel graag haar stem uit. Haar stem past perfect in wat ik wil met mijn muziek. Moest het niet zo zijn, deed ik het met iemand anders. De keuze van een gastmuzikant hangt af van wat je wil zeggen met die gastmuzikant en op dat vlak past haar stem en uitstraling dus perfect binnen onze muziek. Ik kijk altijd naar de interessante en individuele stemmen – puur technische muzikanten interesseren mij immers absoluut niet.
Paul : Ik sluit me daarbij aan, Rachel haar stem past perfect bij de sfeer op het album, ik ken eigenlijk niemand anders die het zo zou kunnen.
Stefan: We staan sowieso open voor muzikale samenwerkingen met anderen. Het is wellicht iets anders, doordat we als band werken met een scala aan klanken, klinkt het misschien anders dan bij vorige platen. Meer als band geluid. Bij ‘Therianthrope’ waren we echt op zoek naar breed gaan, terwijl die gastmuzikanten op hun eigen wijze iets bijbrengen. Als je daarmee op het podium staat, krijg je een andere dynamiek. Het compacte met ons vier op het podium heeft ook zijn charme. Je hebt genoeg rock bands die met een kleine bezetting enorm krachtig klinken. Je hoeft niet met tien op een podium te staan om een “wall of sound” te maken, of juist zeer subtiel te gaan.
Umut: Dat vind ik net het mooie aan ons: omdat we een kleine band zijn, zorg je voor meer kleuren. Maar los daarvan heeft Rachel dat zeer mooi gedaan op deze plaat en ook met vroegere; haar stem past binnen dat concept.

Ik vind jullie muziek trouwens ook zo filmisch en fantasieprikkelend. Zijn er ambities om er iets mee te doen voor film of TV series?
Hamlet: Film is niet mijn sterke kant. Met ‘Skywound’ hebben we een concept album gemaakt dat het een verhaal is, dan is die visuele kant wel interessant. Maar dat is ook een reden waarom we zijn beginnen samenwerken met Hans Boeykens, de broer van Stefan, ook bekend onder de naam Pinda in de Belgische strip wereld. Die grafische beelden kunnen zorgen voor een soort atmosferische totaalbeleving waardoor een link wordt gelegd tussen het abstracte en de concrete kunst om het zo te zeggen. Ik had zeker een idee om een visuele kant toe te voegen aan ‘Skywound’, maar dat zal meer in de richting van stopmotion zijn dan. Ook Umut is bezig met visuele kunsten, dus er zijn zeker mogelijkheden in die richting.
Umut: Ja dat klopt. Ik werk inderdaad met visuele kunst in het kader van mijn doctoraatsonderzoek en dat is een verbinding met wat we hier doen, met onze muziek. De rol van de visuele effecten is om de muziek te versterken. Dat lijkt wel een interessante piste om te doen. Daarin zie ik zeker mogelijkheden.
Paul: Ik dacht niet direct aan film muziek maar ik vind het een interessante vraag, en had er nooit echt over nagedacht. Het kan inderdaad iets interessant worden naar de toekomst, dank voor de inspiratie (lacht).
Stefan: Wat ik wel vind, als muziek die je al kent plots terecht komt in een TV serie of film bijvoorbeeld. Dat er een soort extra dimensie om de hoek komt kijken. Ik hou ook wel van muziek die in de lijn van de film ligt en zo een extra contrast daaraan toevoegt. Ik denk dus dat het zeker de moeite loont om, als de vraag zich stelt, daar iets mee te doen met onze muziek. Zeker en vast.

Hoe waren de algemene reacties op ‘Skywound’ tot nu?
Hamlet: Zeer positief, zowel van magazines, als blogs en wat we merken op de sociale media en zien in de ogen van publiek tijdens live optredens. Ook een goede barometer van hoe goed het album het doet is de niet-zo-legale download sites en torrents – ik doe zoiets zelf uiteraard niet – en ik luister ook geen muziek digitaal. Ik heb alles op de fysieke dragers - maar ik volg wat in deze donkere wereld met onze muziek aan de hand is. Veel artiesten klagen dat het een diefstal van hun kunst is, en feitelijk is het wel zo, maar het is ook gratis promotie en een manier een publiek te bereiken dat anders toch geen muziek gaat of soms zelfs kan kopen. En een goede parameter om naar te kijken als je wil zien hoe veel publiek je bereikt, zonder je project proactief te promoten: als je daar, los van de betalende liefhebbers, veel luisteraars hebt, is dat een goede parameter om te zien of je het goed hebt gedaan of niet.
Stefan: We hebben een paar keer de kans gehad om de nieuwe plaat voor een publiek te spelen. Dat is zeker een goede parameter, omdat je dan een directe reactie krijgt en dat is heel positief geweest. Die bevestiging die je krijgt van iemand die je een schouderklopje geeft, of een mooi lijntje in een review. Dat komt wel binnen.
Paul: Daarom is het goed om zoveel mogelijk live op te treden.

