Dourfestival Dour 2014 – donderdag 17 juli 2014
Dourfestival Dour 2014
Plaine de la Machine au Feu
Dour
2014-07-17
Johan Meurisse

Eén van Europa's grootste alternatieve underground festivals gaat sinds jaar en dag door in Dour. Het festival staat voor een avontuurlijke, muzikale ontdekkingstocht. De sfeer van het vierdaags ‘alternative music event’ is er eentje om te appreciëren.
Hoedanook, het Dourfestival is de uitgelezen kans om in een brede waaier van muziekstijlen een pak nieuwe groepen en alternatieve bands te leren kennen, de ideale windowshop-geleider door ruim 200 bands voor te stellen over verschillende podia. Een paar kleine bijkomende podia sieren nog het geheel .
…Een Dour als vanouds . Heerlijk dampende muziek , uitzinnige taferelen, zwetende lijven, de geur van eet – en drankstandjes , de hitte , de regen als aangename verfrissing en nachtelijke DJ taferelen …
We staan (even) stil dat ‘Dour’, eventjes vier dagen de muziekhoofdstad is. 195000 bezoekers vierden de 26^ste Dour. Een bezoekersrecord.

… Op de eerste dag stonden we stil bij veel knoppengefreak , naast de gekende ‘mishmash’ van stijlen … Een overzicht van ons parcours …

dag 1 – donderdag 17 juli
In de muzikale puzzel die de organisatie ons serveert , valt het eerste stukje Son Lux, rond de Amerikaan Ryan Lott. Deze do-it-all/keys/knoppendraaier kwam in de spotlights met de recente cd ‘Laterns’, een geheel van indie, folk en elektronische pop, hoe die nu ook klinkt , organisch of toegankelijk . Hij tovert een fascinerend , hemels toegankelijk geluid op z’n schuin geplaatste keyboard, en experimenteert met schurende , knarsende sounds en bleeps; ze krijgen een extraverte  push en dansmove door de gitaar/basstunes en de percussieve ritmes. De drie gaan ervoor, wat de aandacht verscherpt en het materiaal naar een hoger niveau tilt . De muzikale complexiteit en finesse gaan hand in hand en dat werd sterk gewaardeerd op deze broeierige namiddag . Son Lux kreeg na de uitgebreide clubtour nu ook het festivalpubliek mee …

Minder volk dan verwacht in de namiddag om de intens bezielde , theatrale indie/synthwavepop van Future Islands te zien . De prachtsingle “Seasons (waiting on you)” uit de pas verschenen nieuwe vierde cd ‘Singles’ zorgde voor de definitieve doorbraak, maar hier moeten ze nog onze Franstalige vrienden voor zich winnen . De single was zeer zeker een hoogtepunt , de rest intrigeert voldoende door de  intense opbouw, de groove, de aanstekelijke, dromerige ritmes en de diepe stuwende basstunes doordrongen van elektronica, die de songs ‘ansich’ sterken. De goed afgetrainde en gespierde Samuel T. Herring zingt op Anthony Hegarty en Billy Idol-achtige wijze de nummers aaneen . Zijn vocals kunnen alle richtingen uit en pushen op bezield emotioneel, indringende wijze songs als “Back in the tall grass”, “Balance” en “Tin man long” vooruit . Hij weet het publiek te betrekken bij de songs en hotst  heen en weer op het podium. Kortom , een gevoelige , onheilzwangere , opwindende sound in z’n totaliteit hadden we met de nodige switchs, wat de set uitermate boeiend maakte.


Het ‘back to basics’ geluid van het sympathieke duo Laura-May Carter en Steve Ansell, Blood Red Shoes  werd al vroeg goed ontvangen . In die verzengende hitte drammen ze door, wat te waarderen was. We krijgen onversneden rauwe , broeierige en intens gevoelige rock, gekenmerkt van uptempo’s en afwisselende zangpartijen of een samenzang. Als vanouds ging het duo energiek, gedreven  te werk , waarbij het materiaal een huppelende , dartelende ritmiek had …
Natuurlijk werd af en toe het gaspedaal eens losgelaten. De recente titelloze vierde cd brengt onstuimigheid, gruizigheid en melodie samen. “The perfect mess” en “An animal” zijn kleppers hier maar het zijn vooral nog de oudjes “I wish I was someone better” en “don’t ask”,  die het meest herkenbaar waren.

