Dimmu Borgir, de Noorse black metal band met reeds 9 full-length albums op hun conto is terug van weggeweest. Het begon in mei dit jaar waar ze in het Oslo Spektrum een spetterende live-show (die tevens vertoond werd op tv in Noorwegen – ongezien in onze contreien dacht ik zo) neerzetten, vergezeld van het ‘Norwegian Radio Orchestra’ en het ‘Schola Cantorum’ koor. Deze show zal binnenkort op live-cd en DVD verschijnen (titel: “Forces of the Northern Light”) en ik kan iedereen aanraden om deze eens te bekijken! Daarna begon hun tour, waarbij ze uiteraard ook Europa aandeden. Geen gewone show zoals meestal het geval is, maar wel iets heel bijzonders…er was namelijk geen voorprogramma voorzien, maar in plaats daarvan bestormden deze Noren het podium voor welgeteld 2 sets! Via Metal Hammer konden fans hun favoriete album selecteren, en het album met de meeste stemmen zou integraal worden gespeeld in één van deze sets. Het album ‘Enthrone Darkness Triumphant’ uit 1997 was de gelukkige winnaar (tevens hun 1e Engelstalig album), en ik ben er zeker van dat iedereen hierop had gehoopt!

Welnu, Musiczine was erbij en het was een fantastische avond. Het programma was dus opgebouwd in 2 delen, en hun 1e set bestond uit het hierboven vermelde album ‘EDT’. Na enkele minuten op zich te laten wachten, schalden de openingstonen van “Mourning Palace” uit de boxen. Het feestje kon beginnen, en we waren er allemaal klaar voor! Hits als “Spellbound (by the Devil)”, het harde “Master of Disharmony”, “Tormentor of Christian Souls” en afsluiter “Raabjørn Speiler Draugheimens Skodde” (gezongen in het Noors) werden keigoed onthaald door het publiek! Maar de publieksliefhebbers waren toch wel de uitstekende gebrachte nummers “Mourning Palace” met de duistere keyboardgeluiden, “In Death’s Embrace” die luidkeels werd meegezongen en “Entrance” met de fantastische tekst! Moshpits werden gecreëerd, en de duivel hem zelve keek toe vanop zijn troon en wreef in zijn handen!

De 1e set was oorverdovend en werd uitstekend gebracht door de muzikanten en ik stelde mij de vraag of dit nog kon overtroffen worden? Helaas niet, moet ik achteraf bekennen, maar de 2e set was ook gevuld met absolute smaakmakers. Tja, het album ‘EDT’ bracht mij nu eenmaal meer in trance, maar genieten van het 2e deel van de avond heb ik ook gedaan!

Na een kleine pauze bestormden de troepen opnieuw hun slagveld om ten strijde te trekken. Het startschot werd gegeven door middel van een drumsolo van Daray, gevolgd door het hardere nummer “Vredesbyrd”. Het hoogtepunt was voor mij toch wel “Dimmu Borgir” zelf, want door de samenhorigheid tussen band en publiek werd een extra dimensie aan het nummer gegeven. Een echt kippenvelmoment!
Een bakje vol hits werd op de toeschouwers losgelaten zoals bv “Kings of the Carnival Creation”, “Gateways”, “Puritania” en het nummer waarbij deze geslaagde avond werd afgesloten getiteld “Progenies of the Great Apocalypse”. De stem van Shagrath was top deze avond, het gitaarwerk van Silenoz en Galder benaderden de perfectie en drummer Daray, tja, die blonk uit in de typische kenmerkende drumriffs van Dimmu Borgir. Na 17 jaar weet Dimmu Borgir nog altijd de fans te beroeren en hun muziek strak, duister, symfonisch en herkenbaar te laten klinken. Respect!

Bisnummers werden door de band gelaten voor wat het was, maar ik denk dat het publiek daar wel mee kon leven gezien de setlist van deze avond (met uitzondering van enkele individuen waarschijnlijk).
Als afsluiter zakten mijn kompanen en ik nog eens af naar het gekende metalcafé ‘De Rots’ te Antwerpen, alwaar we tot onze verrassing nog tot diep in de nacht konden genieten van de aanwezigheid van enkele crewleden en muzikanten van Dimmu Borgir om te proosten op hun prestatie! Voor herhaling vatbaar, en ik ben er zeker van dat hun aanwezigheid op enkele festivals volgend jaar een logisch vervolg is.

Organisatie: Rocklive (ism Trix, Antwerpen)