Het NYs Interpol heeft al drie interessante platen afgeleverd, ‘Turn on the bright lights’, ‘Antics’ en ‘Our love to admire’. Broeierige, donkere, heerlijke waverock, warm, aanstekelijk, broeierig, dromerig en fris, in een sluimerend, melancholisch, mistroostig kader bepaald door scherp, strak en venijnig gitaargetokkel, diepe, gevoelige basstunes en gedragen door de bariton zang van Paul Banks.
Intussen zijn ze tot een trio gereduceerd en moeten ze de geluidsbepalende bas missen. Op de nieuwe plaat wordt het zo goed mogelijk opgevangen. Muzikaal gaat Interpol eerder terug naar hun begindagen met die broeierige, donkere meeslepende sound. We noteren een handvol pareltjes als “Succes”, “Lights” en “Barricades” . Een song als “Memory serves” doet het tempo zakken, is trager en sfeervoller, maar binnen die stijl kunnen ze niet allemaal de aandacht houden, luister maar naar de halfgeslaagde “Always malaise (the man I am)” en “Summer well”. Op “Try it on” klinkt een piano en synthtunes door, maar overtuigt in z’n geheel dan weer niet. Onder de indruk zijn we wel van de twee afsluitende songs “All of the ways” en “The undoing“, die door de repeterende ritmes en tunes filmisch, beeldrijk en huiveringwekkend zijn.
Algemeen is ‘Interpol’ wel een goede plaat van deze talentrijke band, met een paar uitschieters.