De zusjes Martha en Loesje Maieu zijn de spil van Blackie & The Oohoos. Het nieuwe album, derde in de reeks,  ‘Lacuna’ gaat verder dan ‘Song for two sisters’.
Een broeierige sound ervaren we nu in hun droompsychedelica door de keys en de sfeervolle, fluistervocals. Het grimmige decor , dat al vroeger doorsijpelde, is intenser dieper , en daar zal de drummer (Alfredo Bravo) en de gitarist (Milan Warmoeskerken) van Flying Horseman wel voor iets tussen zitten . Beetje meer Beach House van nu …
Al op de eerste nummers “In silence” en “Jewel” voel je de invloed van The Knife/Fever Ray. “Golden rain” intrigeert door de gitaareffects en de stuwende drumpartijen . Ademruimte krijg je dan met “The girl”, “Drive”, die eenvoudiger zijn in het huidig concept; maar dan komen we uit op “Hero” , door z’n donkere tunes en “Lost plane” die een uiterst hectische ritmiek heeft. Een knipoog nog naar Aphex Twin door de instrumentaal ambiente klankexperimenten van “Aphexy” .
Blackie & The Oohoos zorgden al voor een arty mistige, mysterieuze sfeerschepping en de onderkoelde dreiging heerst hier ook in het materiaal; maar dan meer hypnotiserend en krachtiger . Niet voor niks deden ze beroep op het multi-talent van Dijf Sanders. Puik werk!