Brussels Jazz Festival 2024 - Liberski, Osby, Grenadier, Waits – Een spannende uitstap 'Brussels By Night'
Brussels Jazz Festival 2024
Flagey
Brussel
2024-01-12
Erik Vandamme

Na enkele online edities tijdens de corona periode, en een volledig weekend in 2023 kon Brussels Jazz Festival in 2024 weer in zijn volle glorie doorgaan. Het festival grijpt nu plaats van 11 tot 20 januari. Wij waren er in de weekends bij, en maakten ons op voor, weerom, een interessante ontdekkingsreis doorheen het jazz landschap.
Op de tweede festival dag, vrijdag 12 januari 2024 resulteerde dit in een spannend uitstapje 'Brussels By Night'

We starten de avond in de gezellige studio 1, met de Italiaanse bassist en componiste Rosa Brunello (*****), die haar nieuwste meesterwerk 'Sounds Like Freedom' komt voorstellen. Een meesterwerkje waarbij ze de hulp inriep van de legendarische jazz trompettist Yazz Ahmed. In de knusse zetels werden we vergast op een wervelstorm bedwelmende bas, roffelende drums en een zwoele sax of trompet, die de oorschelpen strelen. Rosa laat zich goed omringen zoveel. Al deze instrumenten samen zorgen voor een verbluffende climax die de dansspieren prikkelen. De broeierige, opwindende en gevarieerde aanpak boeit enorm, mede door de verrassende wendingen. In de gezapige bindteksten kan Rosa haar Italiaanse roots niet verbergen. De fijne kwinkslagen maken een nauwe band met het publiek.
Een uur lang worden we geïntrigeerd door hun virtuositeit en speelsheid. Spannend dus.

Casimir Liberski, ‘artist-in-residence’ van het Brussels Jazz Festival, krijgt carte blanche voor drie projecten. Voor zijn eerste performance omringt de Brusselse pianist en klavierspeler zich met grote namen uit de Amerikaanse jazz: Greg Osby, Larry Grenadier en Nasheet Waits. Onder de naam Liberski, Osby, Grenadier, Waits (****) presenteert het gezelschap in hun virtuositeit muzikale perfectie voor de jazz fanaat. Een avontuurlijk pad wordt niet direct bewandeld, maar die hemelse improvisatietechniek is gewoonweg schitterend. Hun klankentapijt biedt een warm gevoel. Er is sprake van een groovy wervelstorm. Het gezelschap wordt na de regulaire set van een uur terug geroepen. In hun technisch vernuft kregen we een boeiende, hartverwarmende set.

Om af te sluiten vertoeven we in de Foyer voor een pittige set van Ill Considered (****), een telg uit de bruisende Britse jazz scene die aan een tournee bezig is om hun binnenkort nieuwe plaat voor te stellen. Hier zijn er heel wat ingetogen momenten en in de foyer komt dat vooraan goed uit , maar achteraan staan er mensen gewoon gezellig te keuvelen met een pint in de hand, wat deels storend is, om optimaal te genieten van hun set.
Wij lieten ons onderdompelen in hun klankenspectrum van heerlijke sax, zalvend  tromgeroffel en bedwelmende bastunes, die zacht en licht dreigend klinken.
Ill Considered gaat uitgekiend te werk en trekt soms de registers helemaal open. Het geheel klinkt boeiend door de grenzen af te tasten , de variaties en de deels avontuurlijke aanpak. Wat een innemende, groovende jazz kregen we hier. Kortom, Ill Considered heeft het in zich groots te worden binnen het genre.

