Wacken Battle Belgium 2026 - Witchlords - België vertegenwoordigen op Wacken Open Air
Wacken Battle Belgium 2026
JOC Tielt
Tielt
2026-05-23
Filip Van der Linden

Elk jaar worden er in heel wat landen band battles georganiseerd om dan per land één winnaar te laten spelen op Wacken Open Air in Duitsland. Daar spelen ze in een internationale competitie tegen elkaar.
Voor bands als Battle Beast uit Finland of Torture Squad uit Brazilië betekende deze wedstrijd het begin van hun internationale carrière. In ons land leverde dat eerder al een mooie reeks winnaars op, zoals Primal Creation, Objector, Poseydon, Evil Invaders, Carrion, Monster Joe, Speed Queen, Trouble Agency, Unleash The Fury, Demolished, en Powerstroke.
België stuurt dit jaar Witchlords. Die powermetalband haalde het in de Belgische finale nipt van Insomnia.

Er waren heel wat veranderingen aan de Belgische Wacken Battle. Er is de nieuwe locatie. De vertrouwde Volkskring in Zingem werd ingeruild voor het JOC in Tielt. Voorts gingen de voorrondes op de schop en werd er gesleuteld aan het puntensysteem. Oorspronkelijk zouden acht bands de finale spelen, dan zes en uiteindelijk werden het er zeven. Eén band had de selectie pas heel laat teruggevonden tussen de spammails en werd nog toegevoegd aan de finale. Met een beperkte tijd tussen de datum van de bekendmaking van de selectie en de wedstrijd zelf, waren er weinig mogelijkheden voor de bands om hun fans mee te krijgen naar Tielt.
De opkomst kon beter, maar desondanks werd het een leuke avond met een paar interessante ontdekkingen.

Carasidem is een jonge Brusselse band die een mix brengt van djent, metalcore en deathcore. Deze band heeft nog niet zo gek veel opgetreden en dat vertaalt zich in een heel statische show. Muzikaal en in de lyrics ontbreekt het nog wat aan eigen identiteit, maar Carasidem laat op zich wel interessante stukken horen en er is duidelijk ambitie om nog te groeien.
Misschien de grootste fout was dat deze band – als opener – niet stipt op tijd startte. Wat de redenen ook zouden kunnen geweest zijn voor de vertraging, je start gewoon op tijd.
Op Wacken spelen zowat 200 bands op acht podia. Daar laat niemand het uurschema in de war gooien omdat een Belgisch bandje niet tijdig kan opzetten en soundchecken.

Rage Feeds Death komt uit Antwerpen en de Kempen en brengt een leuke crossover van agressieve thrash en militante hardcore, al lijken er soms ook stukjes cosmic stoner in de mix te zitten. Ze laten zich echt niet in één hokje duwen. Deze band stond in 2023 in de band battle in een Nederlandse band battle voor een stek op The Rock Circus. Dat doel hebben ze toen niet gehaald.
In Tielt druipt het spelplezier van de bandleden af en op zich is er weinig mis met deze band: heel matuur, podiumvast en technisch sterk. Dit was nog maar het eerste of tweede concert sinds Rage Feeds Death afscheid nam van de tweede gitarist, maar dat zag je nauwelijks in de performance. Deze band stond vooral met de juiste attitude op het podium. Er waren probleempjes met een microfoon en nadien met de gitaar, maar telkens werden de tracks netjes afgewerkt. Frontman Maarten deed iets leuks met een posthoorn/jachthoorn, maar als gimmick voegde dat weinig toe. Wacken is op dit moment misschien wat hoog gegrepen voor deze band, maar deze band wordt een vaste waarde voor het clubcircuit.

Bij de entourage van Behind The Veil waren de verwachtingen hoog gespannen. Niet onterecht, want deze band heeft eerder al vlot twee andere, eerder lokale band battles gewonnen. En Behind The Veil heeft net de EP ‘Betrayed By Shadow’s uit die goed ontvangen is door de pers en de fans, wat hen recent een reeks leuke concerten heeft opgeleverd. De tracks van de EP vormden de basis van de set in Tielt. Misschien lagen de verwachtingen te hoog. Een derde plek is leuk, maar daar was deze band niet voor naar Tielt gekomen.
Het bandconcept met twee heel verschillende vrouwelijke vocalen, dat werkt. De dames vinden elkaar ook blind op het podium en visueel gebeurt er veel tegelijk. Muzikaal wordt het gegeven van twee gitaristen te weinig uitgespeeld en missen we misschien nog wat diepgang. Behind The Veil staat dit jaar dan misschien niet op Wacken, ook zonder die hoofdprijs zullen zij een mooi traject afleggen.

Cuttermess is een crossover-metalband uit Oost-Vlaanderen. Ze hebben al twee releases uit: ‘Take ‘m To The Guillotine’ uit 2020 en ‘Lie/Sense’ uit 2025. Ze spelen regelmatig in Vlaanderen en ook in Nederland. Ze rijgen de leuke supports aan elkaar: Hiraes, October Changes, Epinikion en Infected Rain. Opvallend is dat ze al het podium gedeeld hebben met vier eerdere winnaars van de Belgische Wacken Battle (Behind Bars, Poseydon, Primal Creation en Objector) en de recent in de band gekomen bassist komt ook al van bij voormalig winnaar Poseydon.
In de set in Tielt brachten ze vier tracks uit ‘Lie/Sense’. Zanger Kris kwam op in een badjas, was gul met grapjes en had zelfs een bindtekst voorbereid in het Duits. Want Wacken, dat is ten slotte toch in Duitsland. Hij was ook één van de weinigen die de trap achter het podium meenam in de podiumact. Grappig zijn, dat moet je goed doseren en het moet voor iedereen duidelijk zijn. Die badjas was maar één minuut grappig. Daarna hebben we ons met z’n allen staan afvragen waarom we dat nou eigenlijk grappig vonden.
Cuttermess is een prima band met degelijke tracks en uitstekende muzikanten.  Een terechte finalist.

Skobbejak was een beetje de vreemde eend in de bijt, met hun mix van postmetal, stoner, posthardcore en punky lyrics. Tot voor kort was dit punkband Fubar. Als Skobbejak (kwajongen) was de finale in Tielt nog maar hun tweede concert. Voor hun eerste concert deelden ze het podium met Columbarium en The Desolation Process, wat toch een mooie start betekent. Dit was een heel aangename verrassing voor velen.
Muzikaal moet er misschien nog wat gekneed worden aan de nummers, maar de driestemmige zang was een knisperend fris concept.  “Fear of Life” klonk al bijzonder goed.
In Tielt ontbrak er rook en de juiste belichting om helemaal in de sfeer te komen voor deze band en de wedstrijd-set was bovendien wat kort. Kwatongen beweren dat het voor een band uit het postmetal/stoner/sludge/doom-universum onmogelijk is om de Belgische Wacken Battle te winnen, terwijl deze band het tegendeel bewezen heeft. Met een iets ‘rijpere’ versie van Skobbejak zat er misschien wel een podiumplek of meer in.

Insomnia is een band uit Luik die grossiert in metalcore en powergroove. De band bestaat al zowat 30 jaar. In 2019 haalden ze al eens de finale van de Belgische Wacken Battle. Toen moesten ze de duimen leggen voor Primal Creation. Een jaar later wonnen ze via een andere battle hun stek op Durbuy Rock. Door corona konden ze die overwinning pas in 2021 verzilveren. Later dat jaar overleed zanger Fred en daarna bleef het lang stil bij Insomnia.
Met nog maar eens een nieuwe bandsamenstelling kwamen ze vol vertrouwen naar Tielt. Hun act was minutieus uitgekiend en de band had eigen extra verlichting en eigen technici voor licht en geluid mee. De intro kwam van een didgeridoo, bespeeld door iemand met een verentooi zoals van een native Amerikaan. Diezelfde didgeridoo zat in de outro. Voorts hanteerde deze band een soort van pletwals-tactiek.
Het zag er dan wel heel professioneel uit, toch was niet iedereen helemaal overtuigd. Het was ze nochtans gegund. Met slechts een paar punten verliezen is zuur als je dit zo hard voorbereid hebt. Misschien kunnen ze zich optrekken aan de gedachte dat bands die de finale net niet gewonnen hebben, het vaak ver kunnen schoppen. Denk aan Cathubodua, Signs of Algorithm en Painted Scars.

Zou het kunnen dat de loting voor de volgorde waarin de bands aantreden, dat dat de doorslag geeft? Dit is de derde editie op rij waarin de band wint die als laatste mag aantreden. Witchlords is geen onbekende voor wie Musiczine al enige tijd volgt. Deze powermetalband kreeg in 2019 een lovende review voor hun in eigen beheer uitgebrachte debuutalbum ‘Demons in the Dark’. Witchlords laat zich voor de lyrics inspireren door tabeltop-wargames als Heroquest en Dungeons & Dragons. Zanger Kristof werd opgeleid tot zanger door Ralf Scheepers van Primal Fear.
De band speelde voorlopig vooral concerten in Vlaanderen, als support van Killer, Fireborn en Razorblade Messiah. In 2024 haalden ze al eens de halve finale van deze band battle.
De band heeft de voorbije jaren gewerkt aan de podiumvastheid en aan hun act. Kristof is een prima vocalist en entertainer en gitarist Pieter haalt uit met snedige riffs en solo’s. In de set zat vooral ouder werk – dat ze uiteraard goed in de vingers hebben – naast één nieuwe track (“See Me In The Light”).
Omdat ze als laatste aantraden vroeg iemand naar een bisnummer en na kort overleg met de mensen van het geluid kon dat ook. Dat was een teken dat de aanwezigen zich aan het amuseren waren.
Witchlords was met een gezonde ambitie naar Tielt gekomen en was toch een beetje (blij) verrast dat ze net iets meer punten scoorden dan Insomnia.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/73941-demons-in-the-dark

Na de bekendmaking van de resultaten was niet iedereen blij. Dat heb je natuurlijk met elke band battle. Het ligt niet voor de hand om bijvoorbeeld postmetal te gaan vergelijken met powermetal of djent. Het ene jurylid kijkt naar de performance en het talent van een band terwijl een ander jurylid misschien vooral de potentiële groeimogelijkheden ziet.
Zoals sommigen denken te weten wat het Wacken-publiek wil zien en horen, terwijl anderen een band naar voren willen schuiven die de beste ambassadeur van België zou moeten zijn.
Elke mening heeft zijn waarde.

Organisatie: Racing Thunder Promotions