Yevgueni zorgde alvast voor een heropleving van het Vlaamse lied en de kleinkunst . Nu dat de groep een sabbatjaar heeft ingeplant , zit zanger en spil Klaas Delrue niet stil en heeft deze Vlaamse artiest zich in het Frans gewaagd . Verwonderlijk is het niet, gezien de man uit de grensstreek Moeskroen – Rekkem perfect de Franse taal beheerst en de Frantstalige wortels hem niet vreemd zijn. Door de liefde aan het Franse chanson komt hij in de voetsporen van Brel , Arno, Daan , Axelle Red en komen ook verder Zita Swoon tot dEUS in de buurt. Leden van z’n band hielpen mee en verder kon hij rekenen op reeks oude getrouwen .
‘Risquons tout’ is een uiterst sfeervolle, broeierige plaat met een reeks subtiel uitgewerkte nummers, of die ook  soberder van aard zijn; dit gaat  van de uptempo’s “Creme solaire” , “Echolalie”, naar de dromerige “à la gare” en “Pacman” tot de ingenomenheid van de titelsong en “Seul”. Delrue pent alledaagse zaken neer , ervaringsgericht en maatschappijkritisch. “Pas que je voulais pas” raakt enorm en is dan ook meteen de sterkste song.
Zijn liefde voor Gainsbourg, Dutronc, Aznavour , Noir désir en vooral Renaud en Georges Brassens schemeren duidelijk door in het Franse materiaal .
Het Franse lied wordt zeer zeker opgewaardeerd met een album als deze . Puike prestatie dus!