The Leisure Society is toe aan hun derde cd en het combo rond Nick Hemming en Christian Hardy  uit Brighton refereert aan sixties pop, americana en freefolk. Ze zijn ergens te plaatsen binnen bands als Grizzly Bear, Fleet Foxes , Stornoway en Arcade Fire . De plaat werd opgenomen in de studio’s van Ray Davies.
Jwel , hun sfeervolle indiefolkpop kan breed, weelderig gearrangeerd zijn door strijkers, trompetten, flutes en koren . Resultaat: een  album van lichtvoetig, dartelend en levendig werk. Het zijn herfstige , zalvende droomsongs , die wel wat zeemzoeterig van aard kunnen zijn . The Leisure Society is niet vies tot een veelkoppig gezelschap uit te groeien om het materiaal een sierlijke, gracieuze draai te geven . Vooral de eerste songs “Another Sunday psalm”, “A softer voice takes longer hearing” , “Fight for everyone” en “Tearing the arches down” zijn knap gearrangeerd, boeien en intrigeren; daarna heb je het wat gehoord en daalt de spanning doordat de songs een beetje teveel in hetzelfde schuitje zitten .
Goede band , goed  album , maar net niet beklijvend genoeg om een blijvertje te zijn !