Cee-Lo Green kennen we van Gnarls Barkley, het duo met Danger Mouse die een paar jaar terug de wereldhit “Crazy” scoorde. De imposante Thomas DeCarlo Calloway, echte naam, heeft al twee soloplaten uit, maar deze derde is een schot in de roos door de ‘boostende’ single “Fuck you”, in de VS doodleuk omgezet tot “Forget you”.
‘The ladykiller” is een gevarieerde plaat geworden, waarbij Cee-Lo Green muzikaal niet omheen James Brown, Sly & The Family Stone, Al Green, Funkadelic, Isaac Hayes en Prince kan; zijn funkende soulpop wordt dan nog gekruid van de hiphop van bands als Outkast en The Roots.
We horen fijne composities die bruisend, sfeervol en smaakvol zijn, zalvende, groovy en afgemeten beats hebben en ondersteund zijn van orkestraties, blazers en vrouwelijke (backing) vocals. Het onderstreept het talent van de flamboyante zanger en het freewheelen binnen deze stijl.
De muziek is uiterst aangenaam, vrolijk, lekker genietbaar en doet ons wegdromen, o.m. op “Wildflower”, “Bodies”, “Satisfied”, “It’s ok” en “No one’s is gonna love you” . Op “Fool for you” helpt Philip Bailey mee. Hij deed zelfs beroep op ons eigen Selah Sue met de song “Please”, die niet op deze release staat, maar op het debuut van Selah Sue zelf. Of hij linkt evan aan Solomon Burke zoals op het gospelgetinte “Old fashioned”.
Er valt hier dus heel wat te beleven en singlemateriaal te rapen. De trippende en sfeervolle songs krijgen live een sprankelend, feestelijk karakter.
Productioneel kwamen hier verschillende mensen aankloppen als Salaam Remi, Chad Hugo en Jack Splash.
De ‘ladykiller’ won alvast veel romantische zieltjes, die op z’n warm dampende funksoulpop graag eens de beentjes spreiden. Hij slaagt erin menig vrouwenhartjes te veroveren … De Kilo!