Er wordt veel boeiende en originele muziek gemaakt dezer dagen in België. Zo ook met dit Brussels trio dat zichzelf als een rock ‘n’ roll gang omschrijven. Rock ‘n’ roll? Nou ja, laten we zeggen alternatieve rock met soms een psychedelisch sausje (zie o.a. openingstrack “Ice “dat weids en psychedelisch klinkt). Op’ La Menace’ klinkt een zekere vorm van gekte door in de zang terwijl muzikaal alles in een jaren zeventig sfeer baadt. Op “See Me” gaan ze verder deze weg op. Wat fuzzy gitaren, een markante ritme sectie en een vrij catchy refrein. “Future” is een ietwat schizofrene song dat enerzijds poprock elementen bevat en anderzijds wat Black Sabbath elementen die de sfeer bepalen. “Xeption” heeft een rock n roll ritme in een postpunkverpakking. Het doet mij aan sommige nummers van The Rapture (o.a. de songs “Sister Saviour” en “I Need Your Love”) denken. Nu denk je waarschijnlijk dat de muziek op ‘La Menace’ uit een verzameling van verschillende stijlen bestaat maar dan heb je het mis: hun muziek heeft wel degelijk een eigen smoel en stijl. Je herkent hen zelfs vrij snel. Tien tracks staan er hier op hun album die variëren qua lengte tussen de 3 en 10 minuten.
A Supernaut heeft met ‘La Menace’ een album afgeleverd dat gedrenkt is in de jaren zeventig maar toch origineel en boeiend blijft. Een band waar we ongetwijfeld nog van zullen horen.