Het nieuwe album van de Italiaanse metalband Ancient Bards heeft liefst vijf jaar op zich laten wachten, maar het was het wachten waard. ‘Origine (The Black Crystal Sword Saga Part 2)’ bouwt voort op de weg die deze band reeds eerder ingeslagen was: die van de bombastische, symfonische powermetal.  De ondertitel (met … Part 2) verwijst nog naar het eerste volledige album uit 2010 van deze symfonische metalband, ‘The Alliance Of The Kings (The Black Crystal Sword Saga Part 1)’, maar ondertussen staat deze band een heel eind verder.
Muzikaal leunt dit opnieuw aan bij Rhapsody of Fire, Imperial Age en Nightwish, maar dan met nog meer pathetiek en drama. De hoofdrol in deze band is zonder meer weggelegd voor zangeres Sara Squadrini en zij kan dat gewicht aan emotie, power en details, makkelijk dragen. Niet alleen is Squadrini stemtechnisch een toptalent (groot bereik, heel helder, toonvast, …), ze weet ook perfect de juiste emotie te leggen in wat ze zingt. De rest van de band doet heel hard zijn best om niet de hele tijd in haar schaduw te moeten staan, en dat levert muzikaal vuurwerk op.
Op dit nieuwe album verkent Ancient Bards de grenzen van het subgenre dat ze voor zichzelf gecreëerd hebben. Van powermetal gaan ze naar  speedmetal, dan naar progmetal en dan naar breekbare, trage ballads, als tegengewicht voor de heldere stem van Sara en de typisce symfo-metal-koortjes komen er al eens agressieve grunts langs, in de lyrics gaan ze van Scandinavische mythes naar Japanse legendes en science fiction, … Als luisteraar moet je wel het kopje erbij houden om de verhalen te kunnen volgen. Of je kan je ook gewoon laten meedrijven door deze Italianen.  Productioneel hebben ze voor een knappe prestatie gezorgd. Elke track op zich en alle tracks onderling hangen heel organisch aan elkaar.
Enkel de laatste track springt er wat uit. Op “The Great Divine”, een song in drie delen, trekken de Italianen in het tweede deel de kaart van de groove-metal en vallen ze een beetje uit hun rol, want daar verliezen ze in alle power de zorg voor de details. Ze blinken uit in hun vertrouwde setting, maar hun opgefokte groovemetal is een beetje doorsnee. Maar toch extra bonuspunten omdat ze de risico’s niet uit de weg gaan.
Het lange wachten is niet vergeefs geweest. Maar een volgend album moet niet nog eens vijf jaar duren.