Jullie hebben al een cd release show gehad. Komen er nog live voorstellingen? Het ziet er weer moeilijk uit. Moest het niet lukken, zouden jullie dat vervangen door streaming?
Hamlet: Dat is zeker het plan. Er waren enkele concerten in 2021 die waren afgelast. De planning die we nu liggen hebben, is voor de lente en zomer van 2022. In de hoop dat het dan weer kan. Maar nu is het gewoon onveilig. Ik doe niet mee aan het koor van stemmen die iets roepen zoals “geef onze vrijheid terug!”. Hoe kan je in godsnaam protesten tegen het virus? Het is een pandemie die de hele wereld treft. Uiteraard zouden we graag optreden, maar we zorgen ook voor de gezondheid van onze fanbase! Ik wil niet de reden zijn van iemand zijn gezondheid te beschadigen. Het plan is om dan januari en februari te vullen met o.a. Streaming en dergelijke. Of interviews zoals we nu doen. Maar optredens staan vanaf maart wel al gepland!
Stefan: We kunnen, wat die streaming betreft, kijken of het lukt. We hebben het geluk gehad een radioshow te doen, wat bijzonder leuk was. Als er dingen in die richting op ons afkomen, zou een manier zijn om een beetje dat live gevoel naar de huiskamer te brengen als het ware. Want je hebt die drive om, naast de repetities, je product te kunnen tonen aan het publiek. Liefst live, maar als het zo kan staan we daar voor open.
Umut: We moeten te allen prijzen actief blijven. Of dat nu live is of iets anders, voor ons is dat de belangrijkste drijfveer als band.
Paul: Ik zie niet echt problemen , we blijven actief, via interviews, via links en rechts nog een optreden of ja die streaming waarom niet.. we blijven actief samen, om ons te kunnen tonen aan ons publiek.

Wat die streaming betreft, ik heb er circa 74 gedaan in die periode voor de lichte versoepeling. Ik heb wel gemerkt dat de drempel om iets te ontdekken buiten mijn comfortzone lager ligt. Hebben jullie dat ook ondervonden?
Hamlet: Absoluut. De grote beperking van deze Corona is niet dat optredens worden afgelast; het grote probleem is het plannen van buitenlandse activiteiten. Want een groot deel van ons publiek zit in het buitenland. We moeten daarom een balans blijven vinden tussen optreden, online activiteiten om te tonen aan ons publiek: ‘we zijn er voor jullie!’ Dat is in deze tijden heel belangrijk. Ik denk dat daar die streaming en live radio shows een goed alternatief zouden kunnen vormen. Maar ik hoop dat het niet, zoals sommige voorspellen, nog twee jaar of zo gaat duren.

