Dourfestival Dour 2014 – vrijdag 18 juli 2014
Dourfestival Dour 2014
Plaine de la Machine au Feu
Dour
2014-07-18
Jelle Berden

Vroeg op post de tweede dag van Dour voor wat op papier alvast een muzikale topdag beloofd te worden. Van ’s ochtends vroeg tot een stuk in de nacht staan er echt lekkere namen op de affiche. Van de youngsters Fakear, Intergalactic Lovers en Raving George tot top festivalgroepen als Band of Skulls, Hercules & Love Affair en Little Dragon tot gevestigde waarden als NAS, Channel Zero, en Paul Kalkbrenner. Spek voor ieders bek.

En beginnen doen we met een knaller van een opener. De zwoele electro van Fakear paste perfect bij de temperatuur in de Jupiler Boombox. Lekkere beats met een trip hop sausje in een zinnende hitte. Heel wat exotische, oosterse klanken in deze perfecte openingsset, met ook nog eens heel goeie vocals en een dito opkomst ondanks het vroege uur.

Op de Cannibal Stage was ondertussen Diablo Blvd. al aan zijn show begonnen. Niet echt mijn ding, maar na lovende recensies toch besloten eens gaan kijken naar de heavy metal groep onder aanvoering van frontman Alex Agnew. En ja, die doet dat best goed, zoals de hele band trouwens, maar dan wel zonder ook maar één keer verrassend uit de hoek te komen. Old school heavy metal uit het boekje, inclusief trage  80’s songs à la Guns ‘n’ Roses, en headbang momenten in overvloed, qua roepen viel het nogal mee..

De jongens van Psycho 44 mochten The Last Arena openen met een stevige portie punk rock, maar op dat uur van de dag was dat nu niet meteen een cadeau. Volgens mij had de band elders beter tot zijn recht gekomen, maar dat lieten ze alvast niet aan hun hart komen. Er werd gedanst, gelachen en het publiek werd uitvoerig bedankt voor het vroege feestje.

In La Petite Maison dans la Prairie stond The Feather geprogrammeerd, maar die vielen net als hun naam al deed vermoeden wat licht uit. Dromerige softpop met veel percussie en xylofoon van deze 7-koppige band onder leiding van Dan San frontman Thomas Medard.

Onra is  een Franse beatmaker pur sang. Hip-hop, soul, jazz of funk, de man draait er zijn hand niet voor om. Zeer dansbare live-set die met zijn zomerse klanken perfect paste bij het klimaat op Dour. Disco in the summertime!

Het vreemde Kadebostany was nog een echte ontdekking. We worden verwelkomd in de Republique of Kadebostany, een knotsgekke feestrepubliek zo blijkt. Een blazers sectie, gitarist en zangeres, allen in semi militair uniform en een showman in leather achter de knoppen en percussie zorgen voor een visuele new-dance/electro-pop trip. De gitarist schudde swingende solo’s uit zijn mouw en het publiek wou alsmaar meer!

Intergalactic Lovers heb ik de laatste jaren al vaak aan het werk gezien, maar zo goed als hier op Dour was het nog nooit. De band is echt enorm gegroeid, met als bewijs hun meer dan uitstekende laatste plaat ‘Little Heavy Burdens’. Frontvrouw Lara Chedraoui verkeerde in bloedvorm voerde haar troepen aan; Zwoel, sensueel en dromerig, net als de hele set.

Skip the Use op de mainstage klonk van ver als een lichte doorslagje van Bloc Party, met een veel te energieke frontman voor de geleverde muziek. Dancy poprock. Toen het publiek massaal gehoor gaf aan de oproep om met z’n allen van voor naar achter te beginnen rennen had ik al helemaal gezien.

Het Brusselse Hiphop collectief La Smala had zo te zien en te horen een pak fans meegebracht naar Dour. De vijf MC ’s brachten een verzorgde, vette rap show van Belgische bodem, nice!

Op de mainstage was het de beurt aan rapper Raekwon, lid van de Wu-Tang Clan en old school hip hopper par excellence. “The Chef” bracht een lekkere, laid back hiphop set, niets nieuws onder de zon, maar dat hoeft niet altijd op Dour, zeker al niet als het over oude rotten uit de hiphop branche gaat, never teach an old dog new tricks enzo…

Even de Dance Hall binnen om te genieten van een kort stukje Hercules & Love Affair. Alsof het buiten nog niet warm genoeg was zorgde de disco house sound van de vrolijke bende voor het warmste moment van de dag. Stilstaan is onmogelijk op deze perfecte mix van dance en house.

Je weet waar je aan toe bent als je naar een show van Band of Skulls gaat kijken: stevige, goeie, typische gitaar rock uit de niet de niet eens zo oude doos, luchtgitaar momenten in overvloed en vet goeie songs en riffs, en weet je wat het goeie was? Dat was exact wat we kregen! Op het einde was iedereen die toevallig in La Petite Maison verzeild was geraakt fan, zeker weten.

Het frisse, Zweedse Little Dragon stond al voor de derde keer op Dour, en was op papier één van mijn favorieten voor vandaag, maar live konden ze me echt niet overtuigen. De leuke poppy songs van de albums werden live vooral electronisch ingekleurd, waardoor de sfeer helemaal anders was. Zware beats namen het voortouw en zorgden ervoor dat het soms echt moeilijk was om de nummers te herkennen. Op zich is daar niets mis mee, maar op deze manier klonk het echt te bizar, met vaak geforceerde improvisaties en een frontvrouw die zich weinig aan te trekken van alles en iedereen rond haar.

Channel Zero rockte als vanouds, maar dan met vooral nieuwe songs. Niet slecht, verre van, maar eerlijk, iedereen stond te wachten op songs als “Black Fuel” en “Help”, maar pas op het einde werden deze grote kanonnen van stal gehaald. Strakke set van de Belgische metal trots.

Rapper NAS kwam op de main stage ondertussen de twintigste verjaardag vieren van zijn classic  hip hop album ‘Illmatic’. Speciaal voor deze verjaardag brengt hij een special edition uit van de plaat, en kwam hij zijn oude kunsten nog eens tonen aan het Belgische publiek. En NAS deed dat voortreffelijk, de man bracht een show vol ‘real hip-hop’ zoals hij het zelf zei, en daar kan ik verder niet veel aan toevoegen.

Paul Kalkbrenner mocht de main stage afsluiten en aan de massa op de wei te zien stond iedereen de Duitse superster op te wachten. Met zijn bekende techno sound zette hij al snel de massa in beweging. Reeds voor de derde keer op Dour, maar minder overtuigend dan de vorige keren. Vele nummers klonken naar mijn mening te plat, snel of gewoonweg fout. Maar misschien gaan techno en ik ook gewoon nooit hele goeie vrienden worden.

Zo, de tweede hete dag van Dour goed overleefd! Enkele echte toppers gezien waarbij me spontaan Lara van Intergalactic Lovers voor de geest komt. Fakear kan ik iedereen aanraden en Channel Zero is waardig aan het ouder worden, goed zo!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/dour-festival-2014/
Organisatie: Dourfestival , Dour