Voor een try-out van Arsenal trokken wij naar De Kreun in Kortrijk. Dat Arsenal nog steeds een populaire band is, bewees de hele rij mensen die buiten stonden te wachten om binnen te kunnen. Voor een tjokvolle en uitverkochte zaal openden ze zeer verrassend  met  “Melvin”  gevolgd door “Estupendo”. Deze ijzersterke songs zorgden ervoor dat iedereen al van in het begin mee was. Wij hadden toen al in de mot dat het wel eens een erg zwoel feestje kon worden.
Naast de gekende hits serveerden ze ons ook materiaal uit ‘Lokemo’, hun eerder verschenen 4^de album. De nieuwe plaat is iets ruiger en minder zomers dan hun voorhangers maar  bevat genoeg  variatie om van een behoorlijk geslaagd album te kunnen spreken.
Nieuwe nummers als “Satellites” werd al snel afgewisseld met de gekende en smaakvolle
“ Saudade” en “ Mr Doorman”.
Eerste gastzanger van de avond was Johnny Whitney (The Blood Brothers) die tijdens “High Venus “ de zangpartijen voor zijn rekening nam. Een erg melodieus up tempo nummer waarbij de schreeuwerige zangstijl voor een  ruiger geluid zorgde dan dat we van Arsenal gewoon zijn. Even later mocht hij een tweede keer komen aandraven, al was dit een iets minder geslaagd.  Het hyper kinetische ‘ge-jump’  en het soms valse geschreeuw viel niet echt mee. Ergens halverwege verscheen Shawn Smith, de Seattle-based rock zanger die vroeger al meedeed tijdens ‘Lotuk’.
We hielden van het fijne samenspel en de tics tussen John Roan en Leonie Gysel, die maar al te graag het publiek ophitsten.  Leonie bewees op het wondermooie “Longee” over welke prachtige sensuele stem ze beschikt!

Na iets meer dan een uur hielden ze er mee op. We hoorden een brede waaier aan muziekstijlen, wat resulteerde in een gevarieerde set, waarbij de zuiderse tunes nog steeds  de bovenhand hebben. Met een heerlijk zomers gevoel op deze gure, kille herfstdag konden we naar huis

Organisatie: Kreun, Kortrijk