Wat zijn, naast eventuele concerten, de volgende plannen met de band? Of zijn jullie met andere projecten bezig, nieuwe songs?
Hamlet: Het plan is om alle mogelijke facetten van ‘Skywound’ te tonen, niet alleen wat de muziek betreft, maar ook dieper ingaan op de teksten en het concept. En net dat gaan we dit jaar, en ook volgend jaar nog doen. De muziek zelf is dus leuk, maar het moet ook over het concept gaan. We zijn een ‘concept band’ en zolang dat concept niet volledig is uitgewerkt, en er dus geen nieuw concept uitkomt, zal er ook geen nieuwe plaat uitkomen. De muziek schrijven is geen probleem, dus ergens kan het zelfs snel, maar ik vind dat het concept ‘Skywound’ nu maar voor 20% uitgewerkt is. Er zit nog veel potentieel in wat betreft live optredens, visuals... Zolang dat niet voorbij is, komt er in principe niets nieuw; wat niet wil zeggen als er iets op ons afkomt dat we daar niets mee gaan doen… maar toch…
Paul: Ik denk voordat we echt aan iets nieuws kunnen beginnen dat je dit concept inderdaad eerst moet kunnen afhandelen. Maar voor we met een nieuw album zouden beginnen, zie ik dat wel zitten om eventueel een live album uit te brengen. Dat is ook interessant om oudere songs te leren kennen. Op een andere manier, omdat we met deze volledige band anders klinken. En ook de groep als een live ervaring te laten zien, want we zijn dus wel een live band in de eerste plaats. Sommigen zullen zelfs zeggen, live is beter dan het album, dat is zelfs wat ik het liefst zou horen als het over een live plaat gaat.
Stefan: Ik denk dat die piste iets is waar we kunnen op hopen. We hebben nu al samen gespeeld, dus waarom dit niet in een soort live album gieten? We zijn zoekende en zitten nog niet op het ideaal. Het zou dus zeker leuk zijn om een deel van het materiaal live te brengen, uiteraard met delen van ‘Skywound’, maar de songs van de vorige albums passen daar ook heel goed bij. Ik ben als muziekliefhebber ook wel fan van een live album van groepen die ik graag hoor. Omdat je daar een heel andere visie of drive krijgt, soms wat ruwer of meer doorleefd dan op een studio plaat. Het gelikte van die studio valt weg, maar in de plaats krijg je de emotie van de muziek. Ik kijk daar dus zeker naar uit.
Umut: We hebben een sterke energie op het podium. Daarom zou een live album zeker leuk zijn. Anderzijds ik zie ook dat ‘skywound’ veel meer bevat om te geven, dan wat er nu al is mee gebeurd. Dus daar ligt nog een hele weg open om van alles mee te gaan doen zoals Hamlet zei.

Jullie hebben al heel wat bereikt, ook grenzen verlegs, zijn er na al die grensverleggende muziekstukjes, nog ambities of doelstellingen die je wil bereiken?
Hamlet: je moet daar een onderscheid maken tussen eigen muzikale ambities, en ambities als band.
Als een band moet je proberen een juist publiek te bereiken en overtuigen, en altijd expansief groeien, maar ook niet vergeten waarvoor je samen muziek maakt: zeggen wat je wil zeggen.
Als muzikant moet je wel jouw beperkingen, sterke en zwakke kanten goed kennen om een product eigenlijk te kunnen finaliseren – ik ken immers heel veel muzikanten die nog altijd geen enkel nummer of album uitgebracht hebben. Niet omdat ze geen talent hebben, integendeel – dit zijn meestal heel goede instrumentalisten, maar ze zijn nog altijd op zoek naar de ideale klank, een ideale productie of het ideaal moment. Maar dat ideaal bestaat niet. Zo’n moment komt nooit. Je moet kunnen zeggen: dat is het, stop nu, het product is klaar! 
Umut: Er is een balans tussen realistische mogelijkheden en het hebben van dromen. Ik vraag me dan ook af wat mijn mogelijkheden zijn, wat kan ik doen, en daarom is het belangrijk om flexibel te zijn en open-minded te zijn. Zolang wij flexibel blijven, kunnen we als band ook blijven groeien en die dromen nastreven.
Paul: Ik vind dat we onze eerste mijlpaal of doelstelling al hebben bereikt met dit nieuwe album, ik zou niet direct weten wat er nog meer nodig is, behalve dan misschien een nog wat groter publiek bereiken.
Stefan: Het zou inderdaad leuk zijn om hiermee nog wat meer naar buiten te komen. We moeten ook realistisch zijn. We zijn niet het soort band die onmiddellijk elke week drie optredens gaat boeken. Dat is voor ieder van ons moeilijk te combineren. Er zijn nog mogelijkheden: op vlak van interactie kunnen we nog steeds groeien. Het zou heel fijn zijn om dat ook daadwerkelijk te kunnen tonen op het podium. We spelen op elkaar in, maar kunnen dat dan ook bewijzen. Ook dat is een ambitie op zich, om als band daar naar toe te groeien.

Pics homepag @Linde van Syngel

Laat ons daarmee dit gesprek afsluiten. Heel veel succes met de release van deze plaat en de promotie