Arsenal - Ze zijn al zo’n goede tien jaar bezig , de tandem rond Hendrik Willemyns – John Roan , die steevast beroep doen op de zachte indringende vocals van Léonie Gysel en een resem gastvocalisten .
‘Furu’ is het vijfde album dat opnieuw een prachtige verwevenheid biedt van dance en rock. Arsenal zorgt voor een warme zomerse, sfeervolle, aanstekelijke multi –culturele sound, die alle kanten opgaat van dansbaar, groovy, scherp , venijnig , dwingend , onheilspellend , gevoelig en innemend . ‘Furu’ is een op Japan geïnspireerde plaat , waarbij verder nog een fictiefilm + de voorstelling ‘Dance dance dance’ , waar muziek en film versmelten,  op het appèl staan . En de gastvocalisten kennen we deels al, Johnny Whitney en Shawn Smith zijn hier terug van de partij , maar met Lydmor, een op aka Karin Dreijer Andersson (The Knife) geleeste zangeres en Donesome, indie/rapper  uit de VS, heeft Arsenal twee sterke troeven. Songs als “Temul (lie) down” en “Not yet free” (waar btw ook Gavin Friday een handje toesteekt) klinken al meteen veelbelovend en overtuigen sterk . We hebben hier altijd wel een andere muzikale invalshoek en toch altijd een beetje dezelfde formule.
En why not? Het werkt nog steeds aanstekelijk goed en er is sprake van een broeierige popgroove , die ergens ook Faithless en Gorillaz doet opborrelen .
Arsenal scoort verder erg goed met “The rider” (met Shawn Smith hier) en “Black mountain (Beautiful love)”, verderop de plaat. Tussenin een reeks loungy sfeervolle en broeierige opbouwende popdance  als “Lovesongs (propaganda)” , “Sharp teeth” (met Tim Bruzon - Wave Machines) , “Woe-Is-Me” en “Evaporate” .
We noteren dus voldoende afwisseling in hun gekende stijl ,  waarbij de groep onderhuids die exotische, dromerige, dansbare pop, en de mengelmoes van zwoele, opzwepende beats naar een hoger niveau tilt . “This is your home” sluit op stijlvolle wijze de plaat .
Live voldoende opwinding met zonnige cocktails, die de zomer kleuren!