Door het feit dat we één van James Blake’s  invloeden , SOHN gezien hadden in de AB , kozen we voor Chet Faker die kwam overwaaien uit Australië met z’n huiverende triphopsounds en rollende (post) dubstep/basstunes. Net als wij was hij onder de indruk door de volle dance hall; de dampende funkgrooves en de zwaardere , lome beats zorgden voor de uptempo’s, zoals de “No Diggity” cover. De sfeervolle sounds met zalvende beats gaven een zomers zwoel ‘onthaasting’ loungy gevoel . Ook de paar solo gespeelde nummers viel het publiek voor. In het tweede deel kregen we nog meer het aspect van een ‘nightcity’ trip …
 
Redelijk wat volk werd opgefokt in de set van Soulfly , de band rond Max Cavalera , die in een vorig leven Sepultura bepaalde . Soulfly moet het vooral hebben van “Arise” , “Refuge/resist uit de Sepultura keuken, en “Eye for an eye” , “Jumpdafuckup” om het volk bij de leest te houden . De songs mogen krachtvoer zijn, de vonk sloeg niet echt meer over om jonge metal fans naar zich toe te trekken , ook al graaft Cavalera vocaal diep, zet hij een Rode Duivels muts op en laat hij zijn jonge familieleden optrommelen om een danspasje te wagen .

Veel belangstelling was er om ondergedompeld te worden in het geluidstapijt van het Londense duo Mount Kimbie , die een brug tracht te slaan tussen elektronische sounds , soundscapes en sing/songwriting . De elektronica en de live instrumentatie gaven deels een bezwerende , vettige aanstekelijke groove , en deels behielden ze die trancegerichte sounds. Het klinkt best aangenaam en de sound oversteeg alvast hun princiep van  ‘dansmuziek voor in de huiskamer’ , door de percussieve ritmiek die het geheel durfde op te zwepen. Op die manier waren songs als “Carbonated” , “Fallout” en “Fields”  een ongelofelijke live ervaring.

Bij onze Franstalige vrienden wordt het nieuwe project Detroit sterk onthaald . Hun optreden in de AB enkele maanden terug was in een mum van tijd uitverkocht . Dit is een samenwerking tussen Bertrand Cantant (leadzanger van Noir Désir, sinds 2012 terug de draad heropgenomen) en  Pascal Humbert , die los/vast als bassist deel uitmaakte van 16 Horsepower en Woven Hand . ‘Horizons’ was het resultaat. Voor de doorsnee Vlaming is Detroit relatief onbekend. Live een full band, die een reeks intens meeslepende, broeierige rocksongs bracht in het Engels en in het Frans; op het achterplan zagen we allerhande (zwart-wit) projecties . Voldoende belangstelling was er alvast op de Mainstage en voor ons persoonlijk een aangename kennismaking.

De dance maakt zich gaandeweg meester op Dour en het avondlijk , nachtelijk belangstellenden neemt toe . Op die manier is er een volle tent voor  The Subs die een nieuw album ‘Hologram’ uithebben en terug op tournee zijn, alsook voor Darkside feat Nicolas Jaar & Dave Harrington …
Moeilijke keuze als je beiden wil zien , dus namen we een halfuurtje Subs mee , die met “Concorde “een warmer voller geluid laten horen in hun gekende elektroclash . In no time werd de massa opgezweept en de tent nog heter voor een party … Wordt vervolgd …

We namen iets meer mee van Darkside  (feat Nicolas Jaar & Dave Harrington), die vorig jaar verbaasden met hun ‘spaced out rock’ in de AB, Brussel . Hun samenwerking geeft vonken en werkt aanstekelijk . Chemie dus!  In een sober belicht maar belangvol decor worden  hun donkere hypnotische  trance sounds laag per laag opgebouwd , hebben rollende beats, stuiptrekkingen  , durven exploderen en kunnen ondergedompeld in psychedelische , funky , bluesy jams . Het duo gaat vrij om met het materiaal van ‘Psychic’ , en bereiken met “Golden arrow” een hoogtepunt. 

Op het hoofdpodium konden we wat op adem komen door de zalvende, dampende beats en lounge van Bonobo . Het combo onder opperaap Simon Green was onder de indruk van de vele aanwezigen hier en werd enorm geapprecieerd! Hij is bezig aan z’n keys en mengtafel ; zijn elektronische sterkte werd nog aangevuld met een full band van bas, gitaar, drums , flute, sax, klarinet , wat de sound breder , dieper maakte en soulvoller werd door de support van een vocaliste.
Bonobo creëerde een fundament van downbeat , laidbacklounge , jazzy trip hop en postrocksounds wat soms inwerkte op de dansspieren, en uiterst aangenaam en aantrekkelijk was  …

En dan konden de jong gegadigden de nacht in tot 5u in de morgen om nog een pak artiesten en DJ’s hun beats’n’sounds  over zich te laten rollen …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/dour-festival-2014/
Organisatie: Dourfestival , Dour