Crystal Castles – een vreemde eend in de bijt binnen het muzieklandschap. Het ruige duo Alice Glass en Ethan Kath waren opnieuw in België om er hun derde cd ‘(III)’, electro-punk-goth-whatever en BPM’s vol geluidseffecten , voor te stellen. De stroboscopische golf van Crystal Castles is in de AB gestrand in iets meer dan een uur tijd, en had het publiek helemaal in zijn macht. Het live imago van de Canadezen is vanavond definitief gemaakt. 

Geen koude pap vanavond dus; rond 21u15 doofden de lichten en maakten plaats voor het duister waarop Crystal Castles zich kan verlustigen. Het hoesje van hun laatste plaat, logischerwijs gebrandmerkt met ‘(III)’ , prijkt op het doek achteraan het podium. De eerste rijen wachten koortsachtig tot het duo op het podium komt, terwijl de flashlights wild nerveus om zich heen flitsen. Ethan Kath nadert subtiel zijn keys en laat de intro van « Plague », het openingsstuk van hun nieuwe album, horen. Alice Glass volgt op de voet en mompelt eindeloos onbegrijpelijke teksten. Uitgedost met een platinablond kapsel toont de zangeres zich alweer even pittig als de legende het voorschrijft, terwijl ze op het podium een whisky achterover kapt en een dikke joint aansteekt.  
Al gauw volgt de hit “Baptism” en wordt vooraan de aanzet gegeven tot geduw en getrek. De jonge fans houden ervan. Ethan Kath is blij weer te kunnen spelen met zijn synths. Wat de show betreft, daar ontfermt Alice zich over. Ze installeert zich wijdbeens op het materieel van haar partner om hem twee tot drie keer een handje te helpen. De nummers van ‘(III)’, o.m. het dreigende “Wrath Of God”, “Telepath” of de house hymne “Sad Eyes”, zijn pompend, hard en meedogenloos, gaan met de meeste pluimen aan de haal en blazen het publiek omver met de kracht van een tgv. Maar het zijn, of course, de oudere opwindende nummers die de AB, zonder moeite, op zijn kop zetten: “Alice Practice”, het verschrikkelijke “Doe Deer”, een remake van “Crimewave” en “Untrust Us” laten drie vierde van het publiek zweten. Alice springt, schreeuwt en schudt zonder bezwijken, en gunt haar publiek geen woord; ze heeft immers een zeker imago te beschermen, dit dametje!
Nochtans slagen we er nog altijd niet in om met zekerheid te zeggen of de jongedame alle songs wel degelijk echt zingt, omdat de vocals zo bedolven zijn onder de effecten. We doen dan maar mooi ons best om onszelf te overtuigen van het live-gehalte van het laatste nummer, de gekende cover van “Not In Love” (Platinum Blonde), in de ‘single’ versie, en Alice Glass in de rol van Robert Smith; de twijfel blijft…

De laatste CC mokerslag is “Insulin”. Het duo verlaat het podium, ook al blijft de zangeres nog met moeite overeind. Het is in diezelfde staat dat ook ik de AB verlaat. Met een goede noot, het laatste optreden van dit jaar …

Redouane Sbai – vertaling Marilien Bultinck

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel