Sterk IJzer VI 2026 – Uiteenlopend muzikale invalshoeken, rituelen in een occult totaal beleven
Sterk IJzer VI 2026
Asgaard
Gentbrugge
2026-02-07
Erik Vandamme

We leven in tijden dat mensen kiezen voor 'zekerheid'   om een festival te bezoeken; 'iets ontdekken' schrikt veel mensen blijkbaar af. Festivals met puur en alleen tribute-bands geraken moeiteloos uitverkocht, maar festivals met een line up van 'bij het grote publiek minder bekende bands ' hebben het steeds moeilijker om alles aan elkaar te knopen.
En toch … op deze zachte zaterdagavond waren we aanwezig op de zesde editie van een zo goed als uitverkocht Sterk IJzer in de Asgaard in Gentbrugge. We zagen underground bands passeren, die elk op hun eigen wijze een soort muzikaal ritueel brachten, binnen een occult kader. Een topavond zonder meer voor de hardere, extremere metalliefhebber dus.

Er stond al wat publiek in het gezellige zaaltje voor openingsact Rudenya (****1/2). We citeren uit hun vi.be pagina '' Rudenya is een melancholische metalband die eind 2023 het licht zag. Met zware, pulserende riffs, sfeervolle melodieën en een stem die tegelijk breekbaar en krachtig klinkt, bouwt de band songs die aanvoelen als een tocht door de schaduwzones van het leven. Hun muziek zoekt de spanning op tussen brute intensiteit en stille nuance, tussen storm en ademruimte.''
Onderwerpen als pijn en verlies komen aan bod, en dat zorgt voor een emotioneel beladen set. De intens mooie muzikale omlijsting, samen met de gevarieerde vocals van zangeres Tamara Decancq vallen enorm op; ook haar tot de verbeelding sprekende danspassen zijn een toemaatje. Ze weet het publiek te hypnotiseren. Het is een balanceren tussen intimiteit en rauwheid. Een donkere weemoed binnen een speels, breed kader.
De muzikanten zijn ervaren in het genre. “Healing" en 'Cold inside' grijpen meteen bij de keel. Het gaat zo door tot op het eind. De apotheose volgt bij afsluiters “Calm the fire” en het prachtige “Mirrors hold only Ghosts”; de integere vocals van Tamara weten je te betoveren. De pedalen werden soms fors ingedrukt met een wervelend, emotioneel beladen slot.

Het gaat van een haast zachtmoedig zalvende trip, naar een rauwer en grauwere aanpak bij Ill (****), een Belgisch sferische black/doom metal band, die in 2013 in Limburg werd opgericht. Ze komen voort uit de as van de band Quaedt en met voormalige leden van Natan. Ze staan bekend om hun melancholisch zwaar geluid te combineren met trage, verpletterende tempo's in doom en black metal. Sommige intro's doen vaak denken aan Black Sabbath, gezien diezelfde donkere walm. De band durft alle registers open te gooien. De zanger, met spiedende ogen, heeft een verpulverende stem. Verder zijn er de drum en gitaar partijen. Het is om te baden in angstzweet. De keys , wat op het achterplan geduwd, spelen hier veen belangvolle rol.
Hoedanook, een Limburgse pletwals, zonder meer!

De muzikale diversiteit werd verder gezet met Splendidula  (*****), de publiekstrekker bij uitstek. De zaal was overvol. Niet zo verwonderlijk, de band is al vele jaren samen en groeit gestadig naar de absolute top. Ze stonden vorig jaar op Alcatraz Metal Fest, wat nieuwe deuren opent.
In april brengen ze trouwens een gloednieuwe plaat uit 'Absentia' via Argonauta Records. Het album, geschreven in de nasleep van persoonlijke tragedies en het overlijden van bassist Peter Chromiak, bevat gastbijdragen van Aaron Stainthorpe (My Dying Bride) en Tim Yatras (Austere). De singles “Echoes Of Quiet Remain” en “Kilte” zijn reeds verschenen.
Op 18 april 2026 staat een release show op de agenda in GC Het Marca. Splendidula staat er die avond niet alleen voor. Als special guest brengt de band Thy Light  mee - Meer info: https://shop.stamhoofd.be/splendidula-thylight/ .
We volgen de band al sinds het prille begin. We zagen hen muzikaal evolueren in sferische Black Metal. Ook was er sprake van talrijke line up wissels. Belangvol waren de vocals van Kristien Cools, beklijvend, zalvend als schreeuwend. De muzikanten vullen haar perfect. Wat een emotioneel beladen sound en set. Huiver met beelden over verdriet en de dood.
Twee nieuwe songs werden gespeeld, die nog meer het donkere kantje van de band liet horen. Wat een muzikaal ritueel en totaalbeleven. Een bitterzoet, intens mooie “Donkerte” was een ode aan gevallen vrienden. Indrukwekkend, veelbelovend, mooi. Dit is een band die wel zo graag omarmen.

Het was uitermate genieten van de muzikale diversiteit . Nu hadden we de broeierige stoner van Atomic Vulture (*****). We werden meegesleurd in episch materiaal, integer, opbouwend , bonkend, explosief. Een wervelende set vol tempowissels en verrassende wendingen , die het spannend houden. Een interessante boeiende chaotisch geordend ritmiek, waarvan we optimaal genoten.

Het meest occulte optreden in ritueel en muziek was toch wel van Tears Of Fire (****). Ze brachten als gast Model Kiet Katharis mee, die in die aparte, unieke sfeer zorgde voor een visueel, theatraal totaalspektakel.
Oorspronkelijk uit Iran, brengt Tears Of Fire hun muziek momenteel vanuit Berlijn. Die Midden-Oosten, Iranese invloed krijgen we in een somber, obscuur geheel en geluid.
Black en een soort funeral doom/metal. De vocals gaven koude rillingen.
De meeste aandacht kreeg toch het model Kiet Katharis, die als een soort heks, schaars gekleed, op de knieën ging met een grimlach en een demonische blik in de ogen. Ze had een rode roos in de hand die ze liefkoosde, maar evengoed plukte ze de blaadjes eraf met een 'evil' grijns. De muzikale omlijsting maakte het ritueel spannender. Ze verdween even, en kwam daarna terug met in een weerzinwekkende pose.
Op het einde van de set dronk ze een kelk met 'bloed?' leeg, die stroomde over haar vampierachtige lippen.
Tears Of Fire zorgde in de instrumentatie,  visueel als in de vocals voor de ultieme occulte totaalbeleving, die de duisternis compleet maakte .
Een indrukwekkend einde van een bijzonder boeiende avond, die uiteenlopend muzikale invalshoeken, rituelen, in een occult totaal beleven bood

Organisatie: Sterk IJzer + Asgaard, Gentbrugge