Cymbals eat guitars uit NY rond Joseph D’Agistino is een bandje die we maar al te graag koesteren binnen de indiescene . De dromerige, twinkelende sound kan schuren, heeft een  donker shoegaze randje en klinkt gevoelig , breekbaar. Door de variaties levert de band een rits fijne songs af en hebben we een overtuigende plaat. Hier komen bands als Built To Spill als Pavement samen .
Jawel “Finally” heeft een sterk startschot , de groep rammelt graag door, maar nooit te ver en te lang . “Wish”, “Close” en “4 th of July , Philadelphia (Sandy)” zijn er zo drie. “Beam” is een rechttoe-rechtaan rocker en de afsluitende twee “Well  en “Shrine” trekken de stofwolken terug op .
‘Pretty years’ is een ambitieus , broeierig album in die indiescene die gevoeligheid en extravertie in elkaar weeft! Mooi dus!