Traams houden we in het oog . Ze hebben met ‘Grin’ een opmerkelijk, overtuigend debuut uit en hun eerder verschenen EP luidde al een reeks onbesuisde garagerock’n’rollers in . Het debuut is op z’n beurt wat meer beheerst en omlijst in gruizige , intens broeierige,  spannende rocksongs met een repetitief aanstekelijke, intrigerende ritmiek , voorzien van een rauw tintje. De huilerige , niet toonvaste vocals op z’n Black Francis triggeren de pretentieloze sound . Het Britse trio rammelt en raakt, en nestelt zich ergens een plaatsje tussen de nieuwe lichting van Parquet courts en Mazes. Door hun aanpak refereren ze naar de vroegere sound van Pavement , Pixies en de indie van Feelies en CYHSY . “Swimming pool” zet je meteen op het juiste spoor en met “Head roll” , “Klaus” tonen ze duidelijk aan tot wat ze in staat zijn …
Enjoy Traams!