Hippotraktor, Hypno5e, Club Wintercircus, Gent op 18 oktober 2026 – Pics

HIPPOTRAKTOR brak echt door met Meridian (2021) en zette zich vanuit Mechelen meteen stevig op de kaart binnen de progressieve metalscene. Met een sound die tegelijk monumentaal en meedogenloos is, bouwen ze aan een massieve muur van gelaagde gitaren en complexe polyritmes, gedragen door het strakke en inventieve drumwerk van Lander De Nyn. Hun mix van zware riffs en technische finesse roept vergelijkingen op met namen als Gojira en Meshuggah, maar klinkt tegelijk onmiskenbaar als henzelf.
Met opvolger Stasis (2024, Pelagic Records) bevestigde de band zijn status als vaste waarde. De plaat werd internationaal geprezen om haar dynamiek, met verpletterende passages, cathartische refreinen en een sterke vocale wisselwerking tussen Stefan De Graef en Kristof Du Jardin. Waar Meridian nog focuste op de natuur, duikt Stasis dieper in de spanningen van de menselijke conditie.
Intussen werkte de band verder aan hun volgende hoofdstuk: Annihilist verscheen onlangs in  oktober die opnieuw de grenzen van het genre wil verleggen.
Live is HIPPOTRAKTOR minstens even indrukwekkend. Met passages op onder meer Graspop, Alcatraz en Rock Herk, en internationale festivals als ArcTanGent, Motocultor en Dynamo, groeiden ze uit tot een naam die ook buiten België gewicht heeft. Hun selectie voor ESNS bevestigde hun opmars.
HIPPOTRAKTOR is geen band die gewoon nummers speelt, maar een collectief dat een intense, allesomvattende live-ervaring neerzet.

HYPNO5E draait al bijna twintig jaar mee, maar voelt nog altijd alsof ze hun eigen genre aan het uitvinden zijn. Sinds hun oprichting in 2006 heeft de band voortdurend een diep meeslepende muzikale taal verfijnd. Een taal die progressieve metal, post-hardcore-intensiteit en filmische compositie versmelt tot een genre-overschrijdende ervaring.
Na het ambitieuze A Distant (Dark) Source (2018) en de live-uitwerking daarvan in 2021, bereikte de band een nieuw creatief hoogtepunt met hun zesde album Sheol (2023). Daarmee breidden ze hun eigen mythologische en narratieve wereld verder uit: een plaat die tegelijk als prequel en spiegel werkt en hun visie op filmisch vertellen via muziek alleen maar scherper stelt.
Doorheen hun discografie, van het rauwe Des Deux l'Une Est l'Autre (2007), over de mistige sferen van Acid Mist Tomorrow (2012), tot het groots uitgewerkte Shores of the Abstract Line (2015) en de introspectieve soundtrack Alba - Les Ombres Errantes, bleef één constante overeind: evolutie. Met Sheol vonden ze een zeldzaam evenwicht tussen chaos en controle, met zware grooves, hoekige riffs, bezwerende strijkers en gesproken fragmenten uit het werk van o.a. César Vallejo, Jean Cocteau en Anne Sexton. Nieuwe bandleden Pierre Rettien en Charles Villanueva brachten daarbij extra dynamiek en nuance, zonder in te boeten aan intensiteit.
In 2026 openden ze opnieuw een nieuw hoofdstuk, met een donkerder, meer gefragmenteerde plaat waarin herinnering, tijd en perceptie door elkaar beginnen te lopen.

(bron: Democrazy)

Neem gerust een kijkje naar de pics
Hippotraktor
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10385-hippotraktor-18-10-2026
Hypno5e
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10384-hypno5e-18-10-2026

Org: Democrazy, Gent