Lulu - Lou Reed & Metallica
Kijk wat een 25 jarig jubileum van de Rock’n’Roll Hall of Fame allemaal niet kan veroorzaken … een samenwerking tussen Lou Reed en Metallica , die samen het podium deelden . Uiteindelijk legde Reed zijn onafgemaakte interpretatie van een theaterstuk  van Frank Wedekind bij de heren van Metallica neer. . Het dubbelalbum kan dus aanzien worden als een soort luisteralbum, met Lou Reed als krakerige verteller en Metallica als de muzikale begeleiders . Het werkstuk doet denken ietwat denken aan de ‘Judgement nights’ (vooral deel I) maar dan tussen Reed en Metallica . Een creatief werkstuk volgens Metallica door de broeierige spanning, de ingehouden, bezwerende en krachtige gitaarlijnen en de implosieve drums , met daarbovenop die onvaste (zeurderige) verteltrant van Reed, die kunnen gelinkt worden aan Patti Smith .
Het zijn lang uitgesponnen songs , die opvallen door de verrassende wendingen en de tempowisselingen ; ze creëren een dreigend spanningsveld , soms tot op het bot uitgewerkt. Hierin overtuigt deel I sterker dan deel II , die soms wat teveel van het goede is en vermoeiend klinkt.  “Brandenburg gate” en  “Iced honey “ klinken binnen het concept het meest direct, toegankelijk en melodieus .
Resultaat : dubieus treffend …