Het Franse The Bewitched Hands staan garant voor goedgemutste indiepop; sprankelende, aanstekelijke en betoverende melodieën met een luchtige, optimistische tune. Heerlijk zwierige muziek die nog een duwtje in de rug krijgt door de meerstemmige zangpartijen .
De groep maakt deel uit van de wind Los Campesinos , Architecture in Helsinki , I’m from Barcelona en grijpt naar de jaren Polyphonic Spree en Broken Social Scene.
Een opgewekte stemming heb je al meteen met “Westminster”, “Thank you , goodbye, it’s over” en “50s are good” . Af en toe mindert de vaart en horen we een handvol eenvoudige broeierige popsongs, “Let me”, “Ah, ah, ah, ah!” , “The laws of walls” en de titelsong ; het sombere, melancholische kantje van de band heb je dan op de sfeervolle “Words can let you down” en “Modern dance”.
Kortom , er valt voldoende variatie te noteren, waarbij de plaat je in optimale stemming brengt . In Frankrijk zijn ze al een hype , hier loopt het nog niet over, maar ze zijn méér dan het ontdekken waard.