Organisatie: Brussels Jazz Festival ism Flagey, Brussel

Tonbruket bestaat uit leden die o.m. bij het Esbjörn Svensson Trio, Rebecka Törnqvist en Elvis Costello hebben gespeeld. Ook heeft de band gefungeerd als begeleidingsband van singer-songwriter Ane Brun. De groep speelt ingetogen, alsook uiterst expressief. Met hun album 'Light Wood, Dark Strings' verheffen ze intimiteit tot een kunstvorm, bijzonder uitgekiend en verfijnd.
Het zachte “Buckaroo” zet de toon; muzikaal strelende schoonheid in een zinnenprikkelend kader, waardoor je niet in slaap wordt gewiegd. Verder even mooi zijn “'Ostra Amtervik Revisited”, “Hermetic Boogey” en “Light wood, Dark Strings”. Er valt wat duisternis te noteren.
Op filmische wijze brengt Tonbruket je tot een vorm van absolute 'Zen', door de prachtige klankentapijtjes die absolute rust bieden. We lieten ons gewillig meevoeren naar een diepzinnige gedachte op “Stratopaus” en “Love in its Splendor”. Het sprankelende mooie “Exit Blurred” onderstreept het tot slot.
Ook hier is er sprake om de harde realiteit eens te vergeten, en wens je die verdiende gemoedsrust. Dit is een zachtmoedige plaat, die muzikaal verslavend inwerkt …

Tracklist: Buckaroo (7:24) O?stra A?mtervik Revisited (4:40) Hermetic Boogey (6:13) Light Wood, Dark Strings (5:44) Stratopaus (6:14) Va?stertorps Hja?rta (5:58) Love in Its Splendor (6:34) Exit Blurred (3:32)

We worden in het jazzgenre overspoeld van projecten en artiesten; omdat het begrip jazz nu echt breed is geworden door een soort fusion, free jazz en improvisatie met een culturele 'touch'. Neem nu Kin Gajo, een band geïnitieerd door de Brusselse accordeonist Stan Maris, die zijn krachten bundelde met saxofonist Werend Van den Bossche (Dishwasher, Green Mean Machine) en drummer Tom Peeters (Olga Jane). Een trio die sowieso weet hoe je de muzikale grenzen aftast.

Kin Gajo biedt dromerige soundscapes met een Oosterse tint. De warme sax botst zachtmoedig tegen de bedwelmende drums; de accordeon doet je zweven.
Een magische schoonheid door deze instrumentatie en aanpak.
De EP start met het mooie “Home of Nowhere”; gaandweg voegen ze er een klankkleur aan toe en is men niet vies van wat geexperimenteer met electronica. Op “Enter, Gajo!” worden alle registers open getrokken. Het is boeiend door de verrassende wendingen en het opzoeken van uitersten. Het sprankelende “Clan of three streets” en het lekker opzwepende “Whatever You Feel Like” met het vrij korte “Exit, Gajo!” onderstrepen dit.
Ze bieden een brede kijk op het jazzgenre aan, dat sprookjesachtig, avontuurlijk en veelzijdig klinkt. Dit smaakt naar meer … Interessante boeiende parel!

Tracklist: Home of Nowhere 05:19 Enter, Gajo! 06:07 First Encounter 03:42 Clan Of Three Streets 04:03 Whatever You Feel Like 02:36 Exit, Gajo! 01:26

Petrichor - Andreas Polyzogopoulos feat. Petros Klampanis & Wajdi Riahi

Trompettist en componist Andreas Polyzogopoulos stelt zijn vijfde album voor, ‘Petrichor’. Op ‘Petrichor’ speelt hij trompet en maakt hij gelegenheidseffecten met de begaafde partners Petros Klampanis (bas) en Wajdi Riahi (piano). 'Zonder drummer creëert het trio een intiem geluid, met spaarzame texturen maar ook een stevig en besluitvaardig ritmegevoel’, staat in de biografie te lezen.
We wentelen ons even in die sprookjesachtige wereld van muzikale intimiteit, die de harten weet te raken, op bijzonder speelse wijze
Het pad van ingetogenheid wordt wel eens verlaten zoals bij het sprankelende, groovy “Kountouri”, waaruit de uitzonderlijke virtuositeit van deze klasbakken nogmaals blijkt.
Doorgaans blijft het een intiem pad, pakkend, zoals het magisch mooie “CPH Melodrama”. Een twinkelende piano en een verbluffende trompet botsen zachtmoedig op die bedwelmende baslijnen op songs als "Barbas” of “First time in times square”, met een zekere speelsheid en improvisatie. Grenzen worden afgetast en de sound heeft een hypnotiserende invloed. Ze voelen elkaar sterk aan, wat het geheel ten goede komt.
Een adembenemende schoonheid creëren ze door hun instrumentatie, en er is weemoed en melancholie door deze aanpak. Sjiek.

Tracklist: Petrichor 08:07 The Coldest Summer 05:17 Kountouri 07:36 CPH Melodrama 05:36 Barbas 05:00 Kaiafas 06:19 First Time in Times Square 05:22 Ariadne's Scent 06:34 Petit Sablon 03:30

Michel Reis wordt geprezen als een ‘geweldig pianist’ door Downbeat Magazine en hij heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een artiest met internationale faam. Michel Reis heeft opgetreden in veel van 'swerelds beroemdste zalen en festivals, waaronder de Blue Note Jazz Club, Dizzy's Club Coca-Cola at Jazz at Lincoln Center, de Olympia in Parijs, het Casa de Musica in Porto, het Panama Jazz Festival het Montreux Jazz Festival, Cully Jazz, Crest Jazz Vocal, OctLoft Jazz Festival, Les Rendez-Vous de l'Erdre de Nantes en nog veel meer.
Hij heeft getoerd over de hele wereld en veel opgetreden in Europa, Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Afrika.
Hij bracht verschillende albums uit, en staat er bekend om dat hij zeer minutieus en filmisch tewerk gaat. Op het recente 'For A Better Tomorrow' is dat niet anders.
De grote sterkte van een pianist als Michel Reis is dat zijn pianospel tot de verbeelding spreekt. Op intieme wijze is er een verhaal en de muziek is perfect voer voor een natuurfilm, of toch het soort films waar je even bij gaat zitten mijmeren en geniet van het uitzicht aan de horizon. Hert hoeft niet avontuurlijk te klinken.
“Bound Together” is ontroerend mooi en brengt rust en kalmte. Op dat elan blijft hij gewoon doorgaan tot het einde, “Chimes of Freedom”.
De plaat beluister je best in zijn geheel. In de pianoklank is er een verhalenlijn, die boeiend genoeg is om even stil te staan en de harde realiteit te vergeten, een betere 'morgen' in een jachtig leven.
Het zijn een elftal atmosferische, warme, sombere klankentapijtjes die Michel Reis uitspreidt op deze 'For A Better Tomorrow'.

Tracklist: Bound together  - For a better tomorrow  - Point Dune  - Coal harbour  - After the winter  - Simple twist of fate  - Velvet dust  - Aquene  - Paper feathers  - Surfacing  - Chimes of freedom

Bombino, rond bandleider/songschrijver/gitaar-maestro Omara Moctar heeft nieuw werk uit. Na het album ‘Deran’ uit 2018 (waarmee hij de eerste muzikant uit Niger met een Grammy-nominatie werd en als Best Global Album een A2IM Libera Award won!) tourde hij met zijn 'Sahara rock' (= een opzwepende mix van folk, rock, blues, funk en world music). In 2020 werd ‘Live In Amsterdam’ uitgebracht.
Het nieuwe album ‘Sahel’ werd opgenomen in Casablanca (Marokko) en is een persoonlijke plaat. Hij komt op voor 'zijn' Tuareg bevolking, de nomadische stammen die verspreid zijn over de Noord-Afrikaanse landen, aangeduid als de Sahel-regio. Hij zingt in de ‘Tamasheq taal’ over"Let's protect our brothers wherever they are because we are the same!".
Hoewel we als leek de teksten niet begrijpen, voel je wel de sfeer uit die Afrikaanse stammen We gaan de confrontatie aan, en genieten van de Afrikaanse ritmiek, tekstueel het soort protest tegen discriminatie met een vuist in de lucht.
De sound en de maatschappijkritiek moet je laten inwerken. Ondanks de uitbuiting en pijn heerst er muzikaal een soort ontspanning en feest. Een boodschap van hoop geeft Bombino in een wereld vol vertwijfeling. Je wordt door Bombino meegevoerd naar het stofferige woestijnzand, van het ingetogen “Ayo Nigla” tot het opzwepende “Si Chilan” voel je gewoonweg die Afrikaanse vibe.
Protest plaat om muzikaal te koesteren.

Tracklist: Tazidert 04:56 Alwane 04:04 Aitma 04:10 Si Chilan 03:57 Ayo Nigla 04:11 Darfuq 05:49 Ayes Sachen 05:22 Nik Sant Awanha 04:36 Itisahid 03:44 Mes Amis 05:14

Thorium heeft een nieuwe plaat uit, 'Extraordinary Journeys Part I' en ze kwamen die op het  Pluto Fest voorstellen. We volgen de band al vanaf het begin, en we waren steeds onder de indruk van hun eigenzinnige sound binnen het heavy metal genre. Nooit klinkt het ergens gedateerd.
Hun nieuwe plaat klinkt alternatief genoeg, en voelt zelfs aan alsof Thorium is uitgegroeid tot een absolute topper, met deze plaat.
Ze speelden een daverende, verbluffende, krachtige set vol uppercuts op het festival. Lees gerust .

Thorium blijft die kenmerkende hardrock roots trouw, maar blikt vooruit. “Nightfall” klinkt veelzijdig en heeft een dosis experiment aan klanken, of drijft het tempo naar een andere versnelling.
Thorium is sterk op elkaar ingespeeld. “Bushido” is razendsnel gespeeld (disposible heroes theme) en is een epische song die je moeiteloos mee brult. De vocals gaan diep en bezorgen je koude rillingen.
De metal gaat allerlei richtingen uit en het geheel klinkt fantasieprikkelend .Toegankelijkheid en avontuur vinden elkaar, o.m. in het negen minuten durende “Echoes Of Lost Souls”, met een doomy randje en gedragen door de meerstemmige vocals van Dario en David.
'Extraordinay Journays Part I' is een uiterst spannende plaat van een band die in het genre duidelijk evolueert … Puik werk van die gasten!

Tracklist: Overture 1828 - Time and Generations 01:02 Age of Adventure 04:02 Across the Nations 04:56 Nightfall 05:08 Bushido! [disposible heroes theme] 04:15 Thorium 06:25 Morituri te Salutant 01:57 Gladiator 06:31 To Sleep Neath Mountainous Waves 07:16 Echoes of Lost Souls 09:03

Sister May is moeilijk in een muzikaal hokje te duwen, het gaat van alternatieve rock naar grunge tot new wave en experimentele rock. Wat een diversiteit. Intrigerend.
Toen de EP 'Ascent' in 2018 verscheen , waren we er live bij in Roeselare. We bleven Sister May op de voet volgen, tot de release van hun full album 'Undecided Behaviour’. We waren terug aanwezig op de release show in De Kreun, Kortrijk. Lees gerust.
Interview met de band, lees hier .

De plaat werd onder eigen beheer uitgebracht, het vinyl bij het Nederlandse label Lay Bare Recordings.
“The Floater” tekent meteen die variatie, met een onderhuidse dreiging. Het is een bijzonder bombastische, verschroeiende warme sound, emotioneel beladen door de vocals, die clean en (g)rauw kunnen zijn. “Headshot” en “Dust Devil” zetten dit verder in de verf. Iets verderop intrigeren “Guts”, het wondermooie, verrassende “The Kneep” en het verbluffende “Dope”. "De band breng dus een allegaartje aan stijlen, geeft er een ferme lap op en speelt met donker en licht, tussen zware riffs en lichtvoetigheid. Een ongecontroleerde sprong in de duisternis'', schreven we over hun optreden in De Kreun. ‘Undecided Behaviour' onderstreept dit.
Ergens borrelt NiN of Puscifer op in hun materiaal, maar heeft toch vooral een eigen smoel. Indrukkwekkende band die niet moet onderdoen voor de grotere namen.

Tracklist: The Floater – Headshot - Dust Devil – Guts – Borderline – Sworm - The Kneep - Dope

Far Beyond is een 5-koppige band die in 2022 werd opgericht in Gent. Ze hebben er een pak optredens opzitten en dus werd het stilaan tijd voor een debuutplaat, ‘'The Moment of Creation', die uitermate knap in elkaar zit.
Het is een melodieuze metalplaat geworden met een zekere verhalenlijn en die de fantasie prikkelt. Een verschroeiende schijf werd het, met een rollercoaster aan emoties.
Na een kalme intro zijn we met “Fast Forward” vertrokken op een nietsontziende muzikale wervelstorm aan verbluffende riffs en donderende mokerslagen op de drums. De emotioneel beladen, rauwe vocals zorgen voor kippenvelmomenten.
De band bidet nogal wat tempowissels en variaties, o.m. van een eerder zachte intro als bij “Winter” en “Alternate” naar een oorverdovende vuurbal. Upprcuts worden toegediend. Het stopt pas na “Alternate”, “Worst in Me” en het knetterende “Area51”. De nummers werken verslavend.
Knap debut, klasse plaat, klasse band! In ons geheugen gegrift.

Tracklist: Trust 04:00 Fast Forward 03:26 Challenger 05:08 Watch You Bleed 03:12 Winter 02:41 Alternate 04:31 Afterworld 03:21 Alpha Male 04:47 Vice 03:28 Worst In Me 05:55 Area51 03:27

In het najaar van 2020 stelde gitarist Machiel Heremans het debuut van zijn Abstract Inc. voor, wat staat voor een Brussels sextet met enkele internationale namen. Naast Daniel Jonkers (Nederland) treffen we ook Leonard Steigerwald (Duitsland) en Abel Jednak (Frankrijk) aan op deze EP, die in de vier nummers een mooie staalkaart bieden.
De band had deze EP graag live voor een publiek gerspeeld, helaas lukte dat niet, alternatief was in deze coronafase de livestream. Die streaming konden we zien op een B-Rewind avond georganiseerd door Leuven Jazz Festival en B-Jazz international Contest.

Ondertussen heeft de band niet stil gezeten, en in 2023 kwam eindelijk een eerste full album op de markt 'Goodbye Big Idea'. We hadden over de release een fijn gesprek met Machiel, lees hier.
De plaat zit vol met grote ideeën, klinkt divers, avontuurlijk en is als een trip doorheen een muzikaal landschap.
Het begint al met een prachtige “Martial Lawn”, soundscapes gaan alle windstreken uit. Nergens vervalt het in een chaotische brij. Sommige songtitels mag je letterlijk nemen, “Coffee, with a tiny bit apocalypse please” onderschrijft eigenlijk hoe de song in elkaar steekt, zachtmoedig getokkel gaat naar een climax, die aanvoelt als een apocalyptische stroom. Een portie humor is hen niet vreemd.
Abstract Inc. verrast telkens, improviseert, experimenteert en speelt met emoties. Wat een kleurrijk klankentapijtjes krijgen we te horen. “Telenetwerk” en “Il Boscetto” zijn twee pareltjes in dit muzikaal concept van jazz, fussion en klassieke muziek. 
“Algae Rhythm”, “Dancing Terminator” en het afsluitende “Schakelaar” bieden prikkeling en zorgen voor uppercuts.

Tracklist: Martial Lawn 05:59 Coffee, with a tiny bit apocalypse please 05:05 Telenetwerk 06:22 Il Boscetto 04:44 Algae Rhythm 07:44 Dancing Terminator 05:58 Schakelaar 06:17