De Zeeuwse singer-songwriter Danny Vera stak vrijdagavond de grens over naar het Gentse. We verwachtten ons aan een avond vol Americana nummers in de stijl van enkele grote voorbeelden als Roy Orbison en Elvis Presley. Danny is op tour voor zijn nieuwe album ‘Pressure Makes Diamonds’, maar blijft daarnaast vooral bekend als zanger van de vaste huisband van het populaire Nederlandse praatprogramma ‘Voetbal Inside’. Gekleed in een rock-’n-roll kostuum met bretellen en gelakte schoenen, stapte hij stijlvol het podium op.

“Runnin’ With My Boots On” en “I’ve Been Around”  toonden meteen aan dat de band goed op elkaar is ingespeeld. Met respect voor de gitaar zette Danny enkele dansbare riffs in. Entertainen kan hij als de beste. “Jesus And The Outlaw” volgde, een super uptempo country nummer waarin zijn rauwe stem mooi tot uiting kwam. Danny ziet er glad uit, maar heeft toch ergens een griezelige stem. De avond ging op hetzelfde elan verder met “Worn Out Man”.
Na een lange intro vol geouwehoer over inbreken werd het tempo wat opgedreven met korte en hoge gitaarklankjes uit “The Devil’s Son”. Bij “Road Rhythm Blues” ging de band weer een versnelling hoger and waanden we ons in Zuidelijk Amerika. Een mooi moment voor een degelijke keyboardsolo. Zelfs bij een gevoeliger nummer als “Maybe Tonight, Maybe Tomorrow” blijft de band zijn rock-’n-rollgehalte hoog. Voor het eerst hoorden we een beetje tristesse, maar met een stevige outro zonder rommelig te zijn. Danny Vera weet onze aandacht scherp te houden.
Zoals Danny zelf aangaf  maakt hij ‘ouwemannenmuziek’ maar heeft hij dit jaar de eerste plaats weten te bemachtigen in de top 40. “Roller coaster”, een hit die hij dus absoluut moet spelen, vergezeld door witte lichtjes in de zaal. “How the Dice Will Roll” zou wel een nummer kunnen zijn uit de film ‘Kill Bill’. Een stevige song. Danny doet er zijn vestje voor uit en wij snappen waarom. De band ging direct door met “If You Want Me Too” en “All Night Long” en stak hiermee wat vaart achter de muzikale avond. Lekker luid, lekker uptempo. Het etaleerde zijn geweldige stem.
“We gingen zo hard, ik dacht ik bouw nog even een rustmomentje in”. We kregen met “Bye Bye Eddy” een triestige meezinger voorgeschoteld, een ode aan een vriend die overleed toen hij twaalf jaar was. “Honey South” begon met een funky gitaarrif en deed ons even heel erg denken aan een snelle versie van Canned Heat met “Going Up The Country”. Ook tijdens “Utopia Won’t Wait” bleek dat de band goed weg kan met het vingervlugge werk. Vera zong over de bal van liefde met “L. O. V. E.”. Hij bracht het en wij moesten het meebrengen. Danny opperde dat we met een ‘V’ naar hem zwaaiden en zo deden we ijverig mee.

Als afsluiter, beleef Danny gewoon staan. Even de band voorstellen, een heerlijke keyboardsolo en dan nog even gaan met een geslaagde cover van zijn inspiratiebron Johnny Cash “Folsom Prison Blues”. Hiervoor trekken wij graag zelf nog eens de grens over. Liefhebbers kunnen Danny Vera ook bewonderen op Kneistival deze zomer.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/charlatan-gent/danny-vera-07-06-2019 
Organisatie: Democrazy, Gent