Pussy Riot - Boodschap boven kwaliteit
Pussy Riot
Handelsbeurs + 4AD
Gent + Diksmuide
2019-11-27 + 28

Een concert van Pussy Riot is een totaalbeleving. Voor het eerst in België, met twee concerten, eentje in Gent en eentje in Diksmuide! Het Russische kunstenaarscollectief overweldigt de toeschouwer met een audiovisueel spektakel waar de boodschap primeert. Die boodschap is overigens erg duidelijk, en niet van de poes: Poetin is een dictator die het land terroriseert. Over verschillende hoofdstukken beschrijven de heren en dames de chronologie van hun levensbestaan.

Hoofdstuk 0, de proloog als het ware, bevat een video over de allereerste anti-Poetin protesten, bijgestaan door krachtige Russische slagzinnen en rauwe muzikale omlijsting.
Vanaf hoofdstuk 1 wordt er een versnelling hoger geschakeld, de drummer slaat erop los, maar houdt de rest van de groep keurig in het gareel. Waar Gerrit Callewaert uit Bavikhove het niet nodig vond om West-Vlamingen te ondertitelen, zijn wij maar al te blij dat Pussy Riot dit wel doet, zo is het net iets makkelijker om tussen de chaos in te volgen wat er gezongen wordt. De zang en het stemgeluid van de meeste leden is niet altijd even zuiver, de boodschap daarentegen, is dat wel.
Hoofdstuk 2 gaat dieper in op het (over)leven als politieke vrijheidsstrijder. Hoewel de feministische, politieke punkrockband wereldberoemd werd met hun provocerende naaktprotesten, zijn het deze keer enkel de twee mannen die hun borstkas lieten zien, de twee vrouwen niet. Onder begeleiding van een schelle trompet worden tijdens Sectie 2.2 heel helder een aantal regels uitgelegd over hoe uit handen van de Russische overheid te blijven. De occasionele dansmoves slaan nergens op (synchronie, niemand?), maar zetten het verhaal wel overtuigend in de verf.
Bij het begin van Hoofdstuk 3 gaan de kleurige bivakmutsen op, en dansbare beats begeleiden beelden van Poetins inauguratie.
Hoofdstuk 4 focust op de rechtszaak uit 2012 en valt op door de hevige, nogal dreigende sound. Tijdens het volgende hoofdstuk wordt op rituele wijze wijwater in het publiek gegooid, de grens tussen muziekgroep en bizarre sekte vervaagt stilaan. Ook al is het bij momenten moeilijk om volgen, het is net als een ietwat mindere tv-serie waarvan je toch wil weten hoe het afloopt.
En die afloop, die komt heel abrupt. De Riot-trein dendert voort als één lang nummer zonder pauze, een concept gebaseerd op het boek van frontvrouw Nadezhda Tolokonnikova: “A Pussy Riot Guide to Protest”. In het midden van een hoofdstuk stopt de muziek plots en wordt er afgesloten met een quasi eindeloze lijst van politieke gevangenen die moeten bevrijd worden.
De lichten gaan aan, er volgt een schuchtere “thank you”, en de vraag om het boek aan te schaffen, de opbrengst gaat immers naar de familie van de kerk-protesteerders en de fakkeldragers voor vrije verkiezingen. In tegenstelling tot de bandeden komen zij er met 6 jaar gevangenis niet zo goed vanaf...

Riot days show -  story of protest and resistance - Pussy Riot biedt een eigenwijze mix van beeld, taal , performance , theater en is politiek messcherp anarchistisch; muzikaal biedt het kwartet stevige en softe electropunk, elektronica, drums, beats met een zwevende trompet, flute, niet in de hevigheid en gekte van Atari Teeange Riot of Crystal Castles , maar die ergens The Residents , Chumbawamba en The Clash omarmt.

Meer dan 10 minuten later, wanneer iedereen de zaal verlaten heeft en naar de uitgang schurkt, flikkeren de lichten opnieuw en komt Nadezhda solo terug voor een viertal bisnummers. Een dertigtal overgeblevenen geniet van deze intieme, rustige sessie, die zweverig balanceert tussen minimale elektronica en drum-'n-bass. Een verrassend slotakkoord van een al even verassend en bij momenten vreemd concert.
Helaas maakte kwaliteit hier plaats voor de kracht van de politieke boodschap.

Organisatie: Democrazy + Handelsbeurs, Gent + 4ad, Diksmuide