Dalton Télégramme is een Waals kwartet , die sing/songwriting , countrywestern en folk ergens met de Franse chanson pop combineert . Op hun EP horen we 5 sfeervolle , broeierige songs in het genre . Met een song als “Réveil Martin” worden we meteen in deze sfeer ondergedompeld . Ze werden reeds geselecteerd in de finale van ‘Les Talents Acoustic’ van TV5 Monde uit meer dan 200 groepen .
Hun talent wordt alvast gerespecteerd aan de andere kant van de taalgrens en in Frankrijk . Het is ons alvast niet ontgaan .
http://www.daltontelegramme.be
Een tweetal jaar terug debuteerde 30.000 Monkies met ‘Womb Eater Wife Beater’ , een muzikale storm van rusteloze , opwindende, opzwepende rauwe donkere stoner/noiseherrie. De opvolger is op z’n minst even hard , met tussenin een verdwaalde ballad . Slepend , destructief en explosief , die ergens de sfeer ademt van een Amenra .
Muziek voor in ondergrondse druilerige, akelige kelders. Om van te snoepen , eerder zuur dan zeemzoeterig!
Info
http://www.30000monkies.bandcamp.com
Amper twee jaar geleden zag in het Duitse Munster een nieuwe punkband het levenslicht. Vijf jonge honden gaven hun band de naam Idle Class en besloten meteen alles op muziek te zetten en hun toenmalige jobs op te zeggen. Na een EP ‘Stumbling Home’ in de zomer van 2012 verschijnt met ‘The Drama’s Done’ een eerste full album. Het resultaat mag er zijn want het vijftal leverde een plaat op die de vergelijking met toonaangevende Amerikaanse bands moeiteloos weerstaat.
Idle Class kun je probleemloos in één adem noemen met formaties als Polar Bear Club, Make Do And Mend en The Flatliners. Wie de populariteit van genoemde bands in overweging neemt, beseft dat deze Duitsers kunnen uitgroeien tot een van de belangrijkste Europese namen in het genre. Dit eerste volledige album bestaat uit tien knallende songs die adjectieven als cathy, hard, melodieus en rauw perfect verzoenen. Het rauwe geluid wordt net als hun Amerikaanse grote broers in grote mate bepaald door de ‘raspende vocalen’ die de sound net dat tikkeltje extra geven.
Liefhebbers van energieke, positieve en eigentijdse punkrock mogen dit plaatje dus niet links laten liggen.
Meer info op www.idleclasse.de
Het Zweedse Ef is al tien jaar bezig en manifesteert zich de postrock , met langgerekte dromerige stukken . De songs mogen dan deels instrumentaal aangepakt zijn door gitaren en percussie, licht orkestraties en vervlogen zachte zangpartijen vullen aan en zweven over de sound . Ef geeft een gevoel van onthaasting, en biedt een toegevoegde waarde aan het postrockgenre door de zalvende, sfeervolle aanpak . De songs zijn verfijnd en subtiel uitgewerkt . De toevoeging van piano, cello , viool, trompet , trombone en klokkenspel zorgen voor een kleurrijk palet.
We noteren een afwisselende opbouw, die de repetitieve structuurlijn doorkruist, forser kan klinken , durft aan te zwellen en verder lichtjes explodeert. De nummers zijn op die manier best spannend en boeiend. Voor fans van Explosions in the sky , Mogwai en Sigur ros.
http://www.efmusic.se
De muziek van de uit Brugge afkomstig Carneia is nauw verbonden met de progmetal rock van Tool; verder sluimert Channel Zero en de stoner van Kyuss ergens rond . Net als de groepsnaam is heel wat beeldspraak verweven en wordt er muzikaal lekker oorlog geleverd voor ‘The tongues of Babel’.
We horen die zelfde donkere slepende broeierige intensiteit , dynamiek en opwinding wat overtuigend spannend materiaal oplevert , waarbij de nummers durven te exploderen ... Lovend zijn we over de acht songs van dit tweede album.
‘Carneia’ bijt van zich af , knalt, intrigeert , overweldigt en won terecht al eens eerder een Vi.be on Air op StuBru .
Info op https://www.facebook.com/carneiaband
Forward - Jong West –Vlaams bandje uit de omgeving Avelgem – Moen geeft zich volledig met een reeks broeierige snedige en gedreven rocksongs . Ze klinken spannend en zitten melodieus goed in elkaar, wat een overtuigend geheel oplevert . In de zang dwaalt Ian Astbury van The Cult rond . De band rijpt nog, en is zoekende naar een eigen identiteit. Wordt vervolgd …
http://www.forwardmusicband.be
Het Waalse duo Renaud Versteegen en Soho Grant zijn aan hun tweede cd toe . We krijgen een mooi indiefolkend album , waarbij de sfeervol dromerige songs sober , spaarzaam kunnen zijn, het gitaarspel als rode draad , of minutieus zachter zijn uitgewerkt , verder gekenmerkt door een perfecte meerstemmigheid .
De eerste drie songs “Take me home” , “Time to gather” en “Orange sky” ondersteunen de afwisseling in melodie, instrumentatie en baden in een sfeer van melancholie .
‘Ghost’ brengt rustig voortkabbelend materiaal, en wat thuis met z’n tweeën in stijl werd uitgevoerd , wordt live met vier gestoffeerd .
Info http://www.coffeornot.be
De Gentse band Grace in the Woods heeft een aardige EP uit , ‘Dirty something’. Ze ontwikkelden eerder al een repertoire van eigen nummers en enkele covers o.m. van Feist .
We hebben hier te maken met een reeks sfeervol dromerige, broeierige luistersongs , die intiem kunnen klinken, durven breder te gaan en mooi uitgewerkt zijn .
Hun indiepop kent jazzy loops en dampend funkende ritmes, enerzijds door een spaarzame begeleiding , anderzijds meer gefundeerd en uitgebouwd . De warme vocals bieden zeggingskracht. Op die manier hebben ze een spannend afwisselende EP uit en houdt het gezelschap de aandacht met een “Nevermind”, “Now you’re gone” en de titelsong , die trouwens als single fungeert. Uiterst genietbare muziek dus.
Info http://www.graceinthewoods.be
Bij Musiczine maken we er een erezaak van om beloftevolle, nieuwe muziekbands van eigen bodem in de spotlights te plaatsen. Een nieuwe naam in dat rijtje is het Gentse Vermilion. Deze metalband is allesbehalve een groep van dertien in een dozijn.... Vermilion staat voor lang uitgesponnen, instrumentale composities waarbij diverse stijlen vakkundig worden afgewisseld. Centraal staat progressieve metal maar die wordt gevarieerd met invloeden uit hardrock , jazz-fusion, postrock, sludgemetal en zelfs ambient.
Alle nummers duren tussen de zes en acht minuten en zijn opgebouwd uit diverse, repetitieve riffs die regelmatig worden onderbroken door opvallende rustige en dikwijls akoestische passages. Met een dergelijke muzikale benadering is het niet evident om de luisteraar voortdurend geboeid te houden maar dit Gentse gezelschap slaagt daar wonderwel in... Van de vijf consistente tracks is “Nomadic” onze favoriet. De zware, jazzy begintonen doen ons denken aan Faith No More waarna trage metalriffs zich herhalen tot plots flamenco-gitaren de luisteraar op het verkeerde been zetten en de song een volledig andere wending geven!
Een knap debuut dus van een bijzondere band. Meer info vind je op https://www.facebook.com/vermilion.the.band .
Het fijne Graspop-festival ligt ondertussen al een paar weken achter ons. Heel wat bekende en minder bekende namen uit de metalwereld tekenden er acte de présence in één van de tenten of op het hoofdpodium. Voor de volgende editie kunnen we de organisatie al één naam tippen die perfect zou passen in de Metal Dome: Fat Bastard.
Dit vijftal uit Antwerpen is actief sinds 2007 en brengt met ‘Feel The Pain’ een eerste cd uit. Hoewel we weinig verwachtingen hadden (we hoorden al iets teveel debuutplaten van beginnende bands die ons amper wisten te boeien) gooien we met veel plezier onze scepsis overboord.
Fat Bastard heeft namelijk met ‘Feel The Pain’ een visitekaartje afgeleverd om U tegen te zeggen. De muziek van de Antwerpenaren is duidelijk beïnvloed door fijne bands uit de vorige eeuw. Namen die ons spontaan te binnen schieten zijn Motorhead, Metallica, Bodycount, Prong, Iron Maiden, Channel Zero en Pro Pain.…
Ondanks de inspiratiebronnen pakt de band uit met een opvallend fris en eigen geluid wat ze zelf Rawk n Roll noemen. Wat ons betreft is het een opmerkelijke mix van metal, hardrock, rock-n-roll en een streepje hardcore. Songs zoals “Instant Shame”, “Bastard”, “Burn” en “Kickoff Party” zijn opgebouwd uit stevige, repetetieve gitaarrifs, een energieke ritmesectie en passende vocalen. Frontman Jorn is geen wereldzanger maar zijn ietwat aparte strot matcht perfect bij de sound van de muzikanten.
Fat Bastard levert zo de ideale muziek waarbij ieder rechtgeaard metalhead gegarandeerd stevig uit de bol gaat. Meer info op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of http://www.fatbastard.be .
Mosquito, Kevin Imbrechts en Nico Kennes uit het Leuvense , hebben hun eerste full cd uit. Broeierige stevige nummers , met een donkere , duistere tune , die ergens het midden houden tussen stoner, sludge, psychedelica , postmetal en -rock .
Meteen weet het duo de aandacht te scherpen met “The fall” , “Thrice”, “Ecleptic”, “Front stage façade” en “Paradigm shift” . Ook de opbouwende felle sound van “A senseless saga for the sullen”, “Victim vs vagrant” trekken letterlijk een geluidsmuur op .
Het duo heeft zondermeer een donkere, krachtige overtuigende plaat uit!
http://mosquito.bandcamp.com
Het Nederlandse Vandel grijpt terug naar die 80s wavepop met die traag slepende melodieën, diepe bas , indringende synths en vocals . Een vertrouwd geluid , zoals we het maar al te goed kennen (en graag horen) van bands als The Cure, Joy Division , Bauhaus en Sisters. Maar in hun zes nummers sijpelt ook meer het gitaargeoriënteerde The Sound door . Vandel is op ‘Existence’ duidelijk gefocust op die eighties en zal waarschijnlijk op menig revivalparty en – event aan zijn trekken komen .
http://van-del.bandcamp.com
Nederlands 
Français 
