Main Square Festival 2014 – donderdag 3 juli 2014
Main Square Festival 2014
Citadelle d’Arras
Arras
2014-07-03
Elien De Cock

Mainsquare festival blaast dit jaar 10 kaarsjes uit en dit moet stevig gevierd worden. Het festival situeert zich in het noorden van Frankrijk in het prachtige stadje Arras en wordt door vele Belgen als het ‘goedkopere Werchter’ bestempelt. En ergens wel terecht, het gaat immers uit van dezelfde organisatie (Live Nation). Bovendien komen er heel veel bands naar Arras die ook op Werchter spelen of omgekeerd. Toch doet het festival zichzelf niet zo groot voor en draagt het opmerkelijk genoeg onder de Fransen een beetje de stempel van ‘familiefestival’, dit te oordelen aan de vele families met kinderen die er rond liepen. Dat het in Frankrijk niet altijd mooi weer is werd pijnlijk duidelijk gedurende het festival, een kleine opmerking naar de organisatie is dan ook terecht. Voor veel festivalgangers was het ontbreken van deftige schuilplaatsen een ware domper op het feest. Ook lijkt het fijner als de programmatie wat meer rekening kan houden met de rock liefhebbers onder het publiek. Elke avond, behalve de donderdagavond dan, werden beide podia afgesloten door dj’s. Het ware fijn geweest moest er telkens een rock band naast een dj gestaan hebben. Dit gezegd zijnde willen we niet langer negatief doen want naast de kleine gebreken was het festival toch weer TOP.

De eerste dag van Main Square Festival begon met vier metalgroepen op de main staige, nl. Ghost, Mastodon, Alice in Chains en Iron Maiden. Ik moet eerlijk toegeven dat het muziekgenre metal voor mij volledig onbekend terrein is, of laat ons nu al zeggen was. Ik werd voor de eerste maal volledig ondergedompeld in deze voor mij nieuwe muziekstijl. Ik noem het dan ook met veel plezier mijn ‘metaldoop’.

Elke goede doop begint dan ook met een ceremonie. Dan was uitgerekend Ghost de perfecte opener voor dit doopsel. De zanger, gehuld in een zwarte pij, leek uit de doden herrezen. Hij dirigeerde de mis als een echte priester, maar droeg zijn verzen op aan de duivel. En hij was niet alleen, de hele wei was samengekomen voor dit grote metalfeest ter ere van Satan. Het leek wel of het publiek hun volgelingen waren met een afgesproken dresscode: zwart, zwarter, zwartst en dan nog liefst een T-shirt van Iron Maiden.  Oeps, we hadden de memo niet ontvangen. Toch kon dit de pret niet bederven.
Ghost opende sterk met strakke ritmes, goede gitaarsolo’s en zangerige lijnen die af en toe iets weghadden van Gregoriaans gezang. Ik had verwacht een hoop geschreeuw te horen, maar dit bleef gelukkig uit. Deze melodische metal kon mij wel bekoren. So far so good.

De volgende band Mastodon, had alvast een volledig andere uitstraling. Hier geen kostuums of andere fantasietjes. Voor ons stonden vier ruige mannen, met weelderige haardossen, baard of snor. Zoals hun uiterlijk al deed vermoeden, hoorde ik niet alleen het typische metalgeluid, maar ook invloeden van rock en andere genres. Staande in het publiek donderde de muziek als een stormram over mij heen. Hard van begin tot einde, waarbij de basdrum met elke kick een stomp in je maag gaf waardoor je niet anders kon dan de muziek volledig te beleven. Een welkome afwisseling, waren de stukken waarin de drummer zelf zong. Deze nummers waren eerder melodisch en zou ik zelfs bijna catchy durven noemen.

Een buitenbeentje deze dag, was misschien wel Alice in Chains. Hoewel je een duidelijke metalinvloed hoort, onderscheiden ze zich toch door hun meer grungeachtige rocksound en mooie melodieën. De openingssong trok alvast mijn aandacht, het geschreeuw en strakke gitaarriffen waren een voltreffer. Als metalleek kon dit concert mij het meeste bekoren. Saai werd het nooit, er waren zelfs flarden psychedelische rock terug te vinden. Toch bleef het publiek tot en met deze band zeer rustig, ze spaarden hun energie voor de afsluiter, de kers op de taart van het grote metalfeest.

En dan was het moment daar, waar de meesten mensen op de weide voor waren gekomen. Iron Maiden . De grote schare fans prikkelde mijn nieuwsgierigheid, de verwachtingen waren hoog.
De band hulde het podium in een waas van mysterie. Alles werd zorgvuldig afgeschermd voor de ogen van het publiek. Het concert opende met een film waarin de verwoestende kracht van de natuur en vooral ijs op een pïedestal werd geplaatst. Dit deed me natuurlijk nog meer verlangen naar een alles omverblazend concert. De eerste noten werden begeleid door een vuur van zee, die  het ijs alvast liet smelten. Vanaf dan werden we meegesleurd in een show van spektakel. Vuur, bewegende poppen, een lichtshow, kostuumwissels en vuurwerk, gingen als een waas aan mij voorbij. De zanger was een kei in het meesleuren van het publiek, hij kon zelfs een aardig woordje Frans. Toch kon het concert mij niet de volle twee uur bekoren. Stiekem hoopte ik op het einde van het concert ook een Iron Maiden t-shirt te willen kopen, helaas, volgende keer beter.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/main-square-festival-2014/
Organisatie: Main Square Festival+ Live